Παναγία Πορταΐτισσα

Παναγία Πορταΐτισσα

Κυριακή, 10 Απριλίου 2016

Κυριακή Δ΄ Νηστειῶν, Ἰωάννου τῆς «Κλίμακος»: Μάρκ. θ΄ 17-31

Κυριακή Δ΄ Νηστειῶν, Ἰωάννου τῆς «Κλίμακος»: Μάρκ. θ΄ 17-31 -

 Η ΔΥΝΑΜΙΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ

«Εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι»

Καθημερινὸ δράμα ζοῦσε ὁ δύστυχος πατέρας. Ἕνα πονηρὸ πνεῦμα εἶχε κυριεύσει τὸ παιδί του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ κινδυνεύει ἀκόμη καὶ νὰ πεθάνει. Τί μποροῦσε νὰ κάνει; Ἐπειδὴ ἀπουσίαζε ὁ Κύριος, ζήτησε ἀπὸ τοὺς μαθητές του νὰ θεραπεύσουν τὸ παιδί, ἐκεῖνοι ὅμως δὲν μπόρεσαν. Ὅταν λοιπὸν ἐμφανίστη­κε ὁ Κύριος, στράφηκε πρὸς Αὐτὸν μὲ πόνο:
–Κύριε, σοῦ ἔφερα τὸν γυιό μου... ἂν μπορεῖς νὰ κάνεις κάτι, λυπήσου μας καὶ βοήθησέ μας.
Καὶ ὁ Κύριος τοῦ ἀπάντησε:

–Ἂν ἐσὺ μπορεῖς νὰ πιστεύσεις, ὅλα εἶναι δυνατὰ σ̕ ἐκεῖνον ποὺ πιστεύει.
 
Ἔτσι ὁ πατέρας, μὲ βαθιὰ συναίσθηση τῆς ἀδυναμίας του καὶ θερμότερη πίστη, ἄρχισε νὰ παρακαλεῖ τὸν Κύριο νὰ τὸν βοηθήσει καὶ νὰ κάνει τὸ θαῦμα. Καὶ τὸ θαῦμα ἔγινε. Ἡ πίστη ­νίκησε.­ Τὸ παιδὶ θεραπεύθηκε,­ καὶ ἐ­­­παληθεύθηκε ἀμέσως ὁ ἐντυπωσιακὸς καὶ παντοδύναμος λόγος τοῦ Κυρίου ποὺ ἔβγαλε τὸν πατέρα­ ἀπὸ τὸ τραγικὸ ἀδιέξοδο: «Εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι». Ἕνας λόγος ποὺ μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ νὰ ἀναλογιστοῦμε τί μπορεῖ νὰ κατορθώσει ἡ ἀκατανίκητη δύναμη τῆς πίστεως.
 
«Πάντα δυνατά»! Ὅλα εἶναι δυνατὰ σ̕ ἐκεῖνον ποὺ πιστεύει! Δὲν εἶναι σχῆμα λόγου, οὔτε ἔκφραση ὑπερβολῆς. Εἶναι λόγος τοῦ Κυρίου αὐθεντικὸς καὶ ἀξιό­πιστος καὶ ἐπαληθεύθηκε ἄπειρες φορὲς σὲ γεγονότα ποὺ γνωρίζουμε εἴτε ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφὴ εἴτε ἀπὸ τὴν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας μας εἴτε ἀπὸ τὴν προσωπική μας πείρα. Ἀναρίθμητα εἶναι τὰ περιστατικὰ ποὺ ἀποδεικνύουν ὅτι εἶναι «μεγάλα τὰ τῆς πίστεως κατορθώματα».
 
Ἡ πίστις στὸν παντοδύναμο Θεὸ ἐ­­­­­­πι­τελεῖ θαύματα πέρα ἀπὸ κάθε ἀνθρώ­­­­­πινη λογική: Λύνει δύσκολα προ­β­λή­μα­τα, θεραπεύει ἀνίατες ἀσθένειες, χρό­­­­­­­νιες παθήσεις, ἀνασταίνει ἀκόμη καὶ νε­­­κρούς! Πόσοι γονεῖς ὅπως ὁ πατέρας τοῦ σημερινοῦ Εὐαγγελίου κατέφυγαν στὸν Κύριο καὶ βρῆκαν λύση στὸ δράμα τῶν παιδιῶν τους...! Ἡ Χαναναία γιὰ τὴν κόρη της, ὁ ἀξιωματοῦχος τῆς βασιλικῆς αὐλῆς γιὰ τὸν γυιό του, ὁ ἀρχισυνάγω­­γος Ἰάειρος γιὰ τὴν ἑτοιμοθάνατη δική του κόρη... Πόσοι ἀσθενεῖς, λεπροί, τυφλοί, κουφοὶ καὶ ἄλαλοι βρῆκαν τὴ θεραπεία τους, ἀφοῦ προσευχήθηκαν μὲ πίστη στὸν Κύριο!
 
Ὅμως ἡ πίστη στὸν Κύριο Ἰησοῦ ἐνεργεῖ θαύματα ὄχι μόνο στὸ σῶμα ἀλ­­­­λὰ καὶ στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου: Ἐ­­­λευθερώνει τὸν ἄνθρωπο ἀπὸ τὰ πάθη καὶ τὴν κυριαρχία­ τοῦ διαβόλου, τὸν ὁδηγεῖ στὴ μετάνοια. Πόσοι γονεῖς προσ­εύ­χονται μὲ πίστη γιὰ νὰ ἐπιστρέψουν τὰ ­παιδιά­­ τους στὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ, καὶ πόσα τέτοια­ θαύματα ­μετανοίας­ καὶ ἐπιστροφῆς πραγματοποιοῦν­ται μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ! Ποιὸς ­μπορεῖ­ νὰ ξεχάσει τὶς γεμάτες πίστη προσευχὲς τῆς ἁγίας Μόνικας γιὰ τὸν ἄσωτο γυιό της; 17 χρόνια ἔκλαιγε καὶ προσευχόταν, καὶ τελικὰ ἀξιώθηκε νὰ δεῖ τὸ ­μεγά­­­­­­­­λο θαῦμα: Ὁ παραστρατημένος γυιός της μετανόησε κι ἔγινε ὁ μεγάλος ποιμένας καὶ διδάσκαλος τῆς Ἐκκλησίας, ὁ ἅγιος Αὐγουστῖνος!
 
Ἡ δύναμη τῆς πίστεως λάμπει ἀκό­μη μέσα ἀπὸ τὸ πυρωμένο καμίνι τῶν πειρασμῶν καὶ τῶν θλίψεων, τῆς δοκιμασίας καὶ τοῦ πόνου. Καὶ τότε τὸ θαῦμα τῆς πίστεως μοιάζει μὲ αὐτὸ ποὺ ἔζησαν οἱ ἅγιοι Τρεῖς Παῖδες: Ὅπως ἐκεῖνοι δροσίζονταν μέσα στὸ καμίνι καὶ στὶς φλόγες καὶ δοξολογοῦσαν τὸν ἅγιο Θεό, ἔτσι καὶ κάθε ἄνθρωπος μὲ τὴ δύναμη τῆς πίστεως μπορεῖ καὶ ἀντιμετωπίζει μὲ γενναιότητα κάθε δοκιμασία. Ἂς τὸ ὑπο­γραμμίσουμε αὐτό: Ὅσο ἐντυπωσιακὸ κι ἂν εἶναι νὰ βλέπεις ἕναν παράλυτο νὰ σηκώνεται καὶ νὰ περπατᾶ, δὲν εἶναι λι­γό­τερο θαυμαστὸ νὰ ἀντικρίζεις ἕναν ἄνθρωπο καθηλωμένο ἐπὶ σειρὰ ἐτῶν στὸ ἀναπηρικὸ καροτσάκι ὄχι μόνο νὰ ὑπομένει μὲ πίστη τὴ δοκιμασία τῆς ἀσθε­νείας του ἀλλὰ καὶ νὰ δοξάζει τὸν Θεὸ γι̕ αὐτό!
 
Τέλος ἡ πίστις εἶναι αὐτὴ ποὺ στεφανώνει τοὺς μάρτυρες, τοὺς ὁσίους καὶ τοὺς ἀσκητὲς μὲ τὸ στεφάνι τῆς νίκης στὴν ὑπὲρ Χριστοῦ ἄθληση καὶ ἄσκηση, στὸ μαρτύριο καὶ στὴν ὁσιακὴ ζωή τους. Εἶναι ἡ ἴδια πίστη ποὺ ἐνισχύει κάθε χριστιανὸ στὸν πνευματικό του ἀγώνα. Διότι ποιὸς θὰ ἀναλάμβανε νὰ βαδίσει τὸ δύσβατο μονοπάτι τῆς ἀρετῆς χωρὶς τὴν πίστη στὴν αἰώνια ζωή, στὴν ἐπαγ­γελία τῆς οὐρανίου Βασιλείας; Ποιὸς θὰ ἀκολουθοῦσε τὴν στενὴ καὶ τεθλιμμένη ὁδὸ τοῦ Κυρίου, ἂν δὲν πίστευε ἀκράδαν­τα ὅτι ἡ ὁδὸς αὐτὴ θὰ τὸν ὁδηγήσει μὲ ἀ­σφάλεια κοντὰ στὸν ἀγαπημένο Νυμφίο τῆς ψυχῆς του; Μὲ τὴ δύναμη αὐτῆς τῆς πίστεως ἀγωνιζόμαστε ἐν Χριστῷ καὶ ἐλπίζουμε στὸ θαῦμα: στὸ νὰ γίνει δηλαδὴ τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ στὴ δική μας ζωή.
 
Ζοῦμε σὲ μία ἐποχὴ ποὺ τὴν χαρακτηρίζει ἡ ὀλιγοπιστία ἢ ἀκόμη καὶ ἡ παν­τε­­λὴς ἔλλειψη τῆς πίστεως. Ὁ σύγχρονος­ ἄνθρωπος νομίζει ὅτι ὅλα μπο­ρεῖ νὰ τὰ κατορθώσει μὲ τὴ λογικὴ καὶ τὶς δυνάμεις του. Ἔρχεται ὅμως ἡ ὥρα καὶ βρίσκεται ἀντιμέτωπος μὲ ἀνυπέρβλητες δυσκολίες καὶ ἀξεπέραστα προβλήματα. Τότε τὰ χάνει. Καὶ τότε ὁ Κύριος Ἰησοῦς στέκεται καὶ διακριτικὰ ἐρωτᾶ: –«Δύνασαι πι­στεῦσαι;» Ἐσὺ μπορεῖς νὰ πιστεύσεις; Ἂν πεῖς τὸ ναί, τότε μὴ φοβᾶσαι! Ὅλα εἶ­ναι δυνατά! Ὅλα τὰ ἐμπόδια μποροῦν νὰ ξεπεραστοῦν! Καὶ τὸ κυριότερο, ἡ δυ­νατή σου πίστη θὰ γεμίσει τὴν ψυχή σου μὲ ἀνείπωτη χαρὰ καὶ εἰρήνη, μὲ τὴν ἀσφάλεια ποὺ παρέχει ἡ σταθερὴ πεποίθηση ὅτι ἡ ζωή σου δὲν εἶναι μετέωρη. Βρίσκεται στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ.
πηγή:osotir.org