ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΙΣΤΙΝ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015

Τῆς Ὀρθοδοξίας: Ἑβρ. ια΄ 24-26, 32-40 

Aδελφοί, πίστει Μωϋσῆς μέγας γενόμενος ἠρνήσατο λέγεσθαι υἱὸς θυγατρὸς Φαραώ, μᾶλλον ἑλόμενος συγκακουχεῖσθαι τῷ λαῷ τοῦ Θεοῦ ἢ πρόσ­­καιρον ἔχειν ἁμαρτίας ἀπόλαυσιν, μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τῶν Αἰ­­γύπτου θησαυρῶν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ Χριστοῦ· ἀπέβλεπε γὰρ εἰς τὴν μισθαποδοσίαν. Καὶ τί ἔτι λέγω; ἐπιλείψει γάρ με διηγούμενον ὁ χρόνος περὶ Γεδεών, Βαράκ τε καὶ Σαμψὼν καὶ ᾿Ιεφθάε, Δαυΐδ τε καὶ Σαμουὴλ καὶ τῶν προ­­φητῶν, οἳ διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας, εἰργάσαντο δικαιοσύνην, ἐπέτυχον ἐπαγγελιῶν, ἔφραξαν στόματα λεόντων, ἔσβεσαν δύναμιν πυρός, ἔφυγον στόματα μαχαίρας, ἐνεδυναμώθησαν ἀπὸ ἀσθενείας, ἐγενήθησαν ἰσχυροὶ ἐν πολέμῳ, παρεμβολὰς ἔκλιναν ἀλλοτρίων· ἔλαβον γυναῖκες ἐξ ἀναστάσεως τοὺς νεκροὺς αὐτῶν· ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν, οὐ προσδεξάμενοι τὴν ἀπολύτρωσιν, ἵνα κρείττονος ἀναστάσεως τύχωσιν· ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς· ἐλιθάσθησαν, ἐπρί­σθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον, περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑ­­­στερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρη­μίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς. Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττόν τι προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσι.

                    ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΙ ΕΙΣ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟΝ ΠΙΣΤΙΝ

1. ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ

   Σήμερα Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας τὸ ἀποστολικὸ Ἀνάγνωσμα μᾶς παρουσιάζει μιὰ χορεία ἁγίων μορφῶν τῆς πίστεως στὴν πρὸ Χριστοῦ ἐποχή, οἱ ὁποῖοι ἔδωσαν σκληρὲς μάχες καὶ ὑπέστησαν φρικτὰ μαρτύρια, προκειμένου νὰ μείνουν ἀνυποχώρητοι στὴν πίστη τους στὸν ἀληθινὸ Θεό. Πρῶτον ἀπ’ ὅλους ὁ ἀπόστολος Παῦλος ἐγκωμιάζει τὸν Μω­­­υσῆ. Καὶ λέει ὅτι αὐτός, ἐπειδὴ εἶχε πο­­λὺ μεγάλη πίστη στὸν ἀληθινὸ Θεό, ὅταν μεγάλωσε καὶ ἔγινε ἄνδρας, ἀρ­νήθη­κε νὰ ὀνομάζεται βασιλόπουλο, γυιὸς­ τῆς κόρης τοῦ Φαραώ. Προτίμησε­ νὰ κα­κοπαθεῖ μὲ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ πα­ρὰ νὰ ἔχει τὴν πρόσκαιρη ἀπόλαυση τῆς ἁ­­μαρτί­ας, νὰ ζεῖ δηλαδὴ ἄνετα καὶ μὲ τιμὲς ὡς Αἰγύπτιος ἄρχοντας μαζὶ μὲ τοὺς εἰ­­δωλολάτρες ποὺ καταπίεζαν τοὺς συμπατριῶτες του. Θεώρησε μεγαλύτερο­ πλοῦτο ἀπὸ τοὺς θησαυροὺς τῆς Αἰγύ­πτου τὶς περιφρονήσεις ποὺ ἔμοιαζαν μὲ τὸν ὀνειδισμὸ ποὺ ὑπέστη ὁ Χριστός·­ «μείζονα πλοῦτον ἡγησάμενος τὸν ὀνει­δισμὸν τοῦ Χριστοῦ». Διότι εἶχε καρφωμένα τὰ μάτια του στὶς οὐράνιες ἀντα­μοιβές.
   Ἐμεῖς βέβαια σήμερα δὲν μποροῦμε νὰ κατανοήσουμε ἐπακριβῶς τί σήμαινε­ γιὰ τὸν Μωυσῆ αὐτὴ ἡ ἐπιλογὴ ποὺ ἔκανε. Στὸ σταυροδρόμι τῆς ζωῆς του ἔπρεπε νὰ διαλέξει ἀνάμεσα σὲ δύο τρό­πους ζω­ῆς. Ἀπὸ τὴ μία τὰ ἀνάκτορα καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη τὰ βοσκοτόπια. Κι ἐνῶ εἶχε ζήσει ὅλα τὰ παιδικά του χρόνια μέσα στὰ πλούτη καὶ τὶς ἀνέσεις, μὲ ὑπηρέτες καὶ παιδαγωγούς, μὲ τιμὲς καὶ δόξες, τὰ ἀρ­­νήθηκε ὅλα αὐτὰ γιὰ νὰ μὴ χάσει τὴν πίστη του. Καὶ πλήρωσε πολὺ ἀκριβὰ αὐτὴν τὴν ἐπιλογή του. Ἀπὸ πρίγκιπας ἔγινε βοσκός, ἀπὸ πάμπλουτος, φτωχός. Γιατί ὅμως τὸ ἔκανε αὐτό; Διότι κα­τανοοῦσε ὅτι μέσα στὰ ἀνάκτορα κινδύνευε νὰ χάσει τὴν πίστη του. Σκέφθηκε καλὰ καὶ ἀποφάσισε. Τί ἀξίζει περισσό­τερο; Ἡ κοσμικὴ καταξίωση ἢ ἡ πίστη στὸν Θεό; Καὶ πῆρε τὴν ἀπόφασή του.
   Τί θὰ ἦταν ἄραγε ὁ Μωυσῆς, ἐὰν ἐ­πέ­λε­γε τὶς ἐγκόσμιες ἀπολαύσεις; Τὸ πο­λὺ ἕνας ἀντιβασιλεὺς τῆς Αἰγύπτου ποὺ θὰ χανόταν κι αὐτὸς στὴν ἱστορία ὅπως τό­σοι ἄλλοι. Αὐτὸς ὅμως προτίμησε νὰ μείνει πιστὸς στὸν ἀληθινὸ Θεό. Κι ὁ Θε­ὸς δὲν τὸν ἄφησε. Τοῦ ἔδωσε μο­­να­δι­­­κὴ θέ­ση, τιμὴ καὶ ἀποστολή. Τὸν ἀ­­­ξίωσε νὰ ἀ­­­­κούει τὴ φωνή του, νὰ μιλά­ει μαζί Του, νὰ δέχεται τόσο μεγάλες ἀ­­­ποκαλύψεις, νὰ κάνει ἐκπληκτικὰ θαύματα, νὰ ὁδηγήσει τὸ λαό του στὴ γῆ τῆς ἐπαγγελίας.
   Ὁ Μωυσῆς μέσα ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων ἄφησε σὲ ὅλους μας ἕνα μεγάλο δίδαγμα: ὅτι γιὰ τὴν πίστη μας ἀξίζει νὰ στερηθοῦμε τὰ πάντα, καθετὶ ποὺ στέκεται ἐμπόδιο στὴν πνευματική μας πορεία. Καὶ χρήματα καὶ δόξα καὶ τιμές. Κι ἂν ἄλλοι γύρω μας δὲν κατανοοῦν τὴν ἐπιλογή μας καὶ μᾶς περιφρονήσουν, θὰ μᾶς δοξάσει ὁ Θεός. Καὶ θὰ μᾶς ἀ­ξι­­ώσει νὰ ἔχουμε τέτοιες εὐλογίες στὴ ζωή μας, ποὺ ποτὲ δὲν θὰ μπορούσαμε νὰ τὶς φαντασθοῦμε. Ἀρκεῖ νὰ μένουμε ἀ­­­παρασάλευτοι στὴν πίστη μας, στὴν Ὀρ­θο­δοξία μας, στὴν παρακαταθήκη τῶν ἁ­­­γίων Πατέρων μας.

2. ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

 

   Ὁ ἀπόστολος Παῦλος στὴ συνέχεια ἐ­ξ­ι­στορεῖ τὰ ἀνδραγαθήματα ἀλλὰ καὶ τὰ φοβερὰ μαρτύρια ποὺ ὑπέστησαν πολ­­λοὶ ἅγιοι ἄνδρες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, προφῆτες καὶ δίκαιοι. Λέει ὅτι ὅλοι αὐτοὶ «διὰ πίστεως κατηγωνίσαντο βασιλείας» – ἐπειδὴ εἶχαν μεγάλη πίστη, καταπολέμησαν καὶ ὑπέταξαν βασίλεια – κυβέρνησαν μὲ δικαιοσύνη, πέτυχαν τὴν πρα­γματοποίηση τῶν ὑποσχέσεων τοῦ Θε­οῦ, ἔφραξαν στόματα λιονταριῶν, ἔσβη­σαν τὴν καταστρεπτικὴ δύναμη τῆς φω­τιᾶς, γλύτωσαν ἀπὸ τὴ σφαγή, σώθη­καν ἀπὸ ἀρρώστιες, ἀναδείχθηκαν ἀνί­κητοι στὸν πόλεμο, ἔτρεψαν σὲ φυγὴ ἐ­χθρικὰ στρατεύματα.
 

   Ἄλλοι πάλι βασανίστηκαν σκληρὰ μέχρι θανάτου, ἐπειδὴ δὲν δέχθηκαν νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους. Κι ἄλλοι δοκίμασαν ἐμπαιγμοὺς καὶ μαστιγώσεις, δεσμὰ καὶ φυλακίσεις. Λιθοβολήθηκαν, πριονίσθηκαν, σφαγιάσθηκαν. Κάποιοι ἔζησαν μέσα σὲ στερήσεις, θλίψεις καὶ κακοπάθειες. Περιφέρονταν σὰν μετανάστες στὶς ἐρημιές, στὰ βουνὰ καὶ στὶς σπηλιὲς τῆς γῆς. Ὅμως ὁλόκληρος ὁ κόσμος δὲν ἄξιζε ὅσο οἱ ἅγιοι αὐτοὶ ἄνδρες, κι οὔτε μπορεῖ νὰ συγκριθεῖ μ’ αὐτούς.
 

   Καὶ νὰ σκεφθεῖ κανεὶς ὅτι ὁ ἀπόστο­λος Παῦλος τὰ ἀναφέρει ὅλα αὐτὰ γιὰ μορφὲς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Τί θὰ ἔ­­­­­­­­­γραφε ἄραγε σήμερα γιὰ τὰ ἀμέτρη­τα ἑ­­­κατομμύρια τῶν ἁγίων Μαρτύρων­ ποὺ ἔχυσαν τὸ αἷμα τους γιὰ τὴν Ὀρ­­­θό­δο­ξη Πίστη μας; Τί θὰ ἔλεγε γιὰ τοὺς θε­­ο­­φόρους Πατέρες, τοὺς ἀκαταμάχητους­ Ὁ­­­­­­­­μολογητές, τοὺς καλλίνικους Μάρτυ­ρες, τοὺς λαμπροὺς Πατριάρχες, τοὺς εὐ­λαβεῖς ἱερεῖς, τοὺς ὁσίους μοναχοὺς καὶ ἀσκητές; Διότι ἀμέτρητοι ἀπ’ αὐτοὺς ὑ­­­­­­­­πέ­στησαν μαρτύρια ὅμοια ἢ καὶ ἀσυγ­­­κρίτως μεγαλύτερα καὶ ὀδυνηρότερα ἀπὸ αὐτὰ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης.
 

   Κι ὅλοι αὐτοὶ ἀπὸ τὰ ὕψη τοῦ οὐρα­νοῦ δοξασμένοι, μέσα στὸ φῶς τοῦ Θεοῦ μᾶς καλοῦν νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ δικό τους παράδειγμα. Ἂς ἀκούσουμε λοιπὸν τὴ φωνή τους κι ἂς τοὺς ἀκολουθήσουμε στὴν αὐταπάρνησή τους, στὴ σταθερότητά τους, στὴν πίστη τους. Σὲ μιὰ ἐπο­χὴ συγκρητισμοῦ, ὅπου οἱ αἱρέσεις καὶ οἱ πλάνες κυριαρχοῦν, σὲ μιὰ ἐποχὴ κα­­­τὰ τὴν ὁποία ἡ Ὀρθοδοξία πολεμεῖται τό­­­­­σο σκληρὰ καὶ τόσο ὕπουλα, ἔχουμε χρέος νὰ συνεχίσουμε ἐμεῖς τὴ δική τους ἀποστολή. Νὰ μείνουμε ἀπαρασάλευ­­­­­­τοι στὶς παραδόσεις τῶν ἁγίων Πατέρων­ μας καὶ νὰ τηρήσουμε τὴ δική τους ὑπό­­σχεση: «Οὐκ ἀρνησόμεθά σε, φίλη Ὀρ­θοδοξία». Ὅ,τι κι ἄν αὐτὸ μᾶς κοστίσει.

πηγή:osotir.org

AKOMA ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΑΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ

  AKOMA ΕΝΑ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΑΝ ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ


https://www.youtube.com/watch?v=knI6POU0CBo#t=12

Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΚΡΑΤΟΥΣΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΛΔΟΣ ΔΙΑ ΤΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

  Η ΘΕΣΙΣ ΤΗΣ ΝΟΜΟΚΡΑΤΟΥΣΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΑΛΔΟΣ ΔΙΑ ΤΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ

Θε­ω­ροῦ­με ἀ­ναγ­καῖ­ον νά ὑ­πεν­θυ­μί­σω­με ὅ­τι ἡ Ἱ­ε­ρά Σύνοδος ὁ­μο­φώ­νως, διά τῆς ὑπ᾿ ἀ­ριθμ. 2641/1998 βα­ρυ­ση­μάν­του ἐγ­κυ­κλί­ου της, ἔ­λα­βε σα­φῆ, τε­λε­σί­δι­κον καί ὀρ­θο­το­μοῦ­σαν τόν λό­γον τῆς ἀ­λη­θε­ί­ας ἀ­πό­φα­σιν ἐ­πί τῶν συ­να­φῶν θε­μά­των. Τήν ἀ­πό­φα­σιν δη­μο­σί­ευ­σεν, στό ἐ­πί­ση­μον δελ­τί­ον της (πε­ρι­ο­δι­κόν ”Ἐκκλησία”) καί ἀ­πέ­στει­λε πρός ἀ­νά­γνω­σιν πρός ὅ­λους το­ύς Ἱ­ε­ρο­ύς Να­ο­ύς. Ἐ­δῶ πα­ρα­θέ­το­μεν μό­νον τό κυ­ρί­ως ἡ­μᾶς ἐν­δι­α­φέ­ρον ἐν προ­κει­μέ­νῳ ση­μεῖ­ον τῆς ἐγ­κυ­κλί­ου, τό ἀ­να­φε­ρό­με­νον, δη­λα­δή, στίς ταυ­τό­τη­τες μέ 666 :

«… Β. 2. Ἐάν ἑ­πο­μέ­νως καί ἐφ᾿ ὅ­σον οἱ νέ­ες ταυ­τό­τη­τεςμέλ­λουν νά χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν σάν κω­δι­κό ἀ­ριθμόἀ­να­γνώ­σε­ώς τους ἀ­πό ἠ­λε­κτρο­νι­κά μη­χα­νή­μα­τα τό δυ­σώ­νυ­μο καί ἀ­πα­ρά­δε­κτο ἀ­ριθμό 666,τό­τε ἡ Ἱ­ε­ρά Σύνοδος θε­ω­ροῦ­σα ὅ­τι πα­ρα­βι­ά­ζε­ται ἡ θρη­σκευ­τι­κή συ­νε­ί­δη­ση τῶν ὀρ­θο­δό­ξωνπι­στῶν, συ­νι­στᾶ στο­ύς πι­στο­ύς νά μή δε­χθοῦν τίς νέ­ες ταυ­τό­τη­τες».

Ὀ­λί­γον δέ προ­γε­νε­στέ­ρως ἡ Ἱ­ε­ρά Σύνοδος διά τῆς ὑπ᾿ ἀ­ριθμ. 2626/1997 ἐγ­κυ­κλί­ου της εἶ­χεν ἀ­πει­λή­σει ὅ­τι, σέ πε­ρί­πτω­σιν ἐμ­μο­νῆς τῆς Πο­λι­τε­ί­ας, θά με­τε­βάλ­λε­το «ἕ­να τμῆ­μα τοῦ Ὀρ­θο­δό­ξου λα­οῦ, ἄν μήὁ­λό­κλη­ρος, σέ ἀν­τιρ­ρη­σί­ες συ­νει­δή­σε­ως».

Θά πρέ­πῃ νά ἐ­πι­ση­μαν­θῇ ὅ­τι τά ἀ­νω­τέ­ρω δέν ἀ­πο­τε­λοῦν ἁ­πλῶς μί­αν Συ­νο­δι­κήν ἀ­πό­φαν­σιν, ἀλ­λά τήνκα­θο­λι­κήν πί­στιν καί συ­νε­ί­δη­σιν τοῦ πλη­ρώ­μα­τος –ἐ­κτός φαι­δρο­τά­των ἐ­ξαι­ρέ­σε­ων– τῆς το­πι­κῆς μας (καί ὄ­χι μό­νον) Ἐκ­κλη­σί­ας. Αὐ­τό κα­τα­δει­κνύ­ε­ται ἀ­ναν­τιρ­ρή­τως ἀ­πό τίς πλεῖ­στες πα­ρο­μο­ί­ου πε­ρι­ε­χο­μέ­νου συλ­λο­γι­κές καί προ­σω­πι­κές ἀν­τι­δρά­σεις τῆς πε­ρι­ό­δου ἐ­κε­ί­νης ὑ­πό Ἱ­ε­ραρ­χῶν, Ἱ­ε­ρῶν Μο­νῶν, Κλη­ρι­κῶν, Κα­θη­γη­τῶν Πα­νε­πι­στη­μί­ου κ.ἄ. Ἐν­δει­κτι­κῶς ὑ­πο­γραμ­μί­ζο­με : [1]

1. Τήν ἐ­πι­στο­λήν τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Ἐ­παρ­χια­κῆς Συ­νό­δου τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας τῆς Κρή­της πρός τήν Ἑλ­λη­νι­κήν Κυ­βέρ­νη­σιν (22-3-93). Σ᾿ αὐ­τήν, με­τα­ξύ ἄλ­λων, προ­ει­δο­ποι­εῖ :

«… 2. Ὁ ἀ­ριθ­μός τοῦ ἀν­τι­χρί­στου ὡς κω­δι­κός τοι­οῦ­τος διά τάς μα­γνη­τι­κάς ταυ­τό­τη­ταςθε­ω­ρεῖ­ται παν­τε­λῶς ἀ­πα­ρά­δε­κτος». (”Ἡ ἀ­λή­θεια­” σελ. 12).

Ἡ αὐ­τή Ἱ­ε­ρά Σύνοδος, διά τῆς ὑπ᾿ ἀ­ριθμ. 100/11-8-97 με­τα­γε­νε­στέ­ρας ἐγ­κυ­κλί­ου της, κα­λεῖ μά­λι­στα«ὅ­λους το­ύς Ὀρ­θο­δό­ξους Κρῆ­τες… σέ συ­νε­χῆ ἐ­πα­γρύ­πνη­ση καί ἑ­τοι­μό­τη­τα γιά πρω­το­βου­λί­εςκαί νό­μι­μες ἀ­γω­νι­στι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις». (Συμ­πλη­ρω­μα­τι­κόν δί­φυλ­λον, τεῦ­χος τοῦ ”Ἐν συ­νει­δή­σει­”, σελ. 2).

[Δη­μι­ουρ­γεῖ βα­θυ­τά­την θλί­ψιν καί εὔ­λο­γα ἐ­ρω­τη­μα­τι­κά ἡ πρό­σφα­τος συμ­βι­βα­στι­κή δή­λω­σις τῆς Ἱ. Συ­νό­δου τα­ύ­της, ἡ ἔ­χου­σα σα­φῶς ἀλ­λό­τριον πνεῦ­μα].

2. Ἀρ­κε­τές ἀ­να­κοι­νώ­σεις τοῦ Ἁ­γί­ου Ὄ­ρους. Ἐξ αὐ­τῶν πα­ρα­θέ­το­με τό ἀ­κό­λου­θον ἀ­πό­σπα­σμα τοῦ ἀ­να­κοι­νω­θέν­τος τῆς ΕΔΙΣ Αὐ­γο­ύ­στου 1988 :

«Προ­ει­δο­ποι­εῖ ἀ­κό­μη ἡ Ἱ­ε­ρά Κοι­νό­της ὅ­τι οἱ Ἁ­γι­ο­ρεῖ­ται Μο­να­χοί δέν θά δεχ­θοῦν νά πα­ρα­λά­βουν τίς νέ­ες ταυ­τό­τη­τες, ἐφ᾿ ὅ­σον δι­α­πι­στω­θῆ ὅ­τι φέ­ρουν τό 666».

3. Τό ὁ­μο­λο­για­κόν ἐ­κεῖ­νο κε­ί­με­νον τό φέ­ρον 123 ὑ­πο­γρα­φάς (Κα­θη­γου­μέ­νων Ἱ. Μο­νῶν καί Ἡ­συ­χα­στη­ρί­ων –ἀν­δρώων καί γυ­ναι­κε­ί­ων–, λοι­πῶν ἀ­ξι­ο­λό­γων κλη­ρι­κῶν, ἐξ ὧν ἀρ­κε­τοί νῦν Μη­τρο­πο­λῖ­ται καί Κα­θη­γη­ταί Πα­νε­πι­στη­μί­ου) τό ἀ­πο­στα­λέν πρός τήν Ἱ. Σύνοδον τῆς Ἱ­ε­ραρ­χί­ας. Ἀν­τι­γρά­φο­με ἐκ­φρα­στι­κό­τα­τον ἀ­πό­σπα­σμά του, πού δι­α­τυ­πώ­νε­ται μέ τόν πιό κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κό τρό­πον (θερ­μῶς δέ πα­ρα­κα­λοῦ­με νά τό ἀ­να­δη­μο­σι­ε­ύ­σε­τε ὁ­λό­κλη­ρον μα­ζί μέ τάς ὑ­πο­γρα­φάς σέ προ­σε­χές φύλ­λο) :

«Ἡ ἀ­πο­δο­χή ἐκ μέ­ρους τῶν πι­στῶν ταυ­τό­τη­τος, πι­στο­ποι­η­τι­κοῦ δη­λα­δή τῆς προ­σω­πι­κό­τη­τός τους, πού θά φέ­ρῃ τόν ἀ­ριθμό τοῦ Ἀν­τι­χρί­στου, ὅ­πως κι ἄν ἀ­πει­κο­νί­ζε­ται αὐ­τός, ἀ­πο­τε­λεῖ ἄρ­νη­ση τοῦ Χρι­στοῦ καί προ­σχώ­ρη­ση στήν πα­ρά­τα­ξη τοῦ Σα­τα­νᾶ». (”Ἐν συ­νει­δή­σει­”, σελ. 20).

4. Πα­ρο­μο­ί­ου πε­ρι­ε­χο­μέ­νου ἀ­πό­σπα­σμα ἀ­πό τό ἐ­κτε­νέ­στα­το καί λί­αν κα­τα­το­πι­στι­κό κε­ί­με­νον τῶν Ἱ. Μο­νῶν τῶν Ἁ­γί­ων Με­τε­ώ­ρων :

«Ἡ χρή­ση τοῦ ἀ­ριθ­μοῦ 666 στίς νέ­ες ἠ­λε­κτρο­νι­κές ταυ­τό­τη­τες ἀ­πο­τε­λεῖ τό τε­λευ­ταῖ­ο βῆ­μα πρίν ἀπό τό χά­ραγ­μα στό χέ­ρι ἤ στό μέ­τω­πο. Γι᾿ αὐ­τό καί ἡ πα­ρα­λα­βή τους ἀ­πό το­ύς χρι­στι­α­νο­ύς ση­μα­ί­νει ἄρ­νη­ση τοῦ Χρι­στοῦ, πο­λι­το­γρά­φη­ση στήν πα­ρά­τα­ξη τοῦ Σα­τα­νᾶ καί πνευ­μα­τι­κό θά­να­το». (”Ἡ ἀ­λή­θεια­”, σελ. 29-30).

5. Δύο ἀ­πο­σπά­σμα­τα ἀ­πό τό κε­ί­με­νον–κα­τα­πέλ­της ὑ­πό τόν τί­τλον : ”Ὁ Βε­ελ­ζε­βο­ύλ καί ὁ Ε.Κ.Α.Μ” τοῦ μα­κα­ρι­στοῦ Γέροντος Ἐ­πι­φα­νί­ου Θε­ο­δω­ρο­πο­ύ­λου:

«Ἄν λοι­πόν πράγ­μα­τι εἰς τά νέ­α δελ­τί­α ταυ­τό­τη­τος ἔ­χει ἀ­πο­τυ­πω­θεῖ ἔ­στω καί ὑ­πο­ψί­α τῆς μορ­φῆς τοῦ Βε­ελ­ζε­βο­ύλ, ἀ­σφα­λῶς οἱ πι­στοί ὄ­χι μό­νον δέν θά πα­ρα­λά­βουν τά δι­α­βο­λο­δελ­τί­α αὐ­τά, ἀλλ᾿ οὔ­τε κἄν θά τά ἐγ­γί­σουν!

Τό αὐ­τό θά συμ­βῇ καί ἄν τά δελ­τί­α φέ­ρουν τόν ἀ­ριθμό 666. Ἐάν μέν ὁ ἀ­ριθ­μός αὐ­τός ἐ­τέ­θη ἐ­πί­τη­δες, ὡς σχε­τι­ζό­με­νος μέ τόν ἀν­τί­χρι­στον, θά ἦ­το ἀ­δι­α­νό­η­τον νά φέ­ρω­μεν ἐ­πά­νω μας τά σύμ­βο­λα τοῦ ἀν­τι­χρί­στου! Ἀλ­λά καί ἐ­άν ὁ ἀ­ριθ­μός αὐ­τός δέν ἐ­πε­λέ­γη σκο­πί­μως, ἀλλ᾿ ἁ­πλῶς ὡς ἕ­νας ἀ­ριθ­μός με­τα­ξύ τῶν πολ­λῶν…, καί πά­λιν τά δελ­τί­α ταυ­τό­τη­τος, ὡς προ­κα­λοῦν­τα τήν θρη­σκευ­τι­κήν μας εὐ­αι­σθη­σί­αν μέ τήν χρῆ­σιν ἑ­νός ὑ­πό­πτου καί δι­α­βλη­τοῦ ἀ­ριθ­μοῦ, εἶ­ναι ἀ­πο­λύ­τως ἀ­πα­ρά­δε­κτα. ΔΕΝ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΛΑΒΩΜΕΝ! [2]

… Τέλος λό­γου : Ἐάν τά δι­α­δι­δό­με­να εἶ­ναι ἀ­λη­θῆ καί τά νέ­α δελ­τί­α ταυ­τό­τη­τος θά φέ­ρουν, ἐμ­φα­νῶς ἤ ἀ­φα­νῶς, εἴ­τε τήν μορ­φήν τοῦ Βε­ελ­ζε­βο­ύλ, εἴ­τε τόν ἀ­ριθ­μόν 666, εἴ­τε ὁτι­δή­πο­τε ἄλ­λο ἀν­τι­χρι­στι­α­νι­κόν σύμ­βο­λον, ἤ ἀ­κό­μη καί ἄν θά ἔ­χουν μό­νον τόν Ε.Κ.Α.Μ, ἄ­νευ προ­η­γου­μέ­νως νο­μο­θε­τι­κῆς δι­α­σφα­λί­σε­ως τῶν δη­μο­κρα­τι­κῶν δι­και­ω­μά­των καί ἐ­λευ­θε­ρι­ῶν τοῦ πο­λί­του, θά εἴ­πω­μεν ΟΧΙ καί πά­λιν ΟΧΙ καί μυ­ρι­ά­κις ΟΧΙ εἰς τά νέ­α αὐ­τά δελ­τί­α, ὁτι­δή­πο­τε καί ἄν πρό­κει­ται νά ἀν­τι­με­τω­πί­σω­μεν… ”Ἀκουέτω ταῦ­τα καί Βα­σι­λε­ύς (=Κυ­βέρ­νη­σις)!”». (”Ἡ ἀ­λή­θεια­”, σελ. 43-44).

6. Ἀ­πό­σπα­σμα ἀ­πό τό ἄρ­θρον : ”Εἴμεθα ἕ­τοι­μοι διά θυ­σί­ας;” τοῦ μα­κα­ρι­στοῦ Σεβ. Μη­τρο­πο­λί­του Φλω­ρί­νης κ. Αὐ­γου­στί­νου :

«Τό συμ­πέ­ρα­σμα εἶ­ναι· ὅ­ταν ἴ­δω­μεν νά μᾶς κα­λοῦν διά χά­ρα­ξιν ἐ­πί τῆς δε­ξιᾶς χει­ρός καί ἐ­πί τοῦ με­τώ­που, ἦλ­θε πλέ­ον ἡ ὥ­ρα τῆς πραγ­μα­το­ποι­ή­σε­ως τῆς προ­φη­τε­ί­ας. Φρο­νοῦ­μεν ὅ­μως, ὅ­τι ἡ ἀν­τί­στα­σις δέν πρέ­πει νά προ­βλη­θῇ εἰς τό τε­λευ­ταῖ­ον ἐ­κεῖ­νο στά­διον, δι­ό­τι τό­τε θά εἶ­ναι ἀργά. Διά τοῦ­το ὀρ­θῶς οἱ πι­στοί, αἰ­σθα­νό­με­νοι τόν κίν­δυ­νον πλη­σι­ά­ζον­τα, ἤρ­χι­σαν νά ἀν­τι­δροῦν ἀ­πό ἐ­τῶν ἤ­δη… Ποῦ εὑ­ρι­σκό­με­θα τώ­ρα; Με­τά τήν ψή­φη­σιν τοῦ νό­μου διά τήν προ­στα­σί­αν –δῆ­θεν– τοῦ ἀ­τό­μου ἀ­πό τήν ἐ­πε­ξερ­γα­σί­αν τῶν προ­σω­πι­κῶν δε­δο­μέ­νων καί με­τά τήν κύ­ρω­σιν τῆς Συν­θή­κης Σένγκεν τί μέ­νει; Αἱ νέ­αι ταυ­τό­τη­τες μέ τό 666. Καί πά­λιν οἱ πι­στοί θά ἀν­τι­στα­θοῦν καί θά ἀ­γω­νι­σθοῦν. Ἀ­πό τοῦ 1993 ἤ­δη ἡ Ἱ. Σύνοδος εἶ­πε νά μή λά­βουν οἱ ὀρ­θό­δο­ξοι τάς νέ­ας ταυ­τό­τη­τας, ἀ­νε­νέ­ω­σε δέ τήν ὁ­δη­γί­αν αὐ­τήν καί μέ τήν πρό­σφα­τον Συ­νο­δι­κήν ἐγ­κύ­κλιον. Εἰς τοῦ­το συμ­φω­νεῖ καί ὅ­λο τό Ἅ­γιο Ὄ­ρος. Ἀ­γω­νί­ζον­ται ἐ­πί­σης, καί μά­λι­στα ἐν­το­νώ­τε­ρον ἡ­μῶν, οἱ ὀρ­θό­δο­ξοι χρι­στια­νοί πού ἀ­κο­λου­θοῦν τό πα­λαι­όν ἡ­με­ρο­λό­γιον, συμ­πλέ­ο­μεν δέ μετ᾿ αὐ­τῶν εἰς τόν ἀ­γῶ­να τοῦ­τον. Ἔγ­κυ­ροι τέ­λος φω­ναί χα­ρι­σμα­το­ύ­χων γε­ρόν­των, ὡς τοῦ π. Πα­ϊ­σΐ­ου, καί ἀ­πό τό ὑ­περ­πέ­ραν ἀ­κό­μη φω­νά­ζουν νά φυ­λα­χθῶ­μεν ἀ­πό τό ”χάραγμα” τοῦ ἀν­τι­χρί­στου». (”Χριστιανική Σπί­θα­”, Ἰ­ο­ύλ. 97, ἀρ. φ. 543 καί ”Ἡ ἀ­λή­θεια­”, σελ. 50-51).

7. Ἀ­πό­σπα­σμα συ­νεν­τε­ύ­ξε­ως τοῦ μα­κα­ρι­στοῦ Ἀρ­χι­ε­πι­σκό­που Χρι­στο­δού­λου (ὄν­τος τό­τε Μη­τρο­πο­λί­του Δη­μη­τρι­ά­δος) :

«Ἔ­χει ἐ­πι­σή­μως, ἀ­πό ἁρ­μό­δια ἑλ­λη­νι­κά χε­ί­λη, ὁ­μο­λο­γη­θῆ ὅ­τι στίς νέ­ες ταυ­τό­τη­τες ὁ δυ­σώ­νυ­μος ἀ­ριθ­μός 666 θά ἀ­πο­τε­λῇ ὄν­τως τό ”κλειδί” γιά τήν ἀ­νά­γνω­ση ἀ­πό τά εἰ­δι­κά μη­χα­νή­μα­τα ἀ­φα­νῶν στοι­χε­ί­ων πού αὐ­τές θά πε­ρι­έ­χουν. Οἱ ἁρ­μό­διοι πρέ­πει νά προ­βλη­μα­τι­σθοῦν ἐμ­πρός στήν ἐ­πι­χει­ρο­ύ­με­νη ἀ­πό ἄ­γνω­στη κα­τε­ύ­θυν­ση ὑ­πο­χρε­ω­τι­κή ὑ­πο­τα­γή ὅ­λων τῶν Εὐ­ρω­πα­ί­ων στό σύ­στη­μα τοῦ ἀ­ριθ­μοῦ αὐ­τοῦ. Ἄ­σχε­τα μέ τό τί πι­στε­ύ­ει ὁ κα­θέ­νας γιά τό 666, ση­μα­σί­α ἔ­χει πώς δέν πρό­κει­ται γιά ἕ­ναν τυ­χαῖ­ο ἀ­ριθμό. Καί κα­λῶς οἱ πι­στοί ἐκ­δη­λώ­νουν ἀ­πο­τρο­πια­σμό πρός αὐ­τόν». (”Ἡ ἀ­λή­θεια­”, σελ. 54-55).

8. Ἀ­πό­σπα­σμα ἀ­πό τό λί­αν δι­ευ­κρι­νι­στι­κό θε­ο­λο­γι­κά καί συγ­χρό­νως ὁ­μο­λο­για­κό κε­ί­με­νον : ”Ἠλεκτρονικές ταυ­τό­τη­τες. Ὥ­ρα γιά ὁ­μο­λο­γί­α ἤ ἄρ­νη­σι­” τοῦ σε­βα­στοῦ Κα­θη­γου­μέ­νου τῆς Ἱ. Μο­νῆς Ὁσ. Γρη­γο­ρί­ου π. Γε­ωρ­γί­ου.:

«Θέλουν λοι­πόν νά μᾶς ἐ­πι­βά­λουν τό 666, καί μά­λι­στα σέ ἔγ­γρα­φο ἀ­πο­λύ­τως προ­σω­πι­κό μας πού τό φέ­ρου­με πάν­τα μα­ζί μας, ὅ­πως εἶ­ναι τό δελ­τί­ον ταυ­τό­τη­τός μας.

Λέγουν με­ρι­κοί ἀ­φε­λῶς ὅ­τι τό 666 τῆς ταυ­τό­τη­τος ἤ καί τό πι­θα­νο­λο­γο­ύ­με­νο χά­ραγ­μα στό χέ­ρι ἤ στό μέ­τω­πο δέν μπο­ροῦν νά μᾶς ἀ­φαι­ρέ­σουν τήν ἀ­νε­ξί­τη­λη σφρα­γί­δα τοῦ Χρι­στοῦ πού ἐ­λά­βα­με μέ τό Ἅ­γιο Βάπτισμα καί τό Ἅ­γιο Χρί­σμα.

Πράγ­μα­τι δέν μπο­ροῦν νά μᾶς τήν ἀ­φαι­ρέ­σουν, ὅ­ταν βι­α­ί­ως μᾶς τά ἐ­πι­βά­λουν, δη­λα­δή ὅ­ταν μᾶς δέ­σουν καί μᾶς σφρα­γί­σουν, ἤ προ­σαρ­τή­σουν ἐ­πά­νω μας τίς ἠ­λε­κτρο­νι­κές ταυ­τό­τη­τες.

Ὅ­ταν ὅ­μως μέ τήν θέ­λη­σή μας τά ἀ­πο­δε­χθοῦ­με, τό­τε βε­βα­ί­ως θά ἀ­πο­στῇ ἀ­πό ἐ­μᾶς ἡ Χάρις τοῦ Θε­οῦ, δι­ό­τι δέν ὡ­μο­λο­γή­σα­με τόν Χρι­στό καί δι­ό­τι ἀ­πό δει­λί­α ἤ συμ­φέ­ρον ἤ ἀ­δι­α­φο­ρί­α ἤ καί ἀ­πό πνευ­μα­τι­κή ὀ­λι­γω­ρί­α δε­χθή­κα­με τό σύμ­βο­λο τοῦ Ἀν­τι­χρί­στου.

Ὅ­σοι λέ­γουν στόν εὐ­σε­βῆ λαό ”δέν πει­ρά­ζει τό 666, πά­ρε­τε τίς ἠ­λε­κτρο­νι­κές ταυ­τό­τη­τε­ς”, δέν σκέ­πτον­ται τί εὐ­θύ­νη ἀ­να­λαμ­βά­νουν. Δέν προ­βλη­μα­τί­ζον­ται μή­πως ἔ­χουν λά­θος καί ἔ­τσι γί­νουν ἠ­θι­κοί αὐ­τουρ­γοί ἀ­πο­στα­σί­ας τῶν Χρι­στια­νῶν.

Δέν θά δε­χθοῦ­με ἠ­λε­κτρο­νι­κή ταυ­τό­τη­τα, δι­ό­τι θε­ω­ροῦ­με ὅ­τι ἐ­ξευ­τε­λί­ζει τά πρό­σω­πά μας. Πῶς θά φέ­ρου­με μα­ζί μας ἕ­να ἔγ­γρα­φο πού θά γρά­φῃ πλῆ­θος πλη­ρο­φο­ρι­ῶν γιά μᾶς, πού θά μπο­ροῦν νά δι­α­βά­σουν Ἕλ­λη­νες καί ξέ­νοι, ἐ­κτός ἀ­πό ἐ­μᾶς, καί μά­λι­στα πού θά μπο­ροῦν ἀ­πό ἐ­πι­τη­δε­ί­ους νά δι­α­στρα­φοῦν εἰς βά­ρος μας; Καί ἀ­κό­μη δι­ό­τι, ἐ­άν πε­ρι­έ­χῃ τό 666, θά τό θε­ω­ρή­σου­με ἄρ­νη­σι τοῦ Χρι­στοῦ. Κα­νε­ίς δέν ἐ­πι­τρέ­πε­ται νά δι­α­κιν­δυ­νε­ύ­ῃ τήν σω­τη­ρί­α του». (”Ἡ ἀ­λή­θεια­”, σελ. 86-87).

9. Ἀ­πό­σπα­σμα συ­νεν­τε­ύ­ξε­ως τοῦ σε­βα­στοῦ καί γνω­στοῦ π. Γε­ωρ­γί­ου Με­ταλ­λη­νοῦ :

«Ἡ χρή­ση τοῦ ἀ­ριθ­μοῦ 666 στό νέ­ο σύ­στη­μα (ἀ­να­πό­φευ­κτη κα­τά το­ύς εἰ­δι­κο­ύς) προσ­δί­δει πραγ­μα­τι­κές δι­α­στά­σεις στά τε­κται­νό­με­να. Δι­ό­τι δέν εἴ­με­θα ἔ­τσι μό­νον ἐ­μεῖς οἱ Χρι­στια­νοί, πού γνω­ρί­ζου­με τή ση­μα­σί­α τοῦ ἀ­ριθ­μοῦ αὐ­τοῦ (πρβλ. σχε­τι­κή με­λέ­τη, πλήν ἄλ­λων, τοῦ κα­θη­γη­τοῦ–ἀ­κα­δη­μα­ϊ­κοῦ κ. Μάρκου Σι­ώ­του), ἀλ­λά καί ὅ­σοι τόν χρη­σι­μο­ποι­οῦν στό ἠ­λε­κτρο­νι­κό σύ­στη­μά τους! Δέν γνω­ρί­ζω δέ πῶς μπο­ρεῖ Χρι­στια­νός νά ἀν­τι­πα­ρέρ­χε­ται ἐν ἠ­ρε­μί­ᾳ μιά τέ­τοι­α ἐ­νέρ­γεια. Ἐ­δῶ ἀ­κρι­βῶς, ὅ­μως, εἶ­ναι πού φα­ί­νε­ται ἡ πλά­νη κά­ποι­ων ”θεολόγων” καί μά­λι­στα ”μητροπολιτῶν”, πού ἰ­σχυ­ρί­ζον­ται ὅ­τι ὁ ἀ­ριθ­μός 666 ἤ τό ”χάραγμα” εἶ­ναι κά­τι τό ”ἐσωτερικό”, πού ἀ­φο­ρᾶ μό­νο στό φρό­νη­μα τοῦ Χρι­στια­νοῦ καί στήν ἐ­σω­τε­ρι­κή δι­ά­θε­σή του. (”Ἐν συ­νει­δή­σει­”, σελ. 10).

Θά ἦ­ταν δυ­να­τόν νά πα­ρα­τε­θοῦν πολ­λά ἀ­κό­μη, ἀλ­λά νο­μί­ζο­με ὅ­τι τά ἀ­νω­τέ­ρω εἶ­ναι ὑ­πε­ρε­παρ­κῆ διά νά κα­τα­δε­ί­ξουν ἀ­ναμ­φι­σβή­τη­τα ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α ΕΧΕΙ ΛΑΒΕΙ ΘΕΣΙΝ, τό­σον διά τοῦ θε­σμι­κοῦ της ὀρ­γά­νου, ὅ­σον καί διά τῆς κα­θο­λι­κῆς ἀ­πο­δο­χῆς τοῦ πλη­ρώ­μα­τος. Καί ἀ­ναν­τίρ­ρη­τα σέ θέ­μα­τα πί­στε­ως –ὡς τό πα­ρόν– δέν χω­ροῦν με­τα­βο­λές, πα­ραλ­λα­γές, πο­λυ­φω­νί­ες, δι­α­φο­ρε­τι­κό­τη­τες, συμ­βι­βα­σμοί κ.τ.τ., ὅ­σες πι­έ­σεις καί ἐ­άν ἐ­ξα­σκοῦν­ται, ὅ­σα ἀν­ταλ­λάγ­μα­τα καί ἐ­άν προ­σφέ­ρων­ται…

Γι᾿ αὐ­τό καί ἡ Ἱ­ε­ρά Σύνοδος καί στό πρό­σφα­το ἀ­να­κοι­νω­θέν της (17-11-2010), εὑ­ρί­σκε­ται σέ πλή­ρη ταυ­τό­τη­τα μέ τήν πρό 12ετίας ἐγ­κύ­κλιό της, δια­­κη­ρύτ­του­σα καί πά­λιν :

«Ἡ Ἐκ­κλη­σί­α εἶ­ναι ὑ­πο­χρε­ω­μέ­νη νά δι­α­φυ­λάτ­τῃ τήν ἐ­λευ­θε­ρί­α τοῦ προ­σώ­που καί νά ὑ­πε­ρα­σπί­ζε­ται τήν ἀ­κε­ραι­ό­τη­τα τῆς πί­στε­ως. Γι᾿ αὐ­τό :

α) Ἡ ”Κάρτα τοῦ Πο­λί­τη­” δέν πρέ­πει νά πε­ρι­έ­χῃ κατ᾿ οὐ­δέ­να τρό­πο, ἐμ­φα­νῆ ἤ ἀ­φα­νῆ, τόν ἀ­ριθμό ”666”.

β) Ἐ­πί­σης κατ᾿ οὐ­δέ­να τρό­πο πρέ­πει μέ αὐ­τή νά πα­ρα­βι­ά­ζον­ται οἱ προ­σω­πι­κές ἐ­λευ­θε­ρί­ες».

Πῶς, λοι­πόν, εἶ­ναι δυ­να­τόν νά προ­βάλ­λε­ται ὁ ἰ­σχυ­ρι­σμός ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α δέν ἔ­χει λά­βει ἀ­κό­μη θέ­σιν καί ὅ­τι θά ἀ­να­μέ­νω­με τήν θέ­σιν της γιά νά το­πο­θε­τη­θοῦ­με; (!)

Ἴ­σως προ­χε­ί­ρως δο­θῆ ὡς ἀ­πάν­τη­σις ἡ δή­λω­σις τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου ὅ­τι ”ἀναμένει τό κα­ταρ­τι­ζό­με­νο σχέ­διο ἀ­πό τίς ἁρ­μό­δι­ες Ὑ­πη­ρε­σί­ες γιά τήν ἔκ­δο­ση τῆς ”Κάρτας” γιά νά το­πο­θε­τη­θῇ ὑ­πευ­θύ­νω­ς”. Ὅ­μως :

α) Ὅ­πως κα­τε­δε­ί­χθη ἀ­νω­τέ­ρω, ἡ θε­ο­λο­γι­κή το­πο­θέ­τη­σις –ἤ­τοι : τό ἀ­πα­ρά­δε­κτον τῆς ὑ­πάρ­ξε­ως τοῦ 666 στήν ”Κ.τ.Π”, ὅ­πως καί τό ἀ­πα­ρά­δε­κτον τῆς πα­ρα­βι­ά­σε­ως μέ αὐ­τήν (”Κ.τ.Π”) τῶν προ­σω­πι­κῶν ἐ­λευ­θε­ρι­ῶν– (πού συ­νι­στᾷ καί τό πρω­τεῦ­ον ἔρ­γον τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας) ἔ­χει ἤ­δη ὁ­λο­κλη­ρω­θῆ.

β) Τό ἀ­πο­μέ­νον –ἤ­τοι ἡ ἐ­ξέ­τα­σις τῆς ”Κ.τ.Π” διά τήν ἐ­ξα­κρί­βω­σιν τῶν ἀ­νω­τέ­ρω (ὕ­παρ­ξις 666 καί πα­ρα­βί­α­σις ἐ­λευ­θε­ρί­ας)– εἶ­ναι οὐ­σι­α­στι­κῶς ἁρ­μο­δι­ό­της τῶν εἰ­δι­κῶν ἐ­πι­στη­μό­νων πού ἔ­χουν ὁ­ρι­σθῆ διά τόν σκο­πόν αὐ­τόν, ἡ δέ ἐ­πι­σφρά­γι­σις τῶν πο­ρι­σμά­των τους ὑ­πό τῆς Ἱ­ε­ρᾶς Συ­νό­δου συ­νι­στᾷ δευ­τε­ρεῦ­ον ἔρ­γον αὐ­τῆς.

γ) Ὅ­πως θά δει­χθῇ σέ ἑ­πο­μέ­νην ἑ­νό­τη­τα, ὑ­πάρ­χουν πολ­λές ἐν­δε­ί­ξεις, πού ἐγ­γί­ζουν τά ὅ­ρια τῆς ἀ­πο­δε­ί­ξε­ως, ὅ­τι τά προ­α­να­φερ­θέν­τα ἀ­πα­ρά­δε­κτα θά ὑ­πάρ­χουν στήν ”Κ.τ.Π” τῆς ὁ­πο­ί­ας τό ὑ­πό τῶν κρα­τι­κῶν Ὑ­πη­ρε­σι­ῶν ὑ­πο­σχε­θέν καί ὑ­πό τῆς Ἱ. Συ­νό­δου ἀ­να­με­νό­με­νον σχέ­διον ἔ­χει πρό πολ­λοῦ ἤ­δη δο­θῆ πρός δη­μο­σί­αν δι­α­βο­ύ­λευ­σιν.

δ) Τό κυ­ρι­ώ­τε­ρον : Τά πε­ρί ὧν ὁ λό­γος κα­κό­δο­ξα δη­μο­σι­ευ­ό­με­να κε­ί­με­να σχε­δόν κα­θό­λου δέν ἀ­σχο­λοῦν­ται μέ ὅ­σα ἀ­να­μέ­νον­ται νά ἐ­ξα­κρι­βω­θοῦν ὑ­πό τῆς Ἱ. Συ­νό­δου – μᾶλ­λον τά θε­ω­ροῦν δε­δο­μέ­να. Αὐ­τό τό ὁ­ποῖ­ον ἀ­πορ­ρί­πτουν, ἀλ­λά καί εἰ­ρω­νε­ύ­ον­ται, εἶ­ναι ἡ θε­ο­λο­γι­κή το­πο­θέ­τη­σις (ἡ ὁ­πο­ί­α, ὡς ἐ­λέ­χθη, ἔ­χει ὁ­λο­κλη­ρω­θῆ) πε­ρι­γε­λών­τας μέ ἔ­παρ­σιν καί πε­ρι­φρό­νη­σιν πάν­τας το­ύς ἀ­πο­δε­χο­μέ­νους αὐ­τήν.





Ἡ δι­δα­σκα­λί­α τοῦ Γέροντος Πα­ϊ­σί­ου.



Δέν θά ἐ­πε­κτα­θοῦ­με πο­λύ ἐπ᾿ αὐ­τῆς, δι­ό­τι στο­ύς πε­ρισ­σο­τέ­ρους εἶ­ναι γνω­στή, καί λό­γῳ τῆς κυ­κλο­φο­ρή­σε­ως σέ ἑ­κα­τον­τά­δας χι­λι­ά­δων τοῦ γνω­στοῦ κει­μέ­νου του ”Σημεῖα τῶν και­ρῶ­ν”, ὅ­πως ἐ­πί­σης καί τῶν ἀ­πο­μα­γνη­το­φω­νη­μέ­νων ἀ­πο­σπα­σμά­των σχε­τι­κῆς συ­νο­μι­λί­ας του, ἀλ­λά καί λό­γῳ τῆς κα­τα­γρα­φῆς τῶν θέ­σε­ών του στά αὐ­θεν­τι­κά βι­βλί­α πού ἀ­να­φέ­ρον­ται στόν Βίο ἤ το­ύς λό­γους του. Ἐ­πι­γραμ­μα­τι­κῶς μό­νον ἀ­να­φέ­ρο­μεν ὅ­τι ὁ μα­κα­ρι­στός Γέρων :

1. Τόνιζε ἀ­πε­ρί­φρα­στα ὅ­τι ὁ δε­χό­με­νος τό 666 στό σῶ­μα του, δέ­χε­ται τήν σφρα­γί­δα (χά­ραγ­μα) τοῦ Ἀν­τι­χρί­στου καί ὅ­τι μέ τήν ἐ­νέρ­γειά του αὐ­τήν ἀρ­νεῖ­ται τό ”Ἅγιο Σφρά­γι­σμα τοῦ Χρι­στοῦ πού τοῦ δό­θη­κε στό Ἅ­γιο Βάπτισμα”, ἀ­πο­δι­ώ­κει ἀ­πό μέ­σα του ”τήν Θε­ί­α Χάρη τοῦ Χρι­στοῦ­” –ἔ­στω καί ἄν αὐ­τα­πα­τώ­με­νος μπο­ρεῖ νά ἰ­σχυ­ρί­ζε­ται ”ὅτι ἔ­χει μέ­σα του τόν Χρι­στό­”–, καί ἀ­πο­γυ­μνώ­νε­ται ἀ­πό ”τήν δύ­να­μη τοῦ Τι­μί­ου Σταυ­ροῦ τοῦ Ἁ­γί­ου Συμ­βό­λου­” κα­θι­στών­τας την ἀ­νε­νερ­γόν δι᾿ ἑ­αυ­τόν.

2. Ἀλ­λά καί στήν ταυ­τό­τη­τά μας θε­ω­ροῦ­σε ἀ­δι­α­νό­η­τη τήν ὕ­παρ­ξιν τοῦ δαι­μο­νι­κοῦ συμ­βό­λου. Τήν τοι­α­ύ­την ἀ­πο­δο­χήν της ἐ­χα­ρα­κτή­ρι­ζεν ὡς ”εἰσαγωγήν στό σφρά­γι­σμα­” καί ἄρ­νη­σιν· καθ᾿ ὅ­σον δέν πρό­κει­ται γιά ἕ­να ἁ­πλό ἔγ­γρα­φον, ἀλ­λά γιά τό κυ­ρί­ως προ­σω­πι­κόν μας ἔγ­γρα­φο, πού ταυ­τι­ζό­μα­στε δι᾿ αὐ­τοῦ καί πού ἡ ὑ­πο­γρα­φή μας σ᾿ αὐ­τό δη­λώ­νει τήν ἀ­πο­δο­χή μας.

3. Ἀ­ναι­ροῦ­σε ὅ­λες τίς ”γνωστικές” – σο­φι­στι­κές ἑρ­μη­νεῖ­ες καί τίς ”Ἰησουΐτικες” – συμ­βι­βα­στι­κές με­θό­δους, χρη­σι­μο­ποι­ών­τας ἁ­γι­ο­γρα­φι­κά καί πα­τε­ρι­κά ἐ­πι­χει­ρή­μα­τα καί πα­ρα­δε­ίγ­μα­τα Ἁ­γί­ων Μαρ­τύ­ρων. Καί

4. Πα­ρη­γο­ροῦ­σε καί ἀ­νε­πτέ­ρω­νε τό ὁ­μο­λο­για­κό καί μαρ­τυ­ρι­κό φρό­νη­μα, ὄ­χι μό­νον ἀ­να­φε­ρό­με­νος στήν τε­λι­κήν νί­κην τοῦ Ἀρ­νί­ου καί τήν ἐ­ξόν­τω­σιν τοῦ Θη­ρί­ου, ἀλ­λά καί βε­βαι­ώ­νον­τας ὅ­τι καί κα­τά τήν σύν­το­μη δαι­μο­νι­κή μπό­ρα θά δο­θῇ ἄ­φθο­νος ἡ Θε­ί­α συ­ναν­τί­λη­ψις πρός ὅ­σους δέν ὑ­πο­κύ­ψουν, ἐ­νῶ, ἀν­τι­θέ­τως, ὅ­σοι δε­χθοῦν τό σφρά­γι­σμα, θά ὑ­πο­φέ­ρουν καί ψυ­χι­κῶς, ἀλ­λά καί σω­μα­τι­κῶς, πα­ρά τίς ψευ­δεῖς ἐ­παγ­γε­λί­ες, πού θά το­ύς ἔ­χουν δο­θῆ ἀ­πό τόν Ἀν­τί­χρι­στο ἤ τά ὄρ­γα­νά του πε­ρί δῆ­θεν ἐ­ξυ­πη­ρε­τή­σε­ως καί ἀ­σφα­λε­ί­ας.

Στήν δι­δα­σκα­λί­α τοῦ μα­κα­ρι­στοῦ Γέροντος εἶ­ναι ἐμ­φα­νέ­στα­τος ὁ φω­τι­σμός τοῦ Ἁ­γί­ου Πνε­ύ­μα­τος πού κι­νοῦ­σε τήν χεῖ­ρα καί τήν γλῶσ­σα του. Γι᾿ αὐ­τό καί ταυ­τί­ζε­ται ἀ­πό­λυ­τα μέ τήν δι­α­χρο­νι­κή δι­δα­σκα­λί­α καί ζωή τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας καί ἰ­δί­ως μέ τήν ἁ­γί­αν εὐ­αι­σθη­σί­αν τῶν Ἁ­γί­ων Μαρ­τύ­ρων. Γι᾿ αὐ­τό καί ”πληροφόρησε” καί ”πληροφορεῖ” ἀ­νεν­δο­ί­α­στα τίς καρ­δι­ές τῶν πι­στῶν. Γι᾿ αὐ­τό συ­νε­τέ­λε­σε τά μέ­γι­στα στήν ἀ­πλα­νῆ το­πο­θέ­τη­σιν τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας ἐ­πί τοῦ θέ­μα­τος. Γι᾿ αὐ­τό καί πο­λε­μή­θη­κε καί συ­κο­φαν­τή­θη­κε ὑ­περ­βαλ­λόν­τως ἀ­πό ὅ­σους εἴ­τε ἐξ ἰ­δι­ο­τε­λε­ί­ας, εἴ­τε ἐξ ἐ­γω­ϊ­σμοῦ καί ὀρ­θο­λο­γι­σμοῦ –στοι­χοῦν­τες τῇ ἰ­δί­ᾳ κρί­σει (”ἑρμηνεύοντας μέ τό μυα­λό του­ς” κα­τά τόν Γέροντα)– ὑ­πε­στή­ρι­ξαν πε­πλα­νη­μέ­νες ἀ­πό­ψεις. Ψευ­δό­με­νοι ἀ­συ­στό­λως, εἶ­παν καί ἔ­γρα­ψαν, λέ­νε καί γρά­φουν :

α) Ὅ­τι, δῆ­θεν, πα­ρε­ποι­ή­θη ἀ­πό ἄλ­λους τό χει­ρό­γρα­φό του καί ὅ­τι, δῆ­θεν, γρα­φο­λό­γος ἀμ­φε­σβή­τη­σε τόν γρα­φι­κόν του χα­ρα­κτῆ­ρα! Παρ᾿ ὅ­λον πού πλεῖ­στοι γνω­ρί­ζο­με ὅ­τι ὁ ἴ­διος τό εἶ­χε γρά­ψει –πέ­ραν ἀ­πό τό ἐμ­φα­νέ­στα­το τοῦ γρα­φι­κοῦ του χα­ρα­κτῆ­ρος–, ὁ ἴ­διος, προ­βλέ­πον­τας τήν κα­κο­ή­θειαν με­ρι­κῶν, εἶ­χε δώ­σει ἐν­το­λήν νά δι­α­δο­θῇ φω­το­τυ­πι­κά καί ὄ­χι δι᾿ ἐ­κτυ­πώ­σε­ως καί ὁ ἴ­διος τό μο­ί­ρα­ζε σέ πολ­λο­ύς.

β) Ὅ­τι δῆ­θεν τόν πα­ρέ­συ­ραν ἄλ­λοι, καί αὐ­τός ἀ­πό ἀ­φέ­λεια καί ἄ­γνοι­α ἐ­πε­ί­σθη! Ἀλ­λά μό­νον κά­ποι­ος πού δέν εἶ­χε γνω­ρί­σει κα­θό­λου τόν Γέροντα θά μπο­ροῦ­σε νά ἰ­σχυ­ρι­σθῇ κά­τι τέ­τοι­ο!

γ) Ὅ­τι δῆ­θεν ἀρ­γό­τε­ρα με­τά­νοι­ω­σε καί ἄλ­λα­ξε το­πο­θέ­τη­σιν. Παρ᾿ ὅ­λον πού ὑ­πάρ­χει ἡ κασ­έ­τα μέ τήν σχε­τι­κήν συ­νο­μι­λί­αν του πε­ρί τό τέ­λος τῆς ζω­ῆς του, μέ τίς ἴ­δι­ες θέ­σεις καί σέ αὐ­στη­ρό­τε­ρο μά­λι­στα ὕ­φος!

δ) Ὅ­τι δῆ­θεν δέν εἶ­χε γιά τίς θέ­σεις του αὐ­τές βε­βαι­ό­τη­τα πε­ρί ”τοῦ ἐν αὐ­τῷ λα­λοῦν­τος Χρι­στοῦ­” καί ὅ­τι γι᾿ αὐ­τό προ­έ­τρε­πε σέ τυ­φλῆν –δῆ­θεν ἀ­προ­ϋ­πό­θε­τα– ὑ­πα­κο­ήν σέ ὅ,τι πεῖ ἡ Ἐκ­κλη­σί­α. Καί τά λέ­νε καί τά γρά­φουν αὐ­τά, ἐ­νῷ γνω­ρί­ζουν, ἀφ᾿ ἑ­νός μέν, ὅ­τι ἡ Ἐκ­κλη­σί­α καί τό 1998 καί πρό­σφα­τα ἀ­πο­δέ­χθη­κε καί ἐ­πι­σφρά­γι­σε τίς πε­φω­τι­σμέ­νες θέ­σεις του, ἀφ᾿ ἑ­τέ­ρου, ὅ­τι ὁ μα­κα­ρι­στός Πα­τήρ τίς ὑ­πε­στή­ρι­ζε μέ αὐ­στη­ρό­τη­τα, ὁ­μι­λών­τας μέ ἐν­το­νώ­τα­το τρό­πο κα­τά τῶν δι­α­φό­ρων ”γνωστικῶν” –καί φη­μι­σμέ­νων πνευ­μα­τι­κῶν καί ἐ­πι­σκό­πων– πού ”φάσκιωναν” τά πνευ­μα­τι­κά τους παι­διά, ἐκ τρί­του δέ ὅ­τι ἦ­το ἡ μο­να­δι­κή φο­ρά στήν ζωή του, πού εἶ­χε δώ­σει ἐν­το­λήν γιά φω­το­τυ­πι­κή (μέ τά ὀρ­θο­γρα­φι­κά του λά­θη) δι­ά­δο­σιν χει­ρο­γρά­φου του!

Ἀλλ᾿ ὅ­σον καί ἐ­άν συ­κο­φάν­τη­σαν καί συ­κο­φαν­τοῦν ”πρός κέν­τρα λα­κτί­ζου­ν”. Ὁ Γέροντας καί ἡ δι­δα­σκα­λί­α του πο­λε­μο­ύ­με­νοι ἀ­στρά­φτουν πε­ρισ­σό­τε­ρο καί φω­τί­ζουν καί στη­ρί­ζουν ὅ­σους μέ κα­θα­ρή καί ἀ­νι­δι­ο­τε­λῆ ἀ­γά­πη ἀ­γα­ποῦν τόν Χρι­στόν. Μόνον ὅ­σοι ζη­τοῦν φί­λαυ­τα τό βό­λε­μά τους εὑ­ρί­σκουν ἔ­ρει­σμα στίς συ­κο­φαν­τί­ες, γιά νά δι­και­ο­λο­γή­σουν τήν πτῶ­σιν τους καί νά κα­τα­σι­γά­σουν τήν δι­α­μαρ­τυ­ρο­μέ­νη συ­νε­ί­δη­σίν τους. Μόνον οἱ βλαμ­μέ­νοι βλά­πτον­ται, ὅ­πως ἔ­λε­γε ὁ Γέροντας.


Πηγή: Περιοδικό «Ἐρῶ», ΑΠΡ-ΙΟΥΝ/2011

ΓΙΑ ΚΑΡΤΑ ΠΟΛΙΤΗ ΜΙΛΑEI ΔΑΙΜΟΝΑΣ

https://www.youtube.com/watch?v=LgxMOizBqUw

ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ-ΑΓΙΟΙ-ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ

ΚΑΡΤΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ-ΑΓΙΟΙ-ΓΕΡΟΝΤΕΣ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΕΣ

https://www.youtube.com/watch?v=FitENAlds1Q#t=18

ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΣΕΠΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

   ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΣΕΠΤΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ

  

 
                                       

Τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ, Κυριακῇ πρώτῃ τῶν Νηστειῶν, ἀνάμνησιν ποιούμεθα τῆς ἀναστηλώσεως τῶν ἁγίων καὶ σεπτῶν Εἰκόνων, γενομένης παρὰ τῶν ἀειμνήστων Αὐτοκρατόρων Κωνσταντινουπόλεως, Μιχαὴλ καὶ τῆς μητρὸς αὐτοῦ Θεοδώρας, ἐπὶ τῆς Πατριαρχείας τοῦ ἁγίου καὶ Ὁμολογητοῦ Μεθοδίου.

Τὰς οὐ πρεπόντως ἐξορίστους Εἰκόνας,
Χαίρω, πρεπόντως προσκυνουμένας βλέπων.
Ἡ ἀπαράλλακτος Εἰκὼν τοῦ Πατρός, πρεσβείαις τῶν ἁγίων σου Ὁμολογητῶν, ἐλέησον ἡμᾶς, Ἀμήν.

Οι Τζιχαντιστές κόβουν τα χέρια των γυναικών που χρησιμοποιούν κινητά τηλέφωνα!

Posted: Φεβρουαρίου 18, 2015 at 9:30 πμ,

Σαν να μην έφταναν οι μαζικοί αποκεφαλισμοί χριστιανών και όλες οι φρικιαστικές εκτελέσεις ομήρων που έχουμε παρακολουθήσει τον τελευταίο καιρό, οι τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους δείχνουν τον απανθρωπισμό και την έλλειψη στοιχειώδους πολιτισμού σε κάθε παράλογη τιμωρία που αποφασίζουν να επιβάλλουν σε όσους κατ” αυτούς παραβαίνουν το νόμο της σαρία, με τελευταία να κόβουν τα χέρια όσων γυναικών χρησιμοποιούν… κινητά τηλέφωνα!

Σύμφωνα με διεθνή δίκτυα, οι τζιχαντιστές έκοψαν τα χέρια τριών γυναικών στη Μοσούλη, βόρεια του Ιράκ, επειδή τις εντόπισαν να κάνουν χρήση κινητών τηλεφώνων.
Την ίδια ώρα, με λιγότερο δραστικό τρόπο τιμώρησαν πέντε άνδρες για τον ίδιο ακριβώς λόγο. Στην περίπτωσή τους επέλεξαν τη μαστίγωση, καθώς η χρήση κινητών είναι απαγορευμένη σύμφωνα με τη σαρία.

«Μέλη του ΙΚ έκοψαν τα χέρια τριών γυναικών. Μαστίγωσαν πέντε άνδρες επειδή χρησιμοποίησαν κινητά για να επικοινωνήσουν με συγγενείς τους ενώ βρίσκονταν στην κεντρική Μοσούλη», ανέφερε πηγή στο δίκτυο Iraqi News.

Την ίδια ώρα, το ιρακινό δίκτυο αναφέρει πως οι εξτρεμιστές έχουν προειδοποιήσει ότι θα μαστιγώσουν 30 φορές όποιον άνδρα βρουν να χρησιμοποιεί κινητά τηλέφωνα.
Παράλληλα, έγινε γνωστό ότι το ΙΚ έχει καταφέρει να απενεργοποιήσει δίκτυα κινητής τηλεφωνίας στις περιοχές όπου κυριαρχεί.

Τους τελευταίους μήνες, η τρομοκρατική οργάνωση έχει επιβάλει τους δικούς της νόμους, τιμωρώντας όσους τολμήσουν να τους παραβιάσουν σε Ιράκ και Συρία.
Ανάμεσα στα «αδικήματα» είναι και η ομοφυλοφιλία, η οποία τιμωρείται από τους άνδρες του ΙΚ με την εκτέλεση των «ενόχων» πετώντας τους από ψηλά κτίρια.

Η τρομοκρατία και ο φονταμενταλισμός σε όλο τους το μεγαλείο…

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/2015/02/%ce%bf%ce%b9-%cf%84%ce%b6%ce%b9%cf%87%ce%b1%ce%bd%cf%84%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ad%cf%82-%ce%ba%cf%8c%ce%b2%ce%bf%cf%85%ce%bd-%cf%84%ce%b1-%cf%87%ce%ad%cf%81%ce%b9%ce%b1-%cf%84%cf%89%ce%bd-%ce%b3%cf%85.html#ixzz3TAHAOTem