Παναγία Πορταΐτισσα

Παναγία Πορταΐτισσα

Κυριακή, 18 Ιουνίου 2017

Ἡ συνεχὴς Θεία Κοινωνία Λόγῳ τῆς Οἰήσεως …



  συνεχς Θεία Κοινωνία Λόγ τς Οἰήσεως …


ὑπὸ τοῦ Ἱερομάρτυρος Ἐπισκόπου Ἀρσενίου

"Πνευματικὸν Ἡμερολόγιον".

Κάποτε, μο επαν δι τν ξς πόθεσιν πο φορ τν συχνν Θείαν Κοινωνίαν. Μία γυνακα πο μετελάμβανε καθημερινῶς, εχε προσελκύσει τν προσοχν τοῦ ἱερέως.  Δόθηκε ντολήν, εἰς ἓναν πνευματικὸν ν τν λέγξει.

Αὐτὸς καταλαβαίνοντας τὶς βαθύτερες προθέσεις της, τῆς ζήτησε νὰ ἐξομολογεῖται πρὶν κοινωνήση καὶ ὃταν αὐτὴ ἀρνήθηκε, ἐπειδὴ τὸ θεωροῦσε ἂβολον, ἐκεῖνος τῆς ἀπαγόρευσε νὰ πλησιάσει στὸ ἐξῆς τὸ Ἃγιον Ποτήριον.  λλ φαίνεται ὃτι μία τέτοια πνευματικ  καθοδήγησις ἒγινε πάρα πολ ργ δι ' ατήν, ἡ ὁποία δν νουθετήθη κα συνέχισε ν λαμβάνει τν Θείαν Κοινωνίαν καθημερινῶς, πηγαίνοντας π τν μίαν κκλησίαν ες τν λλην. Ὃταν κάποια στιγμὴ ἀπεκαλύφθη καὶ τότε ἀκόμη, αὐτὴ ἀρνεῖτο πεισματικῶς τὴν παράβασίν της, ὃτι δηλαδή συνέχιζε νά κοινωνεῖ.

Ἡ πλάνη της ὃμως, δυστυχῶς δὲν τελείωσε ἐκεῖ, ἀλλὰ κατέληξε μάλιστα, νὰ φαντάζεται ὃτι τῆς εἶχε δοθεῖ Θεῖον Δικαίωμα, νά «καθαγιάζει» μόνη της τὸν ἄρτον καὶ τὸν οἶνον καὶ νὰ κοινωνεῖ καθημερινῶς στὸ σπίτι της, κάνοντας τὴν «λεγόμενην» λειτουργίαν μὲ πρόσφορον καὶ κρασί.  Εἰς τὸ τέλος ἒχασε τὰς φρένας της καὶ κατέληξε εἰς τὸ ψυχιατρεῖον.

Διὰ τοῦτον, ἡ Θεία Κοινωνία θ πρέπει ν ντιμετωπίζεται μ μεγάλην ελάβειαν καί, ν λαμβάνεται μ ταπεινὴν ασθησιν κάθε φορά, διαφορετικῶς  συχν καὶ ναξία λήψις τς Θείας Κοινωνίας μπορε 
νὰ ἀποτελέσει αἰτίαν δι αταπάτη.  Κάποτε ταν μία γυνακα λθε εἰς ἐμένα ες τν κκλησίαν κα ρχισε ν μ πιπλήττει διότι δν  δεχόμουν νὰ τὴν κοινωνῶ κάθε ἡμέρα, τὴν ἐρώτησα μέ τρόπον, ἐὰν 
ξομολογήθηκε τς μαρτίες της κα ἐὰν πιστεύει ὃτι ἄξιζε κάθε  μέρα, ς γυνακα, ν  λαμβάνει τν Θείαν Κοινωνίαν, αύτὴ μοῦ ἀπήντησε τι δν εχε μαρτίες!  

Μία λλη γυνακα πάλιν, παιτοσε νὰ λαμβάνει καθημερινῶς τν Θείαν Κοινωνίαν, τὴν στιγμὴν ποὺ  δια βρωμοσε καπνόν.  

Ἡ Θεία Κοινωνία εἶναι μεγάλη ὑπόθεσις (δι’ ἐμᾶς καὶ τὸν Θεὸν) καὶ
δι' αὐτὸ χρειάζεται πρὶν τὴν δεχθοῦμε, τὴν μεγίστην προετοιμασίαν
καὶ τὴν μεγίστην καθαρότητα. "Διότι εἶναι ἕνα κάρβουνον ποὺ καίει
τὸν ἀνάξιον".  (Προσευχὴ  πρὶν τὴν Θείαν Κοινωνίαν).