Τὶ λέγει ἡ ἐπιστήμη διὰ τὸ ἄφθαρτον σῶμα ὲπὶ 483 χρόνια τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου τοῦ Σβίρ;

Τὶ λέγει ἡ ἐπιστήμη διὰ τὸ ἄφθαρτον  σῶμα ὲπὶ 483 χρόνια τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου τοῦ Σβίρ;

                                ΑΓΙΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣΤΟΥ ΣΒΙΡ

Η Εκκλησία τιμά στις 30 Αυγούστου τη μνήμη του Αγίου Αλεξάνδρου Σβιρ και το άφθαρτο σώμα του συγκλονίζει τους πιστούς 483 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του. Η μακρινή καταγωγή του Αγίου ήταν Φινλανδική, αλλά γεννήθηκε ως καρπός προσευχής των ευλαβών και πολυτέκνων γονέων του στο χωριό Μαντέρα της Βορειοδυτικής Ρωσίας και βαπτίσθηκε με το όνομα Αμώς, επειδή γεννήθηκε στη Μνήμη του Αγίου Προφήτη (15 Ιουνίου).

Από μικρός ήταν εγκρατής, απλός και φιλόπτωχος, τρεφόμενος μόνο με ψωμί και προσευχόμενος με αγρυπνίες. Κοντά στον ποταμό Σβίρ άκουσε μία φωνή: «Πήγαινε στη Μονή Βαλαάμ να αγωνισθής και αργότερα θα επιστρέψεις εδώ και θα κτίσεις Μοναστήρι και πολλοί θα σωθούν από σένα».

Το ιερό λείψανο του ταπεινού Αγίου Αλεξάνδρου έμεινε άφθαρτο, μυροβλύζον και πηγή θαυμάτων, μέχρις ότου επικράτησε ο άθεος Κομμουνισμός στη Ρωσία. 

Τότε το «απήγαγαν» και το έκλεισαν στο «επιστημονικό εργαστήριο» της Ακαδημίας Πολέμου Πετρουπόλεως, για πειραματισμούς και στη συνέχεια το πέταξαν σε μια αποθήκη. Αλλ’ «ου φέρει το μυστήριον έρευναναν πίστει μόνη τούτο δοξάζεται»! 

Ήδη το ι. λείψανο έχει επιστραφεί στην ι. Μονή του Αγίου από το 1998, όπου και πάλι μυροβλύζει και θαυματουργεί, «θαυμαστός ο θεός εν τοις Αγίοις Αντού» (Ψαλμ. 67, 36), «πάντοτε, νυν και αεί καί εις τους αιώνας των αιώνων.Αμήν». 

Πιστεύεται, ότι ο Θεός διατήρησε το Λείψανο σε τόσο θαυμαστή κατάσταση αφθαρσίας, διότι ο Άγιος Αλέξανδρος είναι ο μόνος Άγιος μετά τον Πατριάρχη Αβραάμ, ο όποιος αξιώθηκε επισκέψεως της Αγίας Τριάδος με μορφή τριών Αγγέλων. 

Κατά την διάρκεια αυτής της επισκέψεως, ή Αγία Τριάς μέχρι που άγγιξε τον Άγιο, και αυτό το άγγιγμα προφανώς ήταν που έκανε το σώμα του απρόσβλητο στην φθορά. Θαυμαστός ο Τριαδικός Θεός, ο ενδοξαζόμενος εν τοις Άγίοις Αυτού!

ΠΑΡΑΠΑΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΟΥ ΣΕ ΣΥΓΧΥΣΗ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ

Το Αγωνιστικο ΚΑΛΑΜΙ απο την Αμερικη καταγγελει:

ΠΑΡΑΠΑΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΡΙΣΚΟΜΕΝΟΥ ΣΕ ΣΥΓΧΥΣΗ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟΥ

Η Ομογένεια απέκλεισε τους 'Ελληνες πολιτικούς από την παρέλαση στην 5η Λεωφόρο επειδή τους θεωρεί ''προδότες'' (υπόθεση ''συμφωνίας Πρεσπών'') και ο Ελπιδοφόρος τους θέλει στην ενθρόνισή του (αν γίνει) για να τον δοξάσουν!!!

OMOΛΟΓΙΑ: καμαρωνει να φωτογραφιζεται με τον μισητοτερο υπουργο της σημερινης Ελλαδος.

Σκηνές «απείρου κάλλους» διαδραματίζονται στο στρατόπεδο του δήθεν «εκλεγέντος» και στην ουσία επιβληθέντος εκ των άνω παράνομα, ως ''αρχιεπίσκοπου Αμερικής'', κ. Ελπιδοφόρου.

Από τη μία λείπει η νομιμοποίηση της εκλογής του και μάλιστα επίκειται και η νομική «σφαλιάρα» (από αγωγή/“injuction”) που θα θέσει σε αμφισβήτηση την ίδια του την ενθρόνιση.

Από την άλλη, λείπει σαφέστατα και η αποδοχή «εκ του κλήρου και του λαού». Κανείς Μητροπολίτης της Αμερικής δεν έχει δείξει να πετάει από τη χαρά του με την άφιξη του Ελπιδοφόρου - δεν προσέξαμε καμία ιδιαίτερα θερμή ανακοίνωση ακόμα και από τους 1-2 που μπήκαν στον κόπο να κάνουν ανακοίνωση. 'Οσο για τον κατώτερο κλήρο και το λαό, είναι μεγάλη η αγανάκτηση για τον αλαζονική συμπεριφορά τόσο του κ. Βαρθολομαίου όσο και του Ελπιδοφόρου. Που έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, τόσο το Καταστατικό όσο και τη γνώμη του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου και της Επαρχιακής Συνόδου.

'Ετσι λοιπόν, τι απέμεινε στον κ.Ελπιδοφόρο; Η ελληνική πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία. 'Αρχισε με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο και μετά πέρασε στους κατώτερους δήθεν «ηγέτες». Μέχρι και τον «παλιόφιλο» Τέρενς Κουίκ είδε. Και ανοιχτοχέρης όπως είναι, τους κάλεσε όλους, ολόκληρο το «συρφετό», στην ενθρόνισή του, την οποία δεν παύει να ονομάζει αλαζονικά και αυτάρεσκα «ιστορικό γεγονός». Με την ηλίθια αυτή τακτική, ελπίζει ότι θα πείσει την Ομογένεια να τον δεχθεί. Η Ομογένεια απέκλεισε τους έλληνες πολιτικούς από την παρέλαση στην 5η Λεωφόρο επειδή τους θεωρεί ''προδότες'' και ο Ελπιδοφόρος θέλει να τους φέρει στην ενθρόνισή του για να τον δοξάσουν!!! Κάποιος δεν στέκει καθόλου καλά! Με αυτά τα μυαλά θα ηγηθεί της Αρχιεπισκοπής;

Μάλιστα προέβη σε νέες ασυνάρτητες δηλώσεις μπροστά στον υπ. Εξωτερικών κ. Κατρούγκαλο και στον υφυπουργό κ. Τέρενς Κουίκ, για να δείξει τα δήθεν «εθνικά» του φρονήματα, την ίδια στιγμή που όλοι υποψιάζονται βάσιμα ότι άλλων τα συμφέροντα πρακτορεύει (ΗΠΑ, Τουρκία) ενώ τα ελληνικά συμφέροντα είναι τρίτα ή τέταρτα στις προτεραιότητές του. Και συνέχισε με «συλλείτουργα» και άλλα φαιδρά.

Επειδή μάλιστα κατηγορήθηκε για έλλειψη «πνευματικότητας», είπε να μας ρίξει «στάχτη στα μάτια» με μια «εξομολόγηση εκ βαθέων» για τον Αγιο Ιωάννη Τσαλίκη. Πιθανότατα την πρώτη του σχετική πράξη στην τελευταία δεκαετία. Χθες έγραφε δοκίμια για «Πρώτο Χωρίς Ισους», αλλά και βιβλίο για γεωπολιτικές ασκήσεις επί χάρτου στην Ουκρανία και ξαφνικά σήμερα το έριξε στο Αγιο Ορος και την... πνευματικότητα. Δεν πείθετε κ. Ελπιδοφόρε. Η Ομογένεια δεν τρώει κουτόχορτο. Δεν μπορείτε να μας πετάτε στα ξαφνικά και... μισό κιλό πνευματικότητα για να θολώνετε απλώς τα νερά. Γνωρίζουμε ποιός ακριβώς είστε.

Και για μα μην τον κατηγορήσουν ως σπάταλο, συμβούλευσε η τελετή της ενθρόνισής του να είναι «σεμνή». Πόσο σεμνή μπορεί να είναι μια τελετή όταν στοιχίζει $250 το άτομο και τα διάφορα επίπεδα για ''σπόνσορες'' ξεκινούν από $10,000; Και όταν γίνεται στο Hilton του Μανχάταν με παρισταμένους που έχουν μέσο όρο περιουσίας (“net worth”) από $10 εκατομμύρια και πάνω; Καλύτερη ιδέα θα ήταν να μαζέψει όλους τους πλούσιους παρισταμένους στην ενθρόνισή του και να ανοίξει μια νέα Μασονική Στοά. Ετσι κι αλλιώς, όπως κατάντησε ο π. Καρλούτσος την Εκκλησία της Αμερικής, δεν ξεχωρίζει από Μασονική Στοά.

Α, ξέχασα, ότι μέσα σε ύφος σεμνότητας είχε διακηρύξει ότι «τα πρώτα χρόνια τουλάχιστον δεν θα ξοδέψει την χρεοκοπημένη Αρχιεπισκοπή επιλέγοντας να μείνει σε δικό του σπίτι». Θα μείνει στο ειδικό διαμέρισμα για τον Αρχιεπίσκοπο που διαθέτει η Αρχιεπισκοπή. Το οποίο, όπως μου λένε, είναι άνετο και πολυτελέστατο και καθόλου δεν πρόκειται να,,,υποφέρει διαμένοντας στην πιο πλούσια γειτονιά του Μανχάταν.

Τέλος, την εβδομάδα που μας πέρασε το δίδυμο Ελπιδοφόρου - Καρλούτσου είχαν πολλά τετ-α-τετ στην Αθήνα για να δούν πώς θα μοιράσουν το παιχνίδι στην Αμερική. Το οποίο δεν... μοιράζεται, επειδή είναι ήδη χαμένο από χέρι. Επρόκειτο για την λάθος επιλογή, με τον λάθος τρόπο και την λάθος ώρα. Αλλά όπως και στο ουκρανικό, ο μέγιστος αλαζών Βαρθολομαίος, πατάει τέρμα το γκάζι για το γκρεμό.

Νίκος Σταματάκης - Νέα Υόρκη, 4 Ιουνίου 2019 - n.stamatakis@aol.com

https://apotixisi.blogspot.com/2019/06/blog-post_46.html

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

«Βλέπετε αυτή τη κοινή για μας εορτή και ευφροσύνη, την οποία ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός εχάρισε με την ανάσταση και ανάληψή του στους πιστούς; Επήγασε από θλίψη.

Βλέπετε αυτή τη ζωή, μάλλον δε την αθανασία; Επιφάνηκε σε μας από θάνατο.

Βλέπετε το ουράνιο ύψος, στο οποίο ανέβηκε κατά την ανύψωσή του ο Κύριος και την υπερδεδοξασμένη δόξα που δοξάσθηκε κατά σάρκα; Το πέτυχε με τη ταπείνωση και την αδοξία. Όπως λέγει ο απόστολος γι' αυτόν, «εταπείνωσε τον εαυτό του γενόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, και μάλιστα σταυρικού θανάτου, γι' αυτό κι' ο Θεός τον υπερύψωσε και του χάρισε όνομα ανώτερο από κάθε όνομα, ώστε στο όνομα του Ιησού να καμφθεί κάθε γόνατο επουρανίων και επιγείων και καταχθονίων και να διακηρύξει κάθε γλώσσα ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Κύριος σε δόξα Θεού Πατρός».(Φιλιπ. 2: 8-11).

Εάν λοιπόν ο Θεός υπερύψωσε το Χριστό του για το λόγο ότι ταπεινώθηκε, ότι 
ατιμάσθηκε, ότι πειράσθηκε, ότι υπέμεινε επονείδιστο σταυρό και θάνατο για χάρη μας, πως θα σώσει και θα δοξάσει και θα ανυψώσει εμάς, αν δεν επιλέξωμε τη ταπείνωση, αν δεν δείξουμε τη προς τους ομοφύλους αγάπη, αν δεν ανακτήσωμε τις ψυχές μας δια της υπομονής των πειρασμών, αν δεν ακολουθούμε δια της στενής πύλης και οδού, που οδηγεί στην αιώνια ζωή, τον σωτηρίως καθοδηγήσαντα σ' αυτήν; «διότι, και ο Χριστός έπαθε για μας, αφήνοντάς μας υπογραμμό (παράδειγμα), για να παρακολουθήσουμε τα ίχνη του». (Α' Πέτρ. 2:21).

Η ενυπόστατος Σοφία του υψίστου Πατρός, ο προαιώνιος Λόγος, που από φιλανθρωπία ενώθηκε μ' εμάς και μας συναναστράφηκε, ανέδειξε τώρα εμπράκτως μια εορτή πολύ ανώτερη και από αυτή την υπεροχή. Γιατί τώρα γιορτάζουμε τη διάβαση, της σ' αυτόν ευρισκομένης φύσεώς μας, όχι από τα υπόγεια προς την επιφάνεια της γης, αλλά από τη γη προς τον ουρανό του ουρανού και προς τον πέρα από αυτόν θρόνο του δεσπότη των πάντων.

Σήμερα ο Κύριος όχι μόνο στάθηκε, όπως μετά την ανάσταση, στο μέσο των μαθητών του, αλλά και αποχωρίσθηκε από αυτούς και, ενώ τον έβλεπαν, αναλήφθηκε στον ουρανό και εισήλθε στ' αληθινά άγια των αγίων «και εκάθησε στα δεξιά του Πατρός πάνω από κάθε αρχή και εξουσία και από κάθε όνομα και αξίωμα, που γνωρίζεται και ονομάζεται είτε στον παρόντα είτε στον μέλλοντα αιώνα».(Εφ. 1:20)

Γιατί λοιπόν στάθηκε στο μέσο τους κι' έπειτα τους συνόδευσε; «Τους εξήγαγε, λέγει, έξω έως τη Βηθανία», αλλά «και αφού σήκωσε τα χέρια του, τους ευλόγησε». (Λουκά 24:50). Το έκαμε για να επιδείξει τον εαυτό του ολόκληρο σώο και αβλαβή, για να παρουσιάσει τα πόδια υγιή και βαδίζοντα σταθερά, αυτά που υπέστησαν τα τρυπήματα των καρφιών, τα ομοίως επί του σταυρού καρφωμένα χέρια, την ίδια τη λογχισμένη πλευρά, αν έφεραν πάνω τους, τους τύπους των πληγών, προς διαπίστωση του σωτηριώδους πάθους.

Εγώ δε νομίζω ότι δια του «στάθηκε στο μέσο των μαθητών» δεικνύεται και το ότι αυτοί στηρίχθηκαν στη πίστη προς αυτόν, με αυτή τη φανέρωση και ευλογία του. Γιατί δεν στάθηκε μόνο στο μέσο όλων αυτών, αλλά και στο μέσο της καρδιάς του καθενός, γιατί από εκείνη την ώρα οι απόστολοι του Κυρίου έγιναν σταθεροί και αμετακίνητοι.

Στάθηκε λοιπόν στο μέσο τους και τους λέγει, «ειρήνη σε σας», τούτη τη γλυκιά και σημαντική και συνηθισμένη του προσφώνηση. Την διπλή ειρήνη, προς το Θεό που είναι γέννημα της ευσέβειας και αυτή που έχουμε οι άνθρωποι μεταξύ μας. Και καθώς τους είδε φοβισμένους και ταραγμένους από την ανέλπιστη και παράδοξη θέα, γιατί νόμισαν ότι βλέπουν πνεύμα - φάντασμα, αυτός τους ανέφερε πάλι τους διαλογισμούς της καρδιάς των, και αφού έδειξε ότι είναι αυτός ο ίδιος, πρότεινε τη διαβεβαίωση δια της εξετάσεως και ψηλαφήσεως. Ζήτησε φαγώσιμο, όχι γιατί είχε ανάγκη τροφής, αλλά για επιβεβαίωση της αναστάσεώς του.

Έφαγε δε μέρος ψητού ψαριού και μέλι από κηρύθρα, που είναι και αυτά σύμβολα του μυστηρίου του. Δηλαδή ο Λόγος του Θεού ένωσε στον εαυτό του καθ' υπόσταση τη φύση μας, που σαν ιχθύς κολυμπούσε στην υγρότητα του ηδονικού και εμπαθούς βίου, και την καθάρισε με το απρόσιτο πυρ της Θεότητός του. Με κηρύθρα δε μελισσιού μοιάζει η φύση μας γιατί κατέχει το λογικό θησαυρό τοποθετημένο στο σώμα σαν μέλι στη κηρύθρα. Τρώγει από αυτά ευχαρίστως γιατί καθιστά φαγητό του τη σωτηρία του καθενός από τους μετέχοντας της φύσεως. Δεν τρώει ολόκληρο, αλλά μέρος «από κηρύθρα μέλι» επειδή δεν πίστευσαν όλοι και δεν το παίρνει μόνος του, αλλά προσφέρεται από τους μαθητές, γιατί του φέρνουν μόνο τους πιστεύοντες σ' αυτόν, χωρίζοντάς τους από τους απίστους.

Κατόπιν τους υπενθύμισε τους λόγους του πριν το πάθος, που όλοι πραγματοποιήθηκαν. Τους υποσχέθηκε να τους στείλει το άγιο Πνεύμα, τους είπε να καθίσουν στην Ιερουσαλήμ μέχρι να λάβουν δύναμη από ψηλά. Μετά τη συζήτηση ο Κύριος τους έβγαλε από το σπίτι και τους οδήγησε έως τη Βηθανία και αφού τους ευλόγησε, όπως αναφέραμε, αποχωρίσθηκε από αυτούς και ανυψώθηκε προς τον ουρανό, χρησιμοποιώντας νεφέλη σαν όχημα και ανήλθε ενδόξως στους ουρανούς, στα δεξιά της μεγαλοσύνης του Πατρός, καθιστώντας ομόθρονο το φύραμά μας.

Καθώς οι Απόστολοι δεν σταματούσαν να κοιτάζουν τον ουρανό, με τη φροντίδα των αγγέλων πληροφορούνται ότι έτσι θα έλθει πάλι από τον ουρανό και «θα τον ιδούν όλες οι φυλές της γης, να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού». (Ματθ. 24: 30). Τότε οι μαθητές αφού προσκύνησαν από το Όρος των Ελαιών, από όπου αναλήφθηκε ο Κύριος, επέστρεψαν στην Ιερουσαλήμ χαρούμενοι, αινώντας και ευλογώντας το Θεό και αναμένοντες την επιδημία του θείου Πνεύματος.

Όπως λοιπόν εκείνος έζησε και απεβίωσε, αναστήθηκε και αναλήφθηκε, έτσι κι' εμείς ζούμε και πεθαίνουμε και θα αναστηθούμε όλοι. Την ανάληψη όμως δεν θα πετύχουμε όλοι, αλλά μόνο εκείνοι για τους οποίους ζωή είναι ο Χριστός και ο θάνατος είναι κέρδος, όσοι προ του θανάτου σταύρωσαν την αμαρτία δια της μετανοίας, μόνο αυτοί θα αναληφθούν μετά την κοινή ανάσταση σε νεφέλες προς συνάντηση του Κυρίου στον αέρα. (Α' Θεσ. 4:17).

Ας έρθουμε στο υπερώο μας, στο νου μας προσευχόμενοι, ας καθαρίσουμε τους εαυτούς μας για να πετύχουμε την επιδημία του Παρακλήτου και να προσκυνήσουμε Πατέρα και Υιό και άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε και στους αιώνες των αιώνων. Γένοιτο».

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗΣ ΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΑΠΟΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΒΛΑΣΦΗΜΙΑΣ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗΣ ΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΟΥΣΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΤΗΣ ΛΕΓΟΜΕΝΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ" ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΗ ΕΠΙΔΡΟΜΗ ΤΩ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΩΝ ΚΥΝΕΡΝΩΝΤΩΝ

 

του Αγωνιστου ιατρου κ. Λυκ. ΝΑΝΗ

Oι αντίχριστοι πολιτικοί εξουσιαστές, της πατρίδας μας τα τέκνα αυτά του σατανά,λίγο προτού παραδώσουν την εξουσία στους καραδοκούντες πολιτικούς "μεσσίες" της αντιπολίτευσης, και αμέσως μετά το εκλογικό στραπάτσο που υπέστησαν, ετοιμάζονται να καταφέρουν  ένα ακόμη πλήγμα στις αξίες που διαχρονικά στήριξαν αυτό το Έθνος και με τις οποίες το τελευταίο έχει ταυτίσει την υπόστασή του.

Παραμονές των εθνικών εκλογών, καταθέτουν σχέδιο νόμου, οι α-θεόφοβοι και α-δίστακτοι πολιτικάντηδες, με το οποίο αποποινικοποιείται η βλασφημία των Θείων και της ορθοδόξου χριστιανικής πίστεως γενικότερα, εκπληρώνοντας, κατ αυτόν τον τρόπο, ένα χρόνιο και υποκάρδιο πόθο τους, συμβατό με τη διεστραμμένη "ιδεολογία" τους,  καθώς και τις σχετικές δεσμεύσεις που ανέλαβαν, απέναντι στα νεοταξίτικα,  υπερ-εθνικά , υπερ-ατλαντικά και εξω-θεσμικά κέντρα εξουσίας , των οποίων και θλιβεροί εντολοδόχοι τυγχάνουν και από τα οποία αντλούν την υπόστασή τους.

Εντάσσεται , αναντιλέκτως, και αυτή η ελεεινή νομοθετική πρωτοβουλία τους στα πλαίσια της γενικότερης νομοθετικής επιδρομής τους σε βάρος της Εκκλησίας, του Έθνους, της ηθικής, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας΄και αυτοσεβασμού, του υγιούς και αληθινού πολιτισμού.

Ακόρεστη η μανία τους για ξεθεμέλιωμα, γκρέμισμα, ανατροπή των πάντων. Χαλαστάδες και γκρεμιστάδες, ισοπεδωτές και ανατροπείς, εργάτες της ανομίας.Ήλθαν μονάχα για να καταστρέψουν και αποδομήσουν, σύμφωνα, άλλωστε, και με την κεντρική επιταγή του κινήματος της δυσώνυμης "πολιτικής ορθότητας", της οποίας και αποτελούν πιστούς υπηρέτες και θεράποντες.

Απογυμνωμένοι, ιδεολογικά, από κάθε μεταφυσικό και ηθικό έρμα, μηδενιστές, τιποτόφρονες, ανιδανικοί, "ων το τέλος απώλεια, ων ο θεός η κοιλία και η δόξα εν τη αισχύνη αυτών".

Η ηθική και πνευματική ζημία που έχουν επιφέρει στα λίγα, σχετικώς, χρόνια που κυβέρνησαν  το δύστηνο αυτόν τόπο είναι πρωτοφανής και άνευ προηγουμένου! Χωρίς να αμνηστεύουμε τα εγκλήματα όλων των προηγουμένων κυβερνήσεων (κατά το γραφικό "ο κόσμος όλος εν τω πονηρώ κείται", άρα και ο χώρος των πολιτικών εξουσιαστών), εν τούτοις δεν μπορούμε, εάν είμαστε στοιχειωδώς τίμιοι με την αλήθεια, να μην αναγνωρίσουμε και παραδεχθούμε ότι οι σήμερον κυβερνώντες σε ελάχιστο, σχετικώς, χρόνο  κατάφεραν να ξεπεράσουν κατά πολύ, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά, όλους μαζί τους προηγούμενους σε αδιστακτωσύνη, ασέβεια, βλασφημία, ξεπεσμό, ανηθικότητα, εξαχρείωση,περιφρόνηση των αξιών του Έθνους και της λαικής βουλήσεως.

"Αλλαγή" φύλου από τα δεκαπέντε!!!, νομιμοποίηση της σεξουαλικής διαστροφής και ανωμαλίας με την καθιέρωση του δυσώνυμου, ελεεινού και τρισαθλίου, "συμφώνου συμβίωσης" των σοδομιτών", "έμφυλες ταυτότητες", "θεματικές εβδομάδες", ¨ντύσιμο της Βουλής στα χρώματα του gay-pride, διαστροφική μετάλλαξη του μαθήματος των Θρησκευτικών, αναδοχή των αθώων και ανεύθυνων παιδιών από τους σοδομίτες!!!, προδοσία της Μακεδονίας μας και τώρα αποποινικοποίηση της βλασφημίας των Θείων!!!

Και αυτοί μεν κάνουν τη δουλειά τους! Δέσμιοι των στρεβλών και διεστραμμένων αξιολογικών τους κριτηρίων. "Ων το κρίμα ένδικον εστιν", εάν δεν μετανοήσουν. Σκληρή αλλά τόσο μα τόσο δίκαιη τιμωρία τους επιφυλάσσεται από το δικαιοκρίτη Κύριο για τα ιδιαζόντως ειδεχθή ηθικά και πνευματικά εγκλήματα και ανοσιουργήματα που διέπραξαν, όσο και αν καγχάζουν, μειδιούν και ειρωνεύονται όταν ακούν για μέλλουσα κρίση και ανταπόδοση. Διέφθειραν ασύστολα ένα λαό και μάλιστα τη νεότητα και τα παιδιά! Θα πληρώσουν γι αυτό! "Θεός ου μυκτηρίζεται", "φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος", "πάσα παράβασις και παρακοή έλαβεν ένδικον μισθαποδοσίαν".

Το θέμα είναι πώς αντέδρασαν η διοίκηση της Εκκλησίας της Ελλάδος, η λεγόμενη "πνευματική ηγεσία" του Έθνους και η πλειοψηφία του ΔΗΘΕΝ  ευσεβούς ελληνικού λαού.

Αναφορικά με την πρώτη "και διηγώντας τα να κλαις"...Ανώδυνες και πλατωνικές διαμαρτυρίες αντί για μύδρους και κεραυνούς από άμβωνος, για μαζικά συλλαλητήρια (και παλαιότερα αλλά και προσφάτως, για παρόμοιες αιτίες και αφορμές,  η Εκκλησία της Μολδαβίας "μας έβαλε τα γυαλιά" κατά το κοινώς λεγόμενο), αντί για απαγόρευση εισόδου των θεομπαικτών πολιτικών αρχόντων στους ιερούς ναούς και τους εκκλησιαστικούς χώρους, αντί για αποκοπή τους από την εκκλησιαστική κοινωνία, αντί για κήρυξη της Εκκλησίας εν διωγμώ από το ΔΗΘΕΝ φιλόχριστο, γράφε αντίχριστο, κράτος.

Περισσεύουν, όμως, τα ουζάκια και οι διαχύσεις με τον ολετήρα της πάλαι ποτέ εθνικής παιδείας, νυν δε α-παιδείας Γαβρόγλου, καθώς και με τον αρχιτέκτονα της καταστροφικής πολιτικής πρωθυπουργό, τον και προδότη της Μακεδονίας, από τη μεριά του αρχιεπισκόπου, μητροπολιτών καθώς και του επισκόπου Θεσπιών με τους ατέλειωτους ασπασμούς και τα χαμόγελα...

Εάν εξαιρέσει κανείς ελάχιστους ευθαρσείς μητροπολίτες, που στοχοποιούνται κατά τρόπο ελεεινό από το ποικίλο κατεστημένο, οι πλείστοι προδίδουν ασύστολα την ιερή αποστολή τους. Έχουν μετατραπεί σε επισκοπίδια. Έφθασαν στο αίσχιστο σημείο να βραβεύσουν, τόσο μεμονωμένα όσο και εν συνόδω,  τον πρόεδρο της Δημοκρατίας που έθεσε τη υπογραφή του κάτω από αντίχριστα και βέβηλα νομοθετήματα!!! "Ποιμένες πολλοί διέφθειραν τον αμπελώνα μου"...

Οι τραγικοί αυτοί άνθρωποι αυτοί μάλλον έχουν λησμονήσει το παύλειο "έλεγξον, επιτίμησον" και στοιχίζονται με το κοσμικό "λούφαξον, κάθευδον, εφησύχαζον" .και "επευλόγησον με τον τρόπο σου τα αίσχη τους"..

Αναφορικά με τη λεγόμενη "πνευματική ηγεσία' της χώρας (Ακαδημία, Πανεπιστήμιο, επιστημονικοί σύλλογοι και φορείς και ενώσεις,"πνευματικοί" άνθρωποι, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών) αυτό που άνετα μπορεί να παρατηρήση κανείς είναι ότι εάν εξαιρέσουμε το εθνικό θέμα της Μακεδονίας, όπου υπήρξε μία σχετική κινητικότητα, στα άλλα, ασυγκρίτως πιο φλέγοντα και ιεραρχικώς ανώτερα ζητήματα, όπως αυτό της νομοθετικής επιδρομής της κυβέρνησης των ανδρεικέλων σε βάρος της θρησκείας και της οικογένειας, εκδηλώθηκε αιδήμων και εκκωφαντική σιγή... 

Δεν αναμέναμε, βεβαίως, κάτι ουσιαστικό από δαύτους. Άνθρωποι που δεν εμπνέονται από το Άγιο Πνεύμα, που εξαγιάζει και φωτίζει το ανθρώπινο πνεύμα, όλως καταχρηστικώς ονομάζονται "πνευματικοί". Μάλλον α-πνευμάτιστοι και αντι-πνευματικοί θα έπρεπε να ονομάζονται! Κάποιοι εξ αυτών "φωτίζονται' από το πηχτό σκοτάδι και ψαρεύουν  στα θολά νερά της μασσωνίας και του Ρόταρυ, οπότε όλα να τα περιμένεις...Άλλοι από αυτούς έχουν συντονίσει τη ζωή τους με την α-θεία, το μηδενισμό, την υλοφροσύνη, την ανηθικότητα."Φάσκοντες είναι σοφοί εμωράνθησαν" και η  ψευτο-σοφία τους "επίγειος, ψυχική, δαιμονιώδης".

Παρ όλα αυτά θα περιμέναμε να ρίξουν, κάποιοι τουλάχιστον από αυτούς, που διατηρούν ελάχιστα ψήγματα ηθικής αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού, έστω και κάποιες άτονες ριπές , στον πρωτοφανή ανηθικισμό και την κραυγαλέα διαστροφή των αισχίστων νομοθετικών τερατουργημάτων των αντιχρίστων κυβερνώντων! Ούτε αυτό έκαναν...

Τέλος, σχετικά με τον σε τρομακτικό βαθμό διαφθαρέντα ελληνικό λαό ,μάλλον θα πρέπει να ανακαλέσουμε στη μνήμη μας τον ταλανισμό του ασεβούς και αχάριστου  ισραηλιτικού λαού, όπως αυτός περιέχεται στο πρώτο κεφάλαιο  του βιβλίου ΗΣΑΙΑΣ , και το οποίο έχει ως εξής: "ουαί έθνος αμαρτωλόν. λαός πλήρης αμαρτιών,σπέρμα πονηρόν, υιοί άνομοι. Εγκατελίπατε τον Κύριον και παροργίσατε τον άγιον του Ισραήλ. Από ποδών έως κεφαλής ουκ έστιν εν αυτώ ολοκληρία, ούτε τραύμα, ούτε μώλωψ, ούτε πληγή φλεγμαίνουσα, ουκ έστι μάλαγμα επιθείναι ούτε έλαιον, ούτε καταδέσμους".

Σχετικοποίηση της πίστεως, εκατοντάδες χιλιάδων αμβλώσεων (κατά τα άλλα οι υποκριτές εγκαλούμε τους Τούρκους για τη φρικαλέα γενοκτονία των Αρμενίων και των Ποντίων και εμείς σκοτώνουμε τα παιδιά μας προτού γεννηθούν...), πορνείες-προγαμιαίες σχέσεις (και με τη σύμφωνη γνώμη και ευλογία, γράφε α-λογία κάποιων α-πνευμάτιστων "πνευματικών"), μοιχείες και εξωσυζυγικές σχέσεις, σεξουαλικές διαστροφές (και αυτές εσχάτως κάποιοι "ψυχοθεολόγοι"-ψευδοδιδάσκαλοι, τρόπον τινά αμνηστεύουν διαστρεβλώνοντας τον παύλειο λόγο και ο νοών νοείτω...), εγκυμοσύνες από τα...δώδεκα!!!, αδιαφορία, ψυχρότητα, κυνισμός, ωχαδελφισμός, δεν-μεμελισμός, πρωτοφανή οικογενειακά εγκλήματα, αυτοκτονίες, τοξικομανία, ασυλλήπτου βαθμού παραβατικότητα της νεολαίας, καπηλικές βλασφημίες, ασέβεια, σχολεία-κήρυκες της αθείας, της ανηθικότητας και της διαστροφής, ακόρεστη υλοφροσύνη και συνεχής ενασχόληση, που εγγίζει τα όρια της μονομανίας, με τις οικονομικές παραμέτρους του ανθρωπίνου βίου σε βάρος του πνεύματος και της ψυχής, πρωινάδικα, βλακο-σήριαλς, γελοίες και ευτελείς τηλεοπτικές σειρές και εκπομπές-σκουπίδια, πρωτοφανής μανία για ευτελή, ψυχοβλαβή και ελεεινά θεάματα, ανιδανικισμός.

Ένας λαός α-κατήχητος και α-διαφώτιστος επί θεμάτων Ορθοδόξου Δόγματος, Ήθους και λατρείας σε τρομακτικό βαθμό, έρμαιο των αιρετικών και των παραθρησκευτικών σεχτών αλλά και των κηρύκων της απιστίας, της ανηθικότητας και του μηδενισμού.

Ένας λαός του οποίου "χαιδεύουν τα αυτιά" και θωπεύουν τις αδυναμίες του όχι μονάχα οι αδίστακτοι πολιτικοί εξουσιαστές αλλά δυστυχώς και κάποιοι εκκλησιαστικοί και θεολογικοί παράγοντες που κάνουν λόγο μονάχα για την αγαπη του Θεού, παραθεωρώντας τεχνηέντως τη δικαιοσύνη Του, με κατάδηλες σωτηριολογικές συνέπειες, όχι μονάχα για τους ίδιους αλλά και για τους αποδέκτες των αιρεσιολογημάτων τους.

Έχουμε σαπίσει σαν κοινωνία. Και ένας από τους βασικούς λόγους αυτής της σήψεως (κάτι τέτοιο, βεβαίως, επ ουδενί αμνηστεύει εμάς, το λαό τουτέστιν) είναι η έλλειψη προφητικών, ελεγκτικών και αφυπνιστικών  φωνών από την πλευρά των ποιμένων. Οι πλείστοι των ποιμένων (ευτυχώς υπάρχουν και οι άξιοι κήρυκες της αληθείας  και δεν είναι λίγοι) ή σιωπούν ενόχως ή κηρύττουν "άρρητα ρήματα" . Δεν αφυπνίζουν, δεν νουθετούν, δεν ελέγχουν, δεν διαφωτίζουν, δεν κατηχούν ορθά και αποδοτικά το ποίμνιό τους.Είτε λουφάζουν είτε "χαιδεύουν αυτιά" με τον τρόπο τους. Με τον ανώδυνο, άκοπο και "βολικό" χριστιανισμό τους. Τον ψευδο-χριστιανισμό της "πλατείας και ευρυχώρου οδού".  Είναι αυτοί που έχουν χορτάσει με τα like στο facebook από τους κοσμικόφρονες που χάφτουν ά-κριτα και επιπόλαια ό,τι τους σερβίρουν.

Οι "αγαπολόγοι" και οι "σχεσιολόγοι",  οι εκλεκτοί του αισχρού δημοσιογραφικού και πολιτικού κατεστημένου, αποτελούν μία από τις μεγαλύτερες πληγές του συγχρόνου εκκλησιαστικού βίου.

Τελικά το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι ή από την ουρά; Μάλλον από παντού. "Από ποδών έως κεφαλής ουκ έστιν εν αυτώ ολοκληρία". 

Υ.Γ.1.Σχετικώς προσφάτως σημειώθηκε ένα κραυγαλέο επισκοπικό ατόπημα, που θα έπρεπε να έχει εξεγείρει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις συνειδήσεις μητροπολιτών, αρχιμανδριτών, ιεροκηρύκων και πρεσβυτέρων, πνευματικών πατέρων,του μοναχικού κόσμου, ιεραποστολικών αδελφοτήτων αλλά και απάντων των μελών του εκκλησιαστικού πληρώματος.

Ο μητροπολίτης της πολύπαθης μητροπόλεως Λαρίσης Ιερώνυμος, πάνω στον οποίο πολλοί, μεταξύ των οποίων και ο γράφων, είχαν στηρίξει πολλές ελπίδες για την ανόρθωση της τοπικής Εκκλησίας, μετά την προβληματική διαποίμανσή της από τον προκάτοχό του, όχι μόνο απέστειλε ιερέα-εκπρόσωπό του σε εκδήλωση του τοπικού Ρόταρυ, (ο τελευταίος ανέπεμψε και προσευχή!!!) αλλά και εκ των υστέρων επεχείρησε, μετά τον εύλογο σκανδαλισμό που προέκυψε, να δικαιολογήση τα αδικαιολόγητα κατά τρόπο ήκιστα πειστικό  αντί να εκζητήση τη συγγνώμη των σκανδαλισθέντων πιστών.

Εάν εξαιρέσουμε ελάχιστα τον αριθμό ιστολόγια και ελάχιστους λεβέντες και ευθαρσείς πιστούς που είχαν το θάρρος να διαμαρτυρηθούν δημοσίως για το σοβαρότατο αυτό επισκοπικό ατόπημα από κει και πέρα αιδήμων και εκκωφαντική σιωπή! 

Δεν βρέθηκε, μέχρι στιγμής, ούτε ένας (αριθμός 1) επίσκοπος να φέρη το θέμα στη Σύνοδο!

Κάτι τέτοιο δεν θα πρέπει, το δίχως άλλο, να μας εμβάλλη σε ανησυχία για την ποιότητα της ομολογιακής παρουσίας των συγχρόνων χριστιανών; Ο δε μητροπολίτης Λαρίσης ακόμη να ζητήση συγγνώμη...

Υ.Γ.2.Προ ολίγου, σχετικώς καιρού, έλαβε χώρα μία εκδήλωση εκκλησιαστικού ιδρύματος, συγκεκριμένα του ΚΕΣΟ (Κέντρο στήριξης οικογένειας), που ανήκει στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Παραθέτω το σχετικό ρεπορτάζ και θα παρακαλέσω τους αναγνώστες να διαβάσουν προσεκτικά το κείμενο και κατόπιν να δουν και τις σχετικές φωτογραφίες αφού πρώτα, όμως, οπλιστούν με ψυχραιμία. Πιστεύω ότι μετά από αυτά που θα διαβάσουν και θα αντικρύσουν ευλόγως θα αναρωτηθούν εάν ένα τέτοιο ίδρυμα θα πρέπει να φέρει από δω και πέρα την εκκλησιαστική σφραγίδα...(βλέπε και φρίττε: https://www.romfea.gr/diafora/29090-to-keso-timise-tin-mitera-foto.

Αλήθεια, θα βρεθεί κανείς εκκλησιαστικός παράγοντας να εγκαλέσει κατά καθήκον τους ιθύνοντες του εν λόγω "εκκλησιαστικού" ιδρύματος για το συγκεκριμένο καραγκιοζιλίκι; (η λέξη είναι πολύ επιεικής...). Ή θα το καταπιούμε και αυτό αδιαμαρτύρητα;

Ἀναρτήθηκε από ΟΜΟΛΟΓΙΑ στις 3:26 μ.μ. 

Οἱ δέκα ὀφθαλμοί τοῦ ἀνθρώπου

       Οἱ δέκα ὀφθαλμοί τοῦ ἀνθρώπου

Γίνεται κατανοητό, ὅτι τὸ ἀνθρώπινο πνεῦμα δὲν εἶναι ἕνα αὐτόματο καὶ νεκρὸ μηχάνημα, μὲ τὸ ὁποῖο τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ἐνεργεῖ καὶ πράττει, ἀλλὰ ζωντανὸς συνεργάτης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Μὲ τὴν ἐπίδραση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὅλος ὁ ἄνθρωπος μετατρέπεται σὲ «πράξη», «ἐνέργεια». Καὶ μὲ τὴν βοήθεια τῶν ἁγίων ἀρετῶν μετατρέπει τὶς «Θεοκεχαριτωμένες» δυνάμεις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος σὲ δικές του δυνάμεις. Τὶς μεταφέρει σὲ κάθε «συστατικό» της ὑπάρξεώς του, τὶς ἐκχέει σ’ ὁλόκληρο τὸν ἑαυτό του καὶ αὐτὲς συμμετέχουν σὲ ὅλες τὶς σκέψεις του (τοῦ ἀνθρώπου δηλ.), σὲ ὅλα τὰ αἰσθήματά του, στὶς θελήσεις του, στὶς ἐνέργειές του καὶ σὲ ὅλους τοὺς λόγους του. Μὲ μία λέξη, στὴν ὁλόπλευρη ζωή του.

Γι’ αὐτὸ μὲ τὴν εὐλογία, μὲ τὴ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ὁ ἄνθρωπος καθαρίζει ἀπὸ τὴν ἁμαρτία, ἀνανεώνει, ἀνακαινουργώνει, ἁγιάζει, ἁγιοποιεῖ, μεταμορφώνει ὅλα τὰ ὄργανα τοῦ πνεύματός του, ὄργανα ἐπίγνωσης καὶ αἰσθήσεως: καρδιά, νοῦ, ψυχή, θέλημα, ἔτσι ὥστε αὐτὰ μποροῦν πλέον νὰ μὴ ὑποκύπτουν στὴν ἁμαρτία, νὰ ἐξουδετερώνουν τὸ σκοτάδι τῆς ἁμαρτίας, μποροῦν πλέον νὰ μὴ ναρκώνονται ἀπὸ τὴν παράλυση τοῦ -οἱουδήποτε-πάθους, ἀπὸ τὴν παράλυση τῶν παθῶν καὶ νὰ προσβλέπουν σὲ ὅλα τὰ θεϊκὰ ἀγαθά, τὰ ὁποία προσφέρει, δίνει σὲ μᾶς ὁ φιλάνθρωπος Κύριος Ἰησοῦς Χριστός.

Αὐτὸ τὸ μυστήριο μᾶς ἀποκαλύπτει ὁ «περίφροντις» (αὐτὸς ποὺ φροντίζει πολὺ ) γιὰ τὴν σωτηρία μας Ἀπόστολος, προσευχόμενος στὸν Θεὸ γιὰ τοὺς χριστιανούς, γιὰ καθαρὴ καρδιά, γιὰ καρδιὰ «ἀποκαθαρμένη», «ἐξαγιασμένη» καὶ «πεφωτισμένη» μὲ τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. «Πεφωτισμένους τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας ὑμῶν, εἰς τὸ εἰδέναι ὑμᾶς τὶς ἐστίν, ἡ ἐλπὶς τῆς κλήσεως αὐτοῦ, καὶ τὶς ὁ πλούτος τῆς δόξης τῆς κληρονομίας αὐτοῦ ἐν τοῖς ἁγίοις, καὶ τί τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κράτους τῆς ἰσχύος αὐτοῦ». Ὀφθαλμοὶ τῆς καρδιᾶς εἶναι ἡ πίστη. Γιατί ἡ πίστη γίνεται τὸ «βλέμμα» τῆς ψυχῆς μας. «Βλέμμα» τὸ ὁποῖο βλέπει τὸν «μὴ ὁρώμενον» καὶ τὸ «μὴ δρώμενο». Βλέπει τὸν ἀόρατο Θεὸ στὸν ὁρατὸ ἄνθρωπο Ἰησοῦ, βλέπει τὶς ἀναρίθμητες «ἀόρατες» κεχαριτωμένες δυνάμεις Του, οἱ ὁποῖες μὲ τὴν ἐκκλησία οἰκοδομοῦν τὴν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων, τοῦ κόσμου, τῶν δημιουργημάτων: καὶ τὴν δική μου σωτηρία καὶ τὴν δική σου καὶ ὅλων τῶν δικαίων, ἀλλὰ καὶ ὅλων τῶν ἁμαρτωλῶν (ποὺ ἔχουν καλὴ προαίρεση καὶ τὴν ἐκφράζουν μὲ τὴν μετάνοια).

Γι’ αὐτὸ καὶ ἐμεῖς, διαμέσου αὐτοῦ τοῦ γήινου κόσμου καὶ διαμέσου ὅλων «τῶν κόσμων» γενικά, «διὰ πίστεως περιπατοῦμεν, οὐ διὰ εἴδους» (Β΄ Κορινθ. 5, 7), «διὰ πίστεως», ἡ ὁποία εἶναι τὸ «βλέμμα» τῆς ψυχῆς μας, τῆς «κεχαριτωμένης», τῆς «ἐξαγιασμένης», τῆς «μεταμορφωμένης» ψυχῆς μας. Σὲ μᾶς ἡ χριστιανικὴ πίστη εἶναι κάτι τὸ μοναδικό, εἶναι ὁ πρῶτος ἀθάνατος καὶ ὁ «παν-ὁρῶν» ὀφθαλμὸς τῆς «ἐν χάριτι» εὑρισκομένης ψυχῆς μας, ἡ ἀγάπη εἶναι ὁ δεύτερος ὀφθαλμός, ἡ προσευχὴ ὁ τρίτος, ἡ ἐλπίδα ὁ τέταρτος, ἡ νηστεία ὁ πέμπτος ὀφθαλμός, ἡ ταπείνωση ὁ ἕκτος, ἡ πραότης ὁ ἕβδομος, ἡ ὑπομονὴ ὁ ὄγδοος, ἡ Ἁγία Κοινωνία ὁ ἔνατος καὶ ἡ Ἁγία Μετάνοια ὁ δέκατος ὀφθαλμὸς καὶ μὲ τὴν σειρὰ αὐτή, ὅλα τὰ ἅγια μυστήρια καὶ οἱ ἅγιες ἀρετὲς εἶναι ὁ ἀναρίθμητος ἀριθμὸς «ὀφθαλμῶν» μας, ὀφθαλμῶν ποὺ βλέπουν τὰ πάντα, ὀφθαλμῶν ποὺ προσβλέπουν στὸν οὐρανό, ὀφθαλμῶν ποὺ βλέπουν καὶ γνωρίζουν τὴν ἀλήθεια. Καὶ αὐτοὶ οἱ «ἅγιοι ὀφθαλμοὶ» ἔγιναν τὸ βλέμμα μας, μὲ τὸ ὁποῖο διακρίνουμε ποιὰ εἶναι «ἡ ἐλπίδα τῆς κλήσεως» τοῦ Χριστοῦ, ἐλπίδα μας, ποὺ εἶναι ἡ υἱοθεσία ἀπὸ τὸν «Θεὸν» διὰ «Ἰησοῦ Χρίστου», ποὺ εἶναι ἡ κληρονομιὰ τῆς οὐράνιας βασιλείας, ἡ αἰώνια ζωὴ στὴν μακαριότητα τοῦ Αἰωνίου, Τρισηλίου Θεοῦ καὶ Κυρίου. Καὶ ἀκόμη, αὐτοὶ «οἱ ὀφθαλμοὶ» εἶναι τὸ «βλέμμα» μας, μὲ τὸ ὁποῖο διακρίνουμε καὶ ποιὸς εἶναι «ὁ πλοῦτος τῆς δόξης τῆς κληρονομιᾶς αὐτοῦ», ποιὰ εἶναι ἡ «κληρονομιά μας ἐν Χριστῷ». Εἶναι ἡ ἔνθεη ζωή, ἡ αἰώνια ζωὴ καὶ αἰώνια δόξα, διαμέσου τῆς αἰώνιας ἀλήθειας, τῆς αἰώνιας δικαιοσύνης, τῆς αἰώνιας ἀγάπης, τῆς αἰώνιας χαρᾶς, τῆς αἰώνιας μακαριότητας. Καὶ ἀκόμη οἱ ἅγιοί μας ὀφθαλμοὶ βλέπουν «τὸ ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεως αὐτοῦ εἰς ἡμᾶς τοὺς πιστεύοντας κατὰ τὴν ἐνέργειαν τοῦ κράτους τῆς ἰσχύος αὐτοῦ». Τῆς «ἰσχύος Αὐτοῦ», τῆς ἔνθεης, θεϊκῆς «ἰσχύος», ποὺ μὲ τὴν πίστη μας νικᾶ ὅλες τὶς ἁμαρτίες μας, ὅλους τοὺς θανάτους, ὅλους τοὺς διαβόλους (ποὺ ἐκφράζουν τὰ διάφορα πάθη), ὅλες τὶς κολάσεις καὶ μᾶς «δωρίζει» σωτηρία, ἐξαγιασμό, ἀγαθοδωρεά, θέωση, Ἐνχριστοποίηση, Ἐντριαδοποίηση, παράδεισο, τὸν παν-παράδεισο.

Ἀπὸ μᾶς εἶναι ἡ πίστη, καὶ ἀπὸ τὸν Κύριο Ἰησοῦ Χριστὸ ἡ δύναμη τῆς πίστεως. «Μέσῳ» τῶν ἱερῶν μυστηρίων καὶ τῶν ἁγίων ἀρετῶν ἡ πίστη μας αὐξάνει ἀπὸ δύναμη σὲ δύναμη, ἀπὸ ἀθανασία σὲ ἀθανασία, ἀπὸ παράδεισο σὲ παράδεισο, ἀπὸ χαρὰ σὲ χαρά, ἀπὸ ἀλήθεια σὲ ἀλήθεια, ἀπὸ δικαιοσύνη σὲ δικαιοσύνη, ἀπὸ καλὸ σὲ καλό, ἀπὸ σοφία σὲ σοφία. Αὐξάνει ἡ πίστη μας σὲ ὅλα τὰ «ἀγαθὰ» τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ, προσβλέπουσα σ’ αὐτὰ «μὲ πεφωτισμένους τοὺς ὀφθαλμοὺς τῆς καρδίας».

Στὸν δρόμο αὐτὸν τῆς πίστεως ἀναρίθμητα εἶναι τὰ ἐμπόδια καὶ τὰ μαρτύρια, οἱ πειρασμοί, οἱ πόνοι καὶ οἱ παντοειδεῖς θλίψεις. Ἀλλὰ καὶ τὸ πιὸ μεγάλο μαρτύριο γιὰ χάρη τοῦ Χριστοῦ, δὲν εἶναι τίποτε, ὅταν, στὴν καρδιὰ τοῦ πιστεύοντα, ὑπάρχει ἡ μεγάλη πλημμυρίδα τῆς Θεϊκῆς δύναμης. Ἔτσι μόνο, μπορεῖ νὰ ἐξηγηθεῖ ἡ ὑπομονὴ ποὺ ἔδειξαν καὶ ἡ χαρὰ ποὺ ἐξεδήλωσαν, οἱ ἅγιοι μάρτυρες καὶ ὁμολογητὲς τῆς πίστεως, στὰ διάφορα μαρτύρια καὶ βασανιστήρια, ποὺ ὑπέμειναν, γιὰ χάρη τοῦ Χριστοῦ. Ἔτσι μόνο, μποροῦν νὰ ἐξηγηθοῦν καὶ νὰ κατανοηθοῦν ὅλοι οἱ ὑπεράνθρωποι ἀγῶνες τῶν ἁγίων ἀναχωρητῶν τῆς ἐρήμου καὶ ὅλα τὰ καλοπροαίρετα καὶ ἄθελα βασανιστήρια καὶ μαρτύρια καὶ οἱ κακουχίες ὅλων τῶν δικαίων χριστιανῶν, ὅλων τῶν χριστοευσεβῶν ἀγωνιστῶν, ὅλων τῶν Θεοαγαπώντων πιστῶν, ὅλων τῶν ἀκούραστων εὐαγγελιστῶν. Ἔτσι μόνο ἐξηγεῖται ἡ ἀντοχὴ καὶ καρτερία στοὺς πόνους ὅλων ἐκείνων ποὺ ἦσαν ἁμαρτωλοὶ καὶ μετανόησαν, ἦσαν ἅρπαγες, ἄσωτοι, ἀγαποῦσαν ἀσήμαντα πράγματα καὶ μετανόησαν, ἦσαν φιλήδονοι, ὑπερήφανοι, φίλαυτοι, ἐγωιστὲς καὶ ἔδειξαν ἀληθινὴ μετάνοια, ἦσαν φιλάργυροι, δολοφόνοι, κλέφτες, διαφθορεῖς, πότες καὶ μετανόησαν εἰλικρινά, ἦσαν ἀπελπισμένοι καὶ ὁδηγήθηκαν μὲ τὴν μετάνοια στὸν Χριστὸ (ποὺ εἶναι ἡ ἐλπίδα τῶν Χριστιανῶν).

Ὅλα αὐτὰ δείχνουν ὅτι ἡ πίστη μας, ἡ πίστη ὅλων, τῶν μεγάλων καὶ τῶν μικρῶν, τῶν δυνατῶν, καὶ τῶν ἀδυνάτων, τῶν βασιλέων καὶ τῶν ἁπλῶν ἀνθρώπων, τῶν σοφῶν καὶ τῶν ἄσοφων, ἡ πίστη αὐτὴ ὅταν ὑπάρχει, μὲ τὴν μεγάλη δύναμη τοῦ Θεοῦ, μὲ τὴν ἐνέργεια καὶ πράξη αὐτῆς τῆς δύναμης στὶς καρδιές μας, στὶς συνειδήσεις μας, στὴ ζωή μας, κάνει ὥστε, ὅλα σὲ μᾶς νὰ ἀνατρέπονται «ἐκ βάθρων» καὶ «ὅλως πανσόφως» χωρὶς δυσκολίες, νὰ κτίζονται καινούργια πράγματα, θεϊκὰ καὶ αἰώνια. Καὶ ἐμεῖς ἐνῶ βρισκόμαστε ἀκόμη ἐδῶ στὴ γῆ, ἀρχίζουμε νὰ ζοῦμε τὴν αἰώνια ζωή, καὶ ἐνῶ ἡ γῆ εἶναι κάτω ἀπὸ τὰ πόδια μας, μετατρέπεται σὲ ἕνα ἀπροσπέλαστο οὐρανό. Ὅταν ὑπάρχει ἡ πίστη, δὲν ἔχει ἄλλον, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ σὲ Αὐτὸν βρίσκεται ὁ παράδεισός μας, ἡ χαρά μας καὶ ἡ αἰωνιότητά μας. Ναί, ἡ πίστη μας στηρίζεται στὴν δύναμη τοῦ Θεοῦ, «ἐν δυνάμει Θεοῦ», «ἐν ἀποδείξει πνεύματος καὶ δυνάμεως» (Α’ Κορινθ. 2, 5,4).

Πηγή: («Πρὸς Ἐφεσίους Ἐπιστολὴ Ἀπ. Παύλου», ἐκδ. Βασ. Ρηγόπουλου), agiazoni.gr, Η άλλη όψη, tideon.org/

Αμερικανίδα βουλευτής: Η πρεσβεία της Ελλάδας με πιέζει να μη λέω πως η Μακεδονία είναι Ελληνική

amethystos

Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2019

Αμερικανίδα βουλευτής: Η πρεσβεία της Ελλάδας με πιέζει να μη λέω πως η Μακεδονία είναι Ελληνική\

Σε μια σημαντική αποκάλυψη προέβη ο Δημήτρης Φιλιππίδης από τον Hellas FM όπου είχε καλεσμένη την Αμερικανίδα βουλευτή, Κάρολυν Μαλόνι. Η κ. Μαλόνι δήλωσε μεταξύ άλλων:  "Από την Πρεσβεία της Ελλάδος στην Ουάσινγκτον με πίεσαν και... με πιέζουν να μην λέω πως η Μακεδονία είναι Ελληνική"! "Η Μακεδονία είναι Ελληνική, οι Σκοπιανοί χρησιμοποιούν την Ελληνική ιστορία, τα Ελληνικά σύμβολα, οι αρχαιολόγοι πολύ απλά αποδεικνύουν την Ελληνικότητα της Μακεδονίας"!

skeftomasteellhnika

ΠΕΡΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ. Πῶς πρέπει νά διορθώνουμε τήν φαντασίαν

ΠΕΡΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ. Πῶς πρέπει νά διορθώνουμε τήν φαντασίαν (Σύνοψις α΄ μέρους)

(ἀπό τόν «Ἀόρατον Πόλεμον» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου)

Ἡ φαντασία καὶ ἡ ἐνθύμησις, εἶναι μία ἀποτύπωσις  ὅλων 

ἐκείνων τῶν αἰσθητῶν πραγμάτων, ποὺ εἴδαμε, ἀκούσαμε καὶμυριστήκαμε καὶ γευτήκαμε καὶ πιάσαμε. Εἶναι μία ἐσωτερικὴ κοινὴ αἴσθηση, μέ τήν ὁποία φαντάζόμαστε καὶ θυμόμαστε ὅλα, ὅσα οἱἐξωτερικὲς πέντε αἰσθήσεις μας πρόλαβαν νὰαισθανθοῦν.

Ἡ φαντασία μᾶς δόθηκε μετὰ τὴν παράβασι γιὰ νὰ τὴν μεταχειρισθοῦμε, ὅταν οἱἐξωτερικές μας αἰσθήσεις ἡσυχάζουν καὶ ὅταν δὲν ἔχουμε μπροστὰ μας παρόντα τὰ αἰσθητὰἐκεῖνα πράγματα, ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὶς αἰσθήσεις καὶ τυπώθηκαν σὲ αὐτήν.

Ὁ Θεός, ὅμως εἶναι ἔξω ἀπὸ ὅλα τὰ αἰσθητὰ πράγματα καὶ πέρα ἀπὸ κάθε σχῆμα καὶ χρῶμα καὶ διάστημα καὶ τόπο, ὡς ἐντελῶς ἀσχημάτιστος καὶ ἄμορφος. Ὑπάρχει παντοῦ καὶ πάνω ἀπὸὅλα, καί εἶναι ἔξω ἀπὸ κάθε φαντασία

Πέντε εἶναι οἱ δυνάμεις τῆς ψυχῆς : Νοῦς, διάνοια, δόξα (=γνώμη), φαντασία, αἴσθηση. Ἀπό ὅλες αὐτές τίς δυνάμεις μόνον ὁ νοῦς εἶναι κατάλληλος νά ἑνωθεῖ μέ τόν Θεό. (Συνεπῶς ἡ φαντασία δέν χρησιμεύει γιά τή γνώση τοῦ Θεοῦ).

Ὁ Ἑωσφόρος, ἀπὸ ἄγγελος ἀσχημάτιστος, ἄϋλος καὶ ἀπαθής, ἀφοῦ φαντάσθηκε καὶἐσχημάτισε τὸ νοῦ του μέ τὴν ἰσοθεΐα, ἔπεσε, κι’ ἔτσι μετατράπηκε σέ διάβολο, ὑλικό, κατὰκάποιο τρόπο, πολύσχημο καὶ ἐμπασθῆ. Δι'αὐτὸ καὶ  ὀνομάζεται ἀπὸ τοὺς θείους Πατέρες ζωγράφος ποὺ μιμεῖται τὰ πάντα, καὶ φίδι πολύμορφο πού τρώει τὴν γῆ τῶν παθῶν, φαντασιοκόπος καὶ μέ ἄλλα παρόμοια ὀνόματα.

Ὅποτε, ἀπὸ αὐτὰ μαθαίνουμε, ὅτι ἡ φαντασία μὲ διάφορες μορφές, καθὼς εἶναι ἐφεύρεση καὶκαρπὸς τοῦ διαβόλου, ἔτσι τοῦ εἶναι καὶ πολὺ ἐπιθυμητή. Σύμφωνα μὲ τοὺς Ἁγίους, ἡ φαντασία εἶναι τὸ γεφύρι, μέσα ἀπὸ τὸ ὁποῖο περνώντας οἱ δολοφόνοι δαίμονες, ἑνώνονται μὲ τὴν ψυχὴκαὶ ἔτσι τὴν κάνουν κατοικητήριο αἰσχρῶν καὶ πονηρῶν καὶ βλάσφημων λογισμῶν καὶ ὅλων τῶν ἀκαθάρτων ψυχικῶν καὶ σωματικῶν παθῶν.

Κατὰ τὸν θεολογικώτατο Ἅγιο Μάξιμο, ἐκτός ἀπό τόν Ἑωσφόρο καὶ ὁ πρωτόπλαστος Ἀδὰμ κτίστηκε ἀπὸ τὸν Θεὸ χωρὶς φαντασία. Ἔτσι, χωρὶς νὰ μεταχειρίζεται τὴν κατώτερη δύναμι τῆς φαντασίας καὶ νὰ φαντάζεται σχήματα καὶ χρώματα καὶ εἴδη καὶ διαστήματα, παρατηροῦσε μὲτὴν διάνοια,  τούς λόγους τῶν ὄντων, ἄϋλα, καθαρὰ καὶ πνευματικὰ.

Ἀλλὰ ὁ ἀνθρωποκτόνος διάβολος, καθὼς αὐτὸς ἔπεσε ἀπὸ τὴν φαντασία, ἔτσι ἔκανε καὶ τὸνἈδάμ, νὰ σχηματίση τὸν νοῦ του μέ τὴν ἰσοθεΐα (ἔτσι μᾶς δελεάζει κι’ ἐμᾶς ὁ διάβολος) καὶ νὰ πέση ἀπὸ τὴν ἴδια αὐτὴ τὴν φαντασία. Καὶ ἔτσι, ἀπὸ ἐκείνη τὴν νοερά, ἰσάγγελο, ἑνιαία, λογικὴκαὶ ἀσχημάτιστη ζωή, γκρεμίστηκε ὁ ταλαίπωρος, στὴν αἰσθητική, πολυμέριστη καὶπολυσχημάτιστη φαντασία καὶ τὴν κατάσταση τῶν ἀλόγων ζώων (ἔγινε ὑπόδουλος τῶν αἰσθήσεων, καί ἄλογος δηλ. ἔχασε τήν κίνηση πρός τόν Θεό) .Ἡ φαντασία εἶναι κυρίως ἰδίωμα τῶν ἀλόγων ζώων καὶ ὄχι τῶν λογικῶν.

Λοιπόν, ἐσὺ ἀδελφέ, ἐὰν ἀγαπᾶς νὰ ἐλευθερωθῆς μὲ εὐκολία ἀπὸ τὶς πλάνες αὐτὲς καὶ τὰπάθη, ἐὰν ἐπιθυμῆς νὰ ξεφύγης ἀπὸ τὶς διαφόρες παγίδες καὶ τεχνάσματα τοῦ διαβόλου καὶ ἐὰνἐπιθυμῆς νὰ ἑνωθῆς μὲ τὸν Θεὸ καὶ νὰ πετύχης τὸν θεῖο φωτισμὸ καὶ τὴν ἀλήθεια, πολέμα, ἀλλὰμὲ ὅλες σου τὶς δυνάμεις. Πολέμα, νὰ ξεγυμνώσης τὸν νοῦν σου ἀπὸ τὰ σχήματα καὶ τὰ χρώματα καὶ τὰ διαστήματα, καὶ γενικὰ ἀπὸ κάθε φαντασία καὶ ἐνθύμησι τῶν αἰσθητῶν πραγμάτων, καὶκαλῶν καὶ κακῶν. Ἀγωνίσου νὰ φυλάξης αὐτὸ τὸ νοῦ σου ἀχρωμάτιστο, ἀσχημάτιστο, ἄμορφο καὶ καθαρό, καθὼς τὸν ἔπλασε ὁ Θεός.

Αὐτὸ βέβαια μὲ ἄλλο τρόπο δὲν γίνεται, παρὰ ἂν τὸν ἐπιστρέφης καὶ τὸν μαζεύης μέσα στὸστενὸ τόπο τῆς καρδιᾶς σου καὶ ὅλου τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀνθρώπου (ἐδῶ εἶναι τό κλειδί: ἡ συγκέντρωση στό ἐσωτερικό τῆς καρδιᾶς). Ἐκεῖ μέσα πρέπει νὰ τὸν συνηθίζης νὰ βρίσκεται προσευχόμενος μὲ πένθος, χρησιμοποιώντας τόν ἐνδιάθετο λόγο δηλαδή τὸν ἐσωτερικὸ λόγο  τῆς καρδιᾶς (αὐτήν τἡν φωνούλα πού ἔχουμε μέσα μας, ἡ ὁποία εἶναι ἡ δύναμη τοῦ νοῦ καί πρέπει νά τή βάλουμε νά μιλάει πρός τόν Θεό), καὶ νά λέγη: «Κύριε Ἰησοῦ Χριστὲ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ, ἐλέησον μέ». Νὰ προσέχη δέ μόνον τὰ λόγια τῆς προσευχῆς αὐτῆς.

Ὅπως τὸ φίδι, ὅταν θέλη νὰ βγάλη τὸ παλιό του δέρμα, πηγαίνει καὶ περνάει ἀπὸ στενὸ τόπο,ὅπως λένει οἱ φυσιολόγοι, ἔτσι καὶ ὁ νοῦς, περνώντας μέσα ἀπὸ τὸ στενὸ τόπο τῆς καρδιᾶς διά τῆς Νοερᾶς Προσευχῆς , φιλτράρεται, βγάζει τὸ φόρεμα τῶν παθῶν καὶ κακῶν προλήψεων καὶγίνεται καθαρός, λαμπρὸς καὶ κατάλληλος γιά ἕνωσι μετά τοῦ Θεοῦ (ὁ μολυσμένος νοῦς δέν μπορεῖ νά ἑνωθεῖ μέ τόν Θεόν).