Παναγία Πορταΐτισσα

Παναγία Πορταΐτισσα

Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

Ψυχική Eρημιά

Document-page-001Document-page-002

Πολλοὶ γέροντες τῆς Ὀρθοδοξίας μας, ζητοῦσαν ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ τοὺς δώσει μία ἀσθένεια




Πολλοὶ γέροντες τῆς Ὀρθοδοξίας μας, ζητοῦσαν ἀπὸ τὸν Θεὸν νὰ τοὺς δώσει μία ἀσθένεια ... ἕναν καρκῖνον ἄς ποῦμε .... ό´χι μόνον διατὶ ἤθελαν νὰ πονέσουν διὰ τὴν ἀγάπην τοῦ Χριστοῦ μας , ἀλλὰ καὶ διατὶ ἤξεραν ὅτι ἦταν ἡ μόνη ὁδὸς διὰ νὰ σωθοῦν ἀπὸ τὸν πιὸ ὕπουλον ἐχθρὸν τοῦ ἀνθρώπου. Τὴν Ὑπερηφάνεια ...

Προστασία τῶν Χριστιανῶν

                        Προστασία τῶν Χριστιανῶν

Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε, μεσιτεία πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετε, μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς, 
ἀλλὰ πρόφθασον, ὡς ἀγαθή, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν, τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι. Τάχυνον εἰς πρεσβείαν, καὶ σπεύσον εἰς ἱκεσίαν, ἡ προστατεύουσα ἀεί, Θεοτόκε, τῶν τιμώντων σε.

Ο ΆΓΙΟΣ ΙΩΣΉΦ Ο ΓΕΡΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΆΕΙ ΣΤΟΝ ΑΈΡΑ ΣΑΝ ΑΕΤΟΣ ΤΟ ΕΊΔΑΝ ΜΕ ΤΑ ΜΆΤΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΚΑΙ ΕΥΜΈΝΙΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΟΥΔΟΥΜΑ.





Ο ΆΓΙΟΣ ΙΩΣΉΦ Ο ΓΕΡΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ ΠΕΤΆΕΙ ΣΤΟΝ ΑΈΡΑ ΣΑΝ ΑΕΤΟΣ ΤΟ ΕΊΔΑΝ ΜΕ ΤΑ ΜΆΤΙΑ ΤΟΥΣ ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΚΑΙ ΕΥΜΈΝΙΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΟΥΔΟΥΜΑ.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙ ΟΣΙΟΙ ΠΑΡΘΕΝΙΟΣ ΚΑΙ ΕΥΜΈΝΙΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΚΟΥΔΟΥΜΑ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΠΑΠΑΔΆΚΗ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ.

Προστασία τῶν Χριστιανῶν

Προστασία τῶν Χριστιανῶν

Προστασία τῶν Χριστιανῶν ἀκαταίσχυντε, μεσιτεία πρὸς τὸν Ποιητὴν ἀμετάθετε, μὴ παρίδῃς ἁμαρτωλῶν δεήσεων φωνάς,           ἀλλὰ πρόφθασον, ὡς ἀγαθή, εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν, τῶν πιστῶς κραυγαζόντων σοι. Τάχυνον εἰς πρεσβείαν, καὶ σπεύσον εἰς ἱκεσίαν, ἡ προστατεύουσα ἀεί, Θεοτόκε, τῶν τιμώντων σε.

Το Συγκλονιστικό θαύμα στη Συρία που προκαλεσε παντου μεγαλη καταπληξι

                       Η Παναγια Σαϊτιναγια 

Το Συγκλονιστικό θαύμα στη Συρία που προκαλεσε παντου μεγαλη καταπληξι: Οι βελονιές της Παναγίας Σεϊναγιας.


Τον Δεκέμβριο του 2004 βγήκε απ’ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης ένας Σαουδάραβας μουσουλμάνος, βαθύπλουτος, και διηγήθηκε το εξής ζωντανό, συγκλονιστικό γεγονός που έζησε και του άλλαξε όλη του τη ζωή.
Ο Σαουδάραβας διηγήθηκε το θαύμα σε τηλεόραση, ραδιόφωνο και κυκλοφόρησε και σε εφημερίδες, περιοδικά και φυλλάδια σε όλη τη Σαουδική Αραβία, Συρία και Παλαιστίνη.
Παντρεύτηκε πριν από χρόνια μια κοπέλα πλούσια μουσουλμάνα, αλλά στείρα. Οπότε πέρασαν τα χρόνια και δεν μπορούσαν να αποκτήσουν παιδιά, παρόλο που είχαν πολλά χρήματα και πήγαν σε πολλούς γιατρούς. Οι γονείς του, του έλεγαν να παντρευτεί και δεύτερη γυναίκα, και να κρατήσει και την πρώτη, αφού ο νόμος τούς επιτρέπει να έχουν μέχρι και τέσσερις γυναίκες. Εκείνος κουρασμένος και αρκετά στενοχωρημένος, πήρε τη σύζυγό του να πάνε ταξίδι αναψυχής στην γειτονική μας από το Ισραήλ, Συρία για να ξεκουραστούν και να ξεχαστούν για λίγο. Στη Συρία νοίκιασε λιμουζίνα με ξεναγό-ξένο να τους πάει σε όλα τα κοσμικά αξιοθέατα της Συρίας.
Ο οδηγός πρόσεξε στο ζευγάρι που ξεναγούσε μια πικρία, πόνο και θλίψη στα πρόσωπά τους. Αφού λοιπόν γνωρίστηκαν καλά, πήρε το θάρρος και τους ρώτησε γιατί δεν φαινόντουσαν ευχαριστημένοι, μήπως άραγε έφταιγε ο ίδιος και δεν τους άρεσε κάτι στην ξενάγηση του, στην περιήγηση που τους έκανε; Εκείνοι του ανοίχθηκαν και του εξήγησαν το πρόβλημα της ατεκνίας.
Ο μουσουλμάνος λοιπόν οδηγός τους είπε ότι εδώ στη Συρία οι Χριστιανοί και μάλιστα οι Ορθόδοξοι έχουν το μοναστήρι της Παναγίας της Σεϊδανάγιας (Δέσποινα – Κυρία) και πολλοί άτεκνοι καταφεύγουν στη Θαυματουργική της εικόνα. Εκεί, λοιπόν, τους δίνουν από το φυτίλι του καντηλιού της εικόνας αυτής και το τρώνε, το καταπίνουν, και τότε η Μαρία των Χριστιανών, τους δίδει κατά την προαίρεσή τους και την πίστη τους.
Ενθουσιασμένος λοιπόν ο Σαουδάραβας και η γυναίκα του, του είπαν:
– Πήγαινε μας του λέει εκεί στην Σεϊδανάγια «την Δέσποινα των Χριστιανών» και αν γίνει το ποθούμενο, αν αποκτήσουμε παιδί, τότε θα ξαναρθώ και θα προσφέρω 80.000$ στο μοναστήρι!!!
Πήγαν λοιπόν στη Μονή, έκαναν ότι έπρεπε και γυρίζοντας αργότερα στη Χώρα τους η γυναίκα του βρέθηκε έγκυος. Σε μερικούς μήνες γέννησε ένα χαριτωμένο αγοράκι υγιέστατο και πανέμορφο. Θαύμα της Παναγίας μας. Μόλις γέννησε η σύζυγός του, ο Σαουδάραβας γύρισε αμέσως να εκπληρώσει, να πραγματοποιήσει, το τάμα που είχε κάνει. Τηλεφώνησε λοιπόν στον οδηγό εκείνον να τον παραλάβει από το αεροδρόμιο της Δαμασκού. Ο οδηγός όμως πανούργος και κακός ειδοποίησε άλλους δύο φίλους του για να πάνε μαζί στο αεροδρόμιο να παραλάβουν τον πλούσιο και κατόπιν δολίως να τον σκοτώσουν και να λάβουν όσα χρήματα θα είχε μαζί του, για το τάξιμο στο μοναστήρι.
Πράγματι έτσι κι έγινε. Τον παρέλαβαν από το αεροδρόμιο. Καθ’ οδόν, χωρίς ο άμοιρος να γνωρίζει τι θα συνέβαινε, τους είπε ότι από την χαρά του, θα έδινε και στους φίλους του οδηγού – ταξιτζή στον καθένα από 10.000 δολ. Αυτοί άλλαξαν πορεία και αντί να πάνε στο Μοναστήρι, πήγαν σε ερημικό μέρος, τον έσφαξαν κόβοντας του πρώτα το κεφάλι καθώς και τα υπόλοιπα μέλη του σώματος του, χέρια και πόδια σε κομμάτια. Τους τύφλωσε όμως το πάθος, από αυτή την φοβερή εγκληματική τους ενέργεια και αντί να τον πετάξουν εκεί, τον έβαλαν στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου, αφού του πήραν τα χρήματα, ρολόι και ότι είχε, ξεκίνησαν να πάνε σε άλλο χώρο ερημικό για να τον πετάξουν.
Στον εθνικό δρόμο όμως τους χάλασε το αυτοκίνητο και στάθηκαν να δουν τι συνέβαινε, γιατί σταμάτησε η μηχανή. Ένας περαστικός τους είδε και από μόνος του, σταμάτησε να τους βοηθήσει. Εκείνοι όμως φοβούμενοι μήπως και γίνουν αντιληπτοί για το φοβερό έγκλημα που είχαν διαπράξει, προσποιήθηκαν ότι δεν θέλουν βοήθεια. Ο περαστικός οδηγός όμως, φεύγοντας παρατήρησε να στάζει αίμα πίσω από το κάτω μέρος του πορ μπαγκάζ και πιο κάτω ειδοποίησε την αστυνομία να πάει να εξιχνιάσει τι συνέβαινε, γιατί αυτοί οι τρεις του φάνηκαν ύποπτοι. Έφτασε η αστυνομία, είδαν οι αστυνομικοί το αίμα στο οδόστρωμα και δίνουν διαταγή να ανοίξουν το καπό. Μόλις άνοιξαν το πορ μπαγκάζ, σηκώνεται και βγαίνει έξω ο Σαουδάραβας, υγιής, ολοζώντανος, με αίματα βέβαια, αλλά ραμμένος!!!
– Μόλις τώρα, τους είπε, η Παναγία τελείωσε και τις τελευταίες βελονιές, ραφές του λαιμού μου εδώ μπροστά… Δείχνοντας ο ίδιος το σημείο μπροστά στο καρύδι του λαιμού του…» αφού μου έραψε όλο το σώμα πρώτα
– » Ο κακοποιός εγκληματίας ταξιτζής και οι συνεργοί του, έχασαν τα λογικά τους, τρελάθηκαν και με χειροπέδες τους οδήγησαν στις Ψυχιατρικές φυλακές. Φώναζαν ακατάπαυστα, σαν δαιμονισμένοι …. – Εμείς σε σκοτώσαμε, εμείς σε κομματιάσαμε, σου κόψαμε το κεφάλι, πώς εσύ ζεις;!!!
Ο Σαουδάραβας πήγε για πιστοποίηση του λαμπρού θαύματος. Τον είδαν ιατροδικαστές, εμπειρογνώμονες, αστυνομικοί και πιστοποίησαν με υπογραφές το θαύμα. Το ράψιμο ήταν και είναι φανερό. Φαινόταν φρεσκοσυναρμολογημένος. Διεκήρυττε δε και ομολογούσε τρανώς….ότι :
– η Παναγία με έραψε και με ανέστησε η δύναμη του Υιού της.
Κατόπιν ο αναστηθείς κάλεσε τηλεφωνικώς όλους τους δικούς του και ήλθαν στη Συρία. Πήγαν στο Μοναστήρι, ευχαρίστησαν την Θεοτόκο και πρόσφεραν δεήσεις και δοξολογίες, και αντί του ποσού των 80.000 δολλαρίων που ήταν το τάξιμο, πρόσφεραν στη Μονή το ποσό των 800.000 δολλαρίων για τη μεγάλη ευεργεσία που του πρόσφερε η Παναγία μας. Ο ίδιος σήμερα αφηγείται συνεχώς το συγκλονιστικό αυτό θαύμα και αρχίζει πάντοτε λέγοντας:
– «Όταν… ήμουν μουσουλμάνος, μου συνέβη αυτό… κι αυτό, δηλώνοντας ότι δεν είναι πλέον μουσουλμάνος, ούτε αυτός, ούτε η οικογένειά του…».
Το θαύμα αυτό ετάραξε τις Αραβικές, μουσουλμανικές χώρες και όλη τη Μέση Ανατολή, δημιούργησε σάλο και φοβερή ενόχληση.

Ο ΕΡΗΜΙΤΗΣ ΔΩΡΟΘΕΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΚΟΝΕΒΙΤΣ ΡΩΣΙΑΣ.


Ο  ΕΡΗΜΙΤΗΣ  ΔΩΡΟΘΕΟΣ  ΣΤΗΝ  ΠΕΡΙΟΧΗ  ΚΟΝΕΒΙΤΣ ΡΩΣΙΑΣ.


ΚΑΠΟΙΟ ἔτος πέρασα μερικὲς ἑβδομάδες στὸ Κόνεβιτς, εὑρισκόμενο  στὸν ἄπω βορρᾶ, ζώντας σὰν ἕνας ἐρημίτης σὲ καλύβα στὸ δάσος. Ἦταν στὰ τέλη τοῦ Ἰουλίου. Οἱ ἡμέρες ἦταν θερμὲς καὶ ἡλιόλουστες. Δάσος καὶ λίμνη, λίμνη καὶ δάσος. Ἡ Μονὴ ἐκεῖ ἦταν μικρή, οἱ Μοναχοὶ λίγοι καὶ ἡλικιωμένοι. Μεταξύ τους ὑπῆρχαν Μοναχοὶ ὑψηλῆς πνευματικότητος. Ἀπὸ αὐτοὺς ἐνθυμοῦμαι καλύτερα τὸν π. Δωρόθεο.


Κάποτε τὸν ἐρώτησα:
«Πῶς νὰ ἀποκτήσουμε πνευματικὴ εἰρήνη;».
«Πρέπει νὰ ἀποκτήσουμε ἡσυχία», ἀπάντησε χαμογελώντας.


«Τί σημαίνει νὰ ἀποκτήσουμε ἡσυχία;», ἐρώτησα.

«Σημαίνει τοῦτο· ὅταν ἤμουν νέος Δόκιμος στὴν Μονὴ Βαλαάμ Γέροντάς μουτὸνὁποῖον ὑπηρετοῦσαμοῦ εἶπε κάποτε: “Δημήτρηθὰ εἶναι δύσκολο γιὰ σένα νὰἀποκτήσης ἡσυχία χαρακτῆρας σου εἶναι εὔθυμος καὶ πολὺ ζωντανόςΚαὶ ἄν δὲνἀποκτήσης ἡσυχίαδὲν θὰ ἀποκτήσης καθαρὴ προσευχὴ καὶ  Μοναχισμός σου θὰ ἀποβῆμάταιος”.


 Καὶ τὸν ἐρώτησα τότε αὐτὸ ποὺ σεῖς μὲ ἐρωτᾶτε τώρα: “Τί σημαίνει νὰ ἀποκτήσωἡσυχία;”.

 Γέροντας μοῦ εἶπε: “Αὐτὸ εἶναι πολὺ ἁπλόΤώρα εἶναι καλοκαίρι καὶ σὺ σίγουρα περιμένεις νὰ ἔλθη τὸ φθινόπωρο, ὁπότε θὰ ἔχη λιγότερη δουλειὰ στὰ χωράφια”. “Αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια, πατερούλη”, εἶπα. “Ὅταν ὅμως ἔλθη τὸ φθινόπωρο, τότε σὺ θὰ
ἀρχίσης νὰ περιμένης μὲ ἀνυπομονησία
νὰ ἔλθη ὁ χειμώνας, ὁ πρῶτος περίπατος στὸ χιόνι, οἱ Ἑορτές, καὶ ὅταν φθάσουν αὐτές, σὺ θὰ περιμένης γιὰ τὸ Πάσχα, τὴν Φωτοφόρο Ἀνάστασι τοῦ Χριστοῦ”.


“Ἀλήθεια, ἔτσι εἶναι, πάτερ”, εἶπα πάλι.

“Τώρα εἶσαι Δόκιμος, ἀλλὰ σίγουρα περιμένεις νὰ ἔλθη ὁ καιρὸς ποὺ θὰ γίνης
Μοναχός, ἔτσι δὲν εἶναι;”. “Ναί, πάτερ”!

Τότε ὅμωςφτωχὴ ψυχήθὰ περιμένης μὲ ἀνυπομονησία γιὰ τὸ Μέγα Σχῆμα καὶ μετὰ γιὰχειροτονία Ἱερομονάχου.
Λοιπόν, αὐτὸ σημαίνει ὅτι δὲν θὰ ἔχης ἀποκτήση ἡσυχία. Ὅταν ὅμως βρίσκης ὅτι εἶναι ἀκριβῶς τὸ ἴδιο εἴτε εἶναι ἄνοιξις εἴτε φθινόπωρο, χειμῶνας ἤ καλοκαίρι, Χριστούγεννα ἤ Πάσχα, εἴτε εἶσαι Δόκιμος εἴτε Μεγαλόσχημος, καὶ ὅταν ζῆς τὴν παροῦσα ἡμέρα κατὰ τὸ ῾ἀρκετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία ἑαυτῆς’ καὶ δὲν ὀνειρεύεσαι
οὔτε περιμένεις τίποτε, ἀλλὰ παραδίδεσαι ἐντελῶς στὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, τότε θὰ ἀποκτήσης ἡσυχία”.


Πέρασαν πολλὰ χρόνια, ἔλαβα τὸν Μανδύα, ἔλαβα τὴν Ἱερωσύνη, καὶ πάλι περίμενα γιὰ κάτι. Μὲ τοποθέτησαν στὴν θέσι τοῦ βοηθοῦ μαγείρου. Δὲν τὸ ἤθελα αὐτό, ἀλλὰ ἔπρεπε νὰ ὑποταχθῶ. Λοιπόν, τελικὰ μᾶς ἔστειλαν ἐδῶ [στὸ Κόνεβιτς], καὶ ἦλθα εὐχαρίστως, ἐνῶ ἄλλοι ἔκλαιγαν. Κάθετι εἶναι θέλημα Θεοῦ. Ἄν δεχθῆς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ
γαλήνια καὶ μὲ ἀγάπη, καὶ δὲν ἀναμένης νὰ ἐκπληρωθοῦν οἱ φαντασίες σου, θὰ ἀποκτήσης ἡσυχία. Ὅμως εἶσαι ἀκόμη μακρυὰ ἀπὸ αὐτό, Σέργιε Νικολάεβιτς.
Ἀκόμη ζητεῖς τὰ δικά σου. Ὅμως, χωρὶς τὴν ἀπόκτησι ἡσυχίας, δὲν κατορθώνεται ἡ καθαρὴ προσευχή»!

«Πέστε μου, πατέρα Δωρόθεε, τί εἶναι καθαρὴ προσευχή»;

«Εἶναι προσευχὴ χωρὶς σκέψειςὅταν  νοῦς δὲν περιπλανιέται προσευχὴ δὲνδιασπᾶται καὶ  καρδιά σου εἶναι ξύπνιαδηλαδὴ αἰσθάνεται φόβο καὶ κατά­
νυξι. Ὅταν προσεύχεσαι μόνο μὲ τὰ χεί­
λη σου, ἐνῶ οἱ σκέψεις σου εἶναι μακριά,
τότε αὐτὸ δὲν εἶναι προσευχή».«Καὶ πῶς κάποιος ἀποκτᾶ καθαρὴ προσευχή»;
«Μὲ σκληρὴ ἐργασία, βέβαια. Ἔχεις ἀκούσει γιὰ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ»;
«Ναί, ἔχω».
«Ἔχεις προσπαθήσει νὰ τὴν ἐφαρμόσης»;
«Ἔχω προσπαθήσει».
«Καὶ πῆγε καλά»;
«Πτωχά».
«Μὴ ἀπελπίζεσαι. Ἐπαναλάμβανέ την συνεχῶς στὸν
ἑαυτό σου καὶ θὰ ἔλθη στὸν καιρό της».
«Πῶς κάποιος γνωρίζει ὅτι ἔχει ἀποκτήσει τὴν καθαρὴ
προσευχή»;
Ὁ π. Δωρόθεος μὲ κοίταξε ἐρευνητικὰ καὶ ἐρώτησε: «Ἔχεις ἀκούσει γιὰ τὸν Μολδαβὸ στάρετς»;
«Ὄχι».
«Ὁ Μοναχὸς Παρθένιος γράφει γι’ αὐτὸν στὰ Ταξίδια του. Ἔχεις διαβάσει τὸ ἔργο αὐτό»;
«Ὄχι».
«Διάβασέ το. Εἶναι πολὺ διδακτικὸ καὶ χρήσιμο. Κάποτε ὁ Παρθένιος τὸν ἐρώτησε σχετικὰ μὲ τὴν καθαρὴ προσευ­
χή. Ὁ Στάρετς Ἰωάννης ἀπάντησε ὅτι ὅταν ἄρχισε νὰ ἐφαρμόζη τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ ἔπρεπε νὰ βιάση πολὺ τὸν ἑαυτό του ἀρχικά, ἀλλὰ κατόπιν ἔγινε ὅλο καὶ
εὐκολότερη. Τελικὰ ἡ εὐχὴ τὸν κατέλαβε καὶ ἄρχισε νὰ κυλάη μέσα του σὰν ποταμός. Ἡ προσευχὴ ἄρχισε νὰ κινῆται ἀφ’ ἑαυτῆς· κελάρυζε καὶ γουργούριζε καὶ ἄγγιζε τὴν καρδιά. Τότε, ἄρχισε νὰ ἀπομονώνεται ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, πῆγε σὲ ἕνα μικρὸ ἐρημητήριο, ἔπαυσε
νὰ δέχεται ἐπισκέψεις γενικὰ καὶ ὄχι μόνον ἀπὸ λαϊκὲς γυναῖκες, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ λαϊκοὺς ἄνδρες, καὶ Μοναχοὺς σπάνια.
Καὶ ἐκεῖ τοῦ ἦλθε μία ἀκατανίκητη ὤθησι
νὰ προσεύχεται. Ὅταν ὁ Παρθένιος ἐρώτησε τὸν Στάρετς:

“Τί εἶναι αὐτὴ ἡ ἀκατανίκητη προσευχή;”, ὁ π. Ἰωάννης
ἀπάντησε: “Αὐτὸ εἶναι ἀκατανίκητη προ­σευχή. Ἐγείρομαι νὰ προσευχηθῶ μέχρι τὴν ἀνατολὴ τοῦ ἡλίου καὶ ὅταν ἔρχομαι στὶς αἰσθήσεις μου, ὁ ἥλιος εἶναι ἤδη ψηλὰ στὸν οὐρανὸ καὶ οὔτε κἄν τὸ εἶχα παρατηρήσει”. Αὐτὸ εἶναι καθαρὴ προσευχή».
«Πέστε μου, π. Δωρόθεε, πόσο ἀναγκαία εἶναι ἡ καθαρὴ προσευχὴ γιὰ μία δραστήρια ζωή, γιὰ παράδειγμα, στὴν ἱεραποστολικὴ ἐργασία»;

«Εἶναι πολὺ χρήσιμη. Ὅταν ἕνας ἄνθρωπος ἀναλαμβάνη νὰ ἐπιτελῆ τὴν προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ, τότε γίνεται, ἄς ποῦμε,
σὰν τὸ ἀνθισμένο δένδρο τῆς φλαμουριᾶς. Ὅταν δὲν ὑπάρ­
χουν ἄνθη στὴν φλαμουριά, τότε οἱ μέλισσες δὲν πηγαίνουν. Ὅταν ὅμως ἡ φλαμουριὰ ἀρχίζη νὰ ἀνθίζη, τότε τὸ ἄρωμα τῶν ἀνθέων της ἑλκύει μέλισσες ἀπὸ παντοῦ. Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ ἕναν ἀσκητή, ὁ ὁποῖος ἀρχίζει νὰ σταθεροποιῆται στὴν Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ. Τὸ ἄρωμα τῆς προσευχῆς, οἱ ἀρετὲς ποὺ αὐτὴ παράγει, ἑλκύουν ἀπὸ παντοῦ καλοὺς ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι
ἀναζητοῦν τὴν γνῶσι. Αὐτὸν ποὺ ζῆ ἐν Χριστῷ, αὐτὸν ὁ Θεὸς τὸν βαστάζει στὶς χεῖρες Του. Δὲν χρειάζεται νὰ στενοχωριέται γιὰ τίποτε. Ἀπὸ κάθε μέρος καλοὶ ἄνθρωποι συρρέουν σὲ αὐτὸν καὶ τὸν προστατεύουν σὰν τὴν κόρη τῶν ὀφθαλμῶν τους. Αὐτὸς ποὺ ἀγωνίζεται στὴν ἐφαρμογὴ τῆς ἀληθινῆς προσευχῆς  βρίσκει εἰρήνη ὑπὸ τὴν σκιὰν τοῦ Κυρίου.


Καὶ δὲν ἔχει φροντίδες. Ὅλα ἔρχονται αὐτόματα».
«Ἔρχονται θλίψεις»;

«Βεβαίως καὶ ἔρχονται, ἀλλὰ καὶ αὐτὲς ἐπίσης μεταβάλλονται σὲ χαρά. Ἐν τούτοις, δὲν εἶσαι σὲ θέσι νὰ τὸ καταλάβης αὐτὸ ἀκόμη. Σὲ ὑπερβαίνει. Ἀλλὰ θὰ
ἔλθη στὸν καιρό του».

«Πέστε μου, π. Δωρόθεε, δύναται κάποιος νὰ σωθῆ στὸν κόσμο»;

«Καὶ γιατί αὐτὸ νὰ εἶναι ἀδύνατο Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι ἐντὸς ἡμῶνὅτανπροσπίπτουμε στὴν καρδιά μας
ἐνώπιον τοῦ Κυρίου καὶ τοῦ προσφέρουμε τὸ γλυκύοσμο θυμίαμα τῆς καθαρῆς προσευχῆς. Ἔχεις διαβάσει τὶς Περι­ πέτειες ἑνὸς Προσκυνητοῦ»;
«Μάλιστα, τὸ ἔχω διαβάσει».

«Λοιπόν, δύνασαι νὰ πράξης ἀνάλογα.

 Νεμίτοβ-Ὀρλόβσκυ ἦταν ἕνας πλούσιος ἔμποροςὅμως κατέπληξε τὸν Γέροντα Μακάριοτῆς Ὄπτινα μὲ τὴν προσευχητικότητά τουἈλλὰ πρέπει νὰ εἰπῶ ὅτι ὅταν ἐπέστρεψε στὸνοἶκο τουἔγινε ἕνας ἔγκλειστοςΔιότι ὅταν κάποιος ἀρχίση νὰ ζῆ μὲ τὸν Θεὸ καὶ δῆ τὴν μεγαλοσύνη τοῦ πνευματικοῦ κόσμου, εἶναι δύσκολο νὰ παραμείνη στὸν κόσμο. Ὅπως ἕνας ἀετὸς ποὺ διασχίζει τὰ ὕψη δὲν μπορεῖ νὰ συγκριθῆ μὲ μιὰ κόττα ποὺ πηγαινο­
έρχεται βιαστικὰ στὸν πεζόδρομο».

Καθόμασταν σὲ ἕνα παγκάκι στὴν ὄχθη τῆς ἥσυχης λίμνης. Λευκὰ ἀραιὰ σύννεφα ταξίδευαν στὸν γαλανὸ οὐρανό. Ὁ ἥλιος βασίλευε. Οἱ κορμοὶ τῶν ὑψηλῶν ἐλάτων ἔλαμπαν σὰν ἀναμμένες λαμπάδες στὶς ἀκτῖνες τοῦ ἡλιοβασιλέματος. Ἡ λίμνη, ὁλόχρυση, ἦταν σὰν γυάλινη, περιβαλλόμενη ἀπὸ τὸ πράσινο τοῦ δάσους. Παντοῦβασίλευε ἡ ἡσυχία τοῦ ἄπω βορρᾶ.
«Κι ἔτσι, φίλε μου», τόνισε ὁ π. Δωρόθεος, «ὅταν ἡ καρδιά σου γίνη σὰν αὐτὸ τὸ ἀπόγευμα, τόσο ἥρεμη καὶ εἰρηνική, τότε πάνω της θὰ λάμψη τὸ φῶς τοῦ ἄδυτου ἥλιου καὶ θὰ καταλάβης ἐκ πείρας τὶ εἶναι ἡ καθαρὴ προσευχή».

«Πέστε μουπΔωρόθεε», τὸν ἐρώτησα ἀφοῦ πέρασε λίγος χρόνος, «πῶς θὰ βροῦμε τὸθέλημα τοῦ Θεοῦ σχετικὰ μὲ ἐμᾶς»;
«Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς λέγουνὅτι οἱ περιστάσεις τῆς ζωῆς μᾶς τὸ δείχνουν αὐτό· καὶ μὲπίστι μποροῦμε νὰ
ἐρωτήσουμε κάποιον Γέροντα ἤ κάποιον σοφὸ ἄνθρωπο, καὶ κατόπιν νὰ ἀκολουθήσουμε τὶς κλίσεις τῆς καρδιᾶς μας. Προσεύχου τρεῖς φορὲς στὸν Κύριο νὰ σοῦ δείξη τὸ θέλημά Του, ὅπως ἀκριβῶς ὁ Σωτῆρας προσευχήθηκε στὸν
κῆπο τῆς Γεθσημανῆς, καὶ ὅπου κλίνει ἡ καρδιά, πήγαινε πρὸς τὰ ἐκεῖ».

(*) Μετάφρασις ἀπὸ τὰ ἀγγλικά: “Orthodox
Life”, No 4/1989, pp. 38-40: “Upon the
Heights of the Spirit – Doers of the Jesus
Prayer in Monasteries and in the World (Private
Memoirs and Encounters) by Sergei Bolshakoff
– Hieromonk Dorotheus of Konevits”.

H κύρια αποστολή των κληρικών;

H κύρια αποστολή των κληρικών;

«τι δε τος τν κκλησιν προεσττας,ν πάσ μν μέρ,ξαιρέτως δ ν τας Kυριακας,
πάντα τ
ν κλρον κα τν λαν κδιδάσκειν τος τς εσεβείας λόγους,
κ τς θείας γραφς ναλεγομένους ττς ληθείας νοήματά τε
κα κρίματακα μη παρεκβαίνοντας τους ηδητεθεντας ορους, ή την εκ τωνθεοφορων πατερων παραδοσιν.
Aλλα και ει γραφικος ανακινηθειηλογοςμη αλλως τουτον ερμηνευετωσαν, ή ως αν οι της εκκλησιας φωστηρες και διδασκαλοι, δια των οικειων συγγραμματων παρεθεντο·
και μαλλον εν τουτοις ευδοκιμειτωσαν,
ή λογους οικειους συνταττοντες·
να μή, έστιν τε, πρς τοτο πόρως χοντες,ποπίπτοιεν το προσήκοντος.
δι
 γρ τς τν προειρημένων πατέρων διδασκαλίας, ο λαο ν γνώσει γινόμενοι τν τε σπουδαίων κα αρετν,
κα
 τν συμφόρων κα ποβλήτων,
τ
ν βίον μεταρρυθμίζουσι πρς τ βέλτιον,
κα
 τ τς γνοίας οχ λίσκονται πάθει,λλ προσέχοντες τ διδασκαλί,αυτος πρς τ μ κακς παθεν παραθήγουσι, καφόβ τν πηρτημένων τιμωριν τν σωτηρίαναυτος ξεργάζονται».
(Κανόνας ΙΘ ΣΤ Οικουμενική Σύνοδος).

Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2017

Καὶ ποῦ εἶναι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα Ἰερωνυμε;









Καὶ ποῦ εἶναι τὸ Ἅγιον Πνεῦμα Ἰερωνυμε; 

----------------------

Ο ρασοφορος αυτος, ουτε ντρεπεται και ειναι ανευ τσιπας.

ΙΔΟΥ τι δηλωσε, το ομολογει και ο ιδιος.

Ωστε ομολογεις δημοσια οτι οι αρχιερεις εκλεγονται με ....μαγειρεμματα και αλλους αδιαντροπους και ανορθοδοξους τροπους;;;;  και δεν ειναι θεοπροβλητοι αλλα Σατανοπροβλητοι;

Να και μια φορα που μιλησες με ειλικρινεια, Ιερωνυμε Λιαπη.

----------------------------

Ο Αρχιεπίσκοπος έδειξε τους «εκλεκτούς» του για τις Μητροπόλεις Μετεώρων και Φιλίππων


Τους υποψηφίους που θεωρεί ως καταλληλότερους για τις δύο χηρεύουσες Μητροπόλεις, Σταγών & Μετεώρων και Φιλίππων, αποκάλυψε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος. Πρόκειται για τους Αρχιμ.Θεόκλητο Λαμπρινάκο και Αρχιμ.Δαμασκηνό Κιαμέτη, αντίστοιχα.


«Τόσο ο Πανοσ. Αρχιμανδρίτης π. Θεόκλητος Λαμπρινάκος, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεσσηνίας, όσο και ο Πανοσ. Αρχιμανδρίτης π. Δαμασκηνός Κιαμέτης, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού, αποτελούν πρόσωπα κατάλληλα για τη διαποίμανση των Ιερών Μητροπόλεων Σταγών και Μετεώρων και Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου αντιστοίχως. Προσωπικά, οι υποψηφιότητές τους με βρίσκουν σύμφωνο».

Μόλις την Πέμπτη, ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων και τοποτηρητής της Μητρόπηλη Σταγών και Μετεώρων, Μάξιμος, είχε τονίσει πως τάσσεται υπέρ της εκλογής του Πρωτοσυγκέλου της Μητρόπολης Σταγών π.Νήφωνος, που θα είναι ένας ακόμη υποψήφιος.