Παναγία Πορταΐτισσα

Παναγία Πορταΐτισσα

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Ἀνοικτὴ Ἐπιστολὴ προς τὸν κ. Ὑπουργόν Δικαιοσύνης: “Πρόθεσις Ἀποποινικοποιήσεως τοῦ Ἀδικήματος τῆς Βλασφημίας”.


αρχείο λήψης (14)

ΦΙΛΟΛΑΟΣ ΔΗΜ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Δρ.Ν.- ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΠΑΡ’ ΑΡΕΙΩ ΠΑΓΩ
I.B.A. – A.A.A. – L.C.I.ARB.




Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,

Εχει γίνει γνωστή η πρόθεσίς σας να καταργήσετε από τον ισχύοντα Ποινικόν Κώδικα τά σχετικά άρθρα, που προβλέπουν και τιμωρούν το αδίκημα της Βλασφημίας. Και κύκλοι του Υπουργείου σας έχουν διαρρεύσει ότι ο λόγος, άλλως η νομική αιτία που επιβάλλει την αποποινικοποίησιν αυτήν είναι ότι:
 
 “Κατά το ποινικό Δίκαιο, η ποινή προϋποθέτει την τέλεση πράξης. Ο προσδιορισμός της τελευταίας χωρεί με στάθμιση των εμπειρικών – αποδείξιμων αποτελεσμάτων της. Ωστόσο στην περίπτωση της βλασφημίας λείπει οποιαδήποτε αποδείξιμη ενώπιον δικαστηρίου βλαπτική συνέπεια της πράξης. Επομένως, η έννοια του εγκλήματος δεν διακρίνεται”.

Κύριε Υπουργέ.

Είσθε “οχι απλώς νομικός αλλά και Ποινικολόγος, διδάσκαλος του Ποινικού Δικαίου. Αρα, ως φοιτητής εδιδάχθητε από δοκίμους Πανεπιστημιακούς διδασκάλους και ως τοιούτος τώρα διδάσκετε τούς φοιτητάς σας, ότι, το δια του αδικήματος της βλασφημίας προστατευόμενον αγαθόν, δ ε ν  είναι τόσον ο οφειλόμενος σεβασμός του αδυνάτου ανθρώπου προς τον Υψιστον Θεόν, αλλά κυρίως:

“ το θρησκευτικόν αίσθημα των κοινωνών και η κοινωνική ειρήνη, που διαταράσσονται, δια της περιϋβρίσεως αλλοτρίων πεποιθήσεων (iδε Aιτιολ. Εκθεσιν Κ.Ποιν.Δ. σελ. 320)….καθόσον ύψιστον  συμφέρον έχει η Πολιτεία προς κραταίωσιν του θρησκευτικού αισθήματος των κοινωνών (αυτόθι σελ. 321).
Και ο νομοθέτης του ισχύοντος Ποιν. Κ. επεξηγεί κατά τρόπον, που δεν  επιδέχεται καμίαν αμφιβολίαν, ότι:

“Ο όρος “καθυβρίζων” περιλαμβάνει όχι μόνον την προφορικήν εξύβρισιν αλλά και την δι” εγγράφου, δι” εικόνος, διά κινημάτων, δια συμβολικής παραστάσεως κλπ τοιαύτην” (Αιτιολ. Εκθεσις σελ. 321).

Τί λέτε; Ολα αυτά στερούνται  οιασδήποτε “αποδείξιμης ενώπιον δικαστηρίου βλαπτικής συνέπειας της πράξης”;

Οχι δε μόνον ο Νομοθέτης του ισχύοντος Π.Κ (1950), αλλά και ο του προϊσχύσαντος Ποινικού Νόμου (1834), που ήτο και αυστηρότερος εδήλωνε σαφέστατα ότι το προστατευόμενον αγαθόν του σχετικού περί βλασφημίας άρθρου 152 ήτο, ότι το αδίκημα τούτο:

“…αντιβαίνει εις τας βάσεις της θρησκείας και της ηθικής” και “όστις δημοσίως εκφράζεται, με τρόπον προσβάλλοντα το σέβας το οφειλόμενον προς το Υψιστον ΟΝ, διαπράττει τούτο  ε ι ς   π ρ ό σ κ ο μ μ α   ά λ λ ω ν”!

Αυτό το “π ρ ό σ κ ο μ μ α  άλλων”, δηλαδή η “πρόκλησις θυμού”- από την προσβολήν του θρησκευτικού αισθήματος- των Κοινωνών, με πιθανώτατο ν αποτέλεσμα την αντίδρασιν, την αντεπίθεσιν, την σύγκρουσιν και αντι- παλότητα εις την Κοινωνικήν Ζωήν, δηλαδή η Κοινωνική Ειρήνη, είναι το πολύτιμον αγαθόν, που ήθελε και θέλει ο Νομοθέτης να προστατεύση με τά περί βλασφημίας άρθρα (198-200) του Π.Κ.

Αλλως τε, ο Ελληνικός Λαός, από της εμφανίσεώς του εις τον τόπον τούτον ήταν ο “δεισιδαιμωνέστερος” των Λαών της Γης, αφού και εις αυτήν την υψίστην ακμήν του (τον χρυσούν αιώνα), όχι την βλασφημίαν, αλλα και αυτήν την “απιστίαν” είχεν αναγάγει εις κακούργημα! Και δεν εδίστασαν οι της Ηλιαίας, αυτόν τον “πάντων σοφών σοφώτατον” Σωκράτην  να καταδικάσουν εις θάνατον, διότι:

“Αδικεί Σωκράτης ους η Πόλις Νομίζει θεούς ού Νομίζων…(καί): Τίμημα Θάνατος”!

Κύριε Υπουργέ,

ΔΕΝ προστατεύεται ο Θεός ούτε το Θείον ή τα Θεία με τα άρθρα 198 επ.του Π.Κ. και 152 του Ποιν. Νόμου. Δεν έχει ανάγκην ο Θεός της προστασίας μας ! Ο Θεός μάς ευηργέτησε τους ανθρώπους και όταν Τον σταυρώναμε, ενώ υπέφερεν από  τους πόνους των ήλων, θερμώς για εμάς  τους σταυρωτάς Του προσηύχετο!

Ο σεβασμός, ο άγιος φόβος και η λατρεία προς τον Κύριον, όχι τον Θεόν αλλά εμάς τούς αθλίους και αγνώμονας ωφελούν! Εμάς τους Πολίτες και τον Λαόν, την Κοινωνικήν ειρήνην και γαλήνην προστατεύουν τα άρθρα αυτά! Αυτές διαταράσσονται όχι μόνον από την βλασφημίαν του Χριστιανικού Θεού αλλά και κάθε γνωστής και προστατευομένης απο το Σύνταγμα γνωστής Θρησκείας (Ισλάμ, Ινδουϊσμού Ιουδαϊσμού κλπ).

Και όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες, ιδίως τις τελευταίες δεκαετίες, τόσον πολλών και βδελυρών εγκλημάτων, από φανατικούς ανθρώπους, που θίγονται από την προσβολήν των θρησκευτικών τους πεποιθήσεων, εις την κατά τά άλλα “πολιτισμένην” Ευρώπην μας!

Εχετε αναλογισθή υμείς και οι συνεργάται σας της νομοπαρασκευαστικής επιτροπής, τί ημπορεί να αντιμετωπίση η Ελληνική Κοινωνία αύριο, με την κατάργησιν της βλασφημίας ως αδικήματος, από ανθρώπους είτε ασεβείς εκ γενετής είτε “ηθελημένους πράκτορες ξένων και ανθελληνικών δυνάμεων”, που ασυστόλως θα βλασφημήσουν…π.χ. τον Αλλάχ του Ισλάμ;
Και έχετε, ως κυβέρνησις, φροντίσει να ζούν εις την Ελλάδα πολλοί πιστοί του! Σκεφθήτε, λοιπόν, “δύο φορές” το θέμα…

Μετά τιμής,

Φιλόλαος  Δημητρίου