Χθὲς πέρασε ἀπό τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῶν ΗΠΑ ὀ νόμος OBAMA CARE

Χθὲς πέρασε ἀπό τὸ Ἀνώτατον Δικαστήριον τῶν ΗΠΑ ὀ νόμος OBAMA CARE





Χθες πέρασε από το ανώτατο δικαστήριο των ΗΠΑ και ισχύει από 1-1-2013 ο νόμος OBAMA CARE, ο νέος υγειονομικός νόμος του Ομπάμα, που απαιτεί από όποιον θέλει να έχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη θα πρέπει από 1-1-2013 μέχρι 31-112-2014 να έχει ενταχθεί στο νέο σύστημα, που είναι αυτό που απαιτεί εμφύτευση μικροτσίπ.

O νόμος του Ομπάμα, δεν απαιτεί απλά να βάλει κάποιος το μικροτσίπ, όποιος δεν το βάλει θα είναι παράνομος και θα του επιβάλλεται σε πρώτη φάση πρόστιμο και βέβαια θα πεθαίνει στο δρόμο σαν το σκυλί. Χωρίς βέβαια τον αριθμό κοινωνικής ασφάλισης δεν μπορείς να εργάζεσαι, ουσιαστικά στην Αμερική δεν υπάρχεις.

Επίσης επιβάλει και την ευθανασία σε ασθενείς που έχουν δύσκολο "χειρισμό" ή που είναι μεγάλοι σε ηλικία και "καταλαμβάνουν ένα κρεβάτι αδίκως". Εκείνο που επίσης προβλέπει είναι η υιοθέτηση της "υγιεινής διατροφής". Τι είναι αυτό; Οι κρεατόμαζες και τα εγκεκριμένα άλευρα του CODEX ALIMENTARIUS; Από ότι βλέπετε, επειδή ο αριθμός σημόσιας ασφάλισης στην Αμερική (social security number), είναι οπυσιαστικά και ο αριθμός ταυτότητος του καθενός, μέσω της υγείας θα έρθει και το τσιπ που θα γίνει και πορτοφόλι και θα λύσει δήθεν και το θέμα της φοροδιαφυής.

Έτσι θα το περάσουν στην Ευρώπη και βέβαια θα το περάσουν για πλάκα στους ανίδεους του λεγόμενου τρίτου κόσμου. Χωρίς το τσιπ θα είσαι παράνομος και δεν θα μπορείςε να αγοράσεις ή να πουλήσεις τίποτε.

ΑΠΟΚΑΛΥΨΙΣ ΙΩΑΝΝΟΥ του Θεολόγου - Κεφάλαιο ιγ' Εδάφια 15 έως 17

15 Και του δόθηκε να δώσει πνεύμα στην εικόνα του θηρίου, ώστε και να λαλήσει η εικόνα του θηρίου και να κάνει ώστε όσοι δεν προσκυνήσουν την εικόνα του θηρίου να σκοτωθούν. 16 Και κάνει σ’ όλους, στους μικρούς και στους μεγάλους, και στους πλούσιους και στους φτωχούς, και στους ελεύθερους και στους δούλους, να δώσουν σ’ αυτούς χάραγμα πάνω στο χέρι τους το δεξί ή πάνω στο μέτωπό τους. 17 Και να μη δύναται κανείς να αγοράσει ή να πουλήσει παρά μόνο όποιος έχει το χάραγμα, δηλαδή το όνομα του θηρίου ή τον αριθμό του ονόματός του.
_________________

Ἀνοικτή Ἐπιστολή Πρὸς τοὺς Ἀγιορεῖτες κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Ἀνοικτή Ἐπιστολή Πρὸς τοὺς Ἀγιορεῖτες κατὰ τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

(Ὂλόκληρο τὸ κείμενον)

http://agiooros.org/viewtopic.php?f=14&t=6666

Τά ΟΧΙ τοῦ χθές καί τοῦ σήμερα 

Κωνσταντῖνος Χολέβας

Τα ΌΧΙ του χθες και του σήμερα

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού δεν εξέπληξε όσους ήξεραν την  ιστορία αυτού του έθνους. Διχαζόμαστε, μεμψιμοιρούμε, κατατριβόμαστε με ασήμαντα, χάνουμε τη σωστή ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, όμως στα δύσκολα ενωνόμαστε, μεγαλουργούμε, αντιστεκόμαστε. ΤΟ ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 αποτελεί οδοδείκτη για τα νέα ΟΧΙ που καλούμαστε να εκστομίσουμε. Ως πρόσωπα, ως λαός, ως έθνος.
 
Σήμερα καλούμαστε πρωτίστως να πούμε ΟΧΙ σε κάθε νέο διχασμό. ΟΧΙ στις λανθασμένες επιλογές που υπαγορεύει ο λαϊκισμός, η υπεραπλούστευση, η ανευθυνότητα.Αλλά ταυτόχρονα να πούμε ΟΧΙ σε κάθε υπερβολική και ταπεινωτική απαίτηση φίλων και συμμάχων, δανειστών και εταίρων. Να πούμε ΟΧΙ σ’ αυτούς που επιβάλλουν άδικα μέτρα χωρίς  λογική, μόνο και μόνο για να μας τιμωρήσουν. Αλλά και σ’ αυτούς που άκριτα ζητούν να εμφανισθούμε σαν ταύρος εν υαλοπωλείω και να ριψοκινδυνεύσουμε τη θέση μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Καλούμαστε να πούμε ΟΧΙ σε κάθε αναβίωση του φασισμού, του ναζισμού και του ερυθρού ολοκληρωτισμού. Να πούμε ΟΧΙ σε εκείνους που καπηλεύονται τον πατριωτισμό για να δικαιολογήσουν τις ενέργειες αντιδημοκρατικής βίας.
Αλλά παράλληλα να πούμε ΟΧΙ και σε εκείνους που  απορρίπτουν κάθε τι το εθνικό και θέλουν να χάσουμε την εθνική μας ταυτότητα.

Να πούμε ΟΧΙ σε όσους  μας ζητούν να παραχωρήσουμε ολόκληρη την εθνική μας κυριαρχία  στο όραμα –εφιάλτη ενός αντιδημοκρατικού  ευρωπαϊκού υπερκράτους ή στην νεο-οθωμανική απαίτηση των γειτόνων μας. Αλλά να πούμε επίσης ΟΧΙ σε όσους προσπαθούν με αφέλειες και ακρότητες να μας αποκόψουν από διεθνή ερείσματα και απαραίτητες συνεργασίες.
 
Να πούμε ΟΧΙ  στην απάνθρωπη μεταχείριση ανθρώπων με βάση τη φυλή ή το χρώμα τους. Αλλά εξίσου να πούμε ΟΧΙ στη βία εναντίον Ελλήνων από λαθραίους εισβολείς που εκμεταλλεύθηκαν την ανεκτικότητα των Αρχών.
Να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ σε όποιον καταπιέζει ελληνικές μειονότητες ή κατέχει πανάρχαια ελληνικά εδάφη. ΟΧΙ και στην ύπουλη εισβολή που είναι η ξενομανία και η ισοπέδωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας.
 
Να απαντήσουμε με ΟΧΙ σε όσους προσβάλλουν την Ορθόδοξη πίστη και την ιστορία μας. Αλλά και σ’ εκείνους που εμφανίζονται ως αυτόκλητοι υπερασπιστές αυτών των αξιών για κομματικό όφελος.

Και πάνω απ’ όλα να πούμε ΝΑΙ στην ελπίδα.

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/10/blog-post_8394.html?utm_source=BP_recent

Οἰ βίοι των αγίων καὶ ἐμεῖς

Οἰ βίοι των αγίων καὶ ἐμεῖς

Οι βίοι των αγίων είναι «το εφαρμοσμένο Ευαγγέλιο», κατά τον Σέρβο σύγχρονο άγιο Ιουστίνο Πόποβιτς. Μέσα από αυτούς ατενίζουμε τον αγώνα και την πάλη τους, τον πόθο και την αγάπη τους, τις ευλογίες και τη χάρη τους. Καταλαβαίνουμε ότι ο Λόγος του Θεού είναι εφικτός, όσο κι αν φαίνεται δύσκολη η εφαρμογή του. Άλλωστε, κι ένας άνθρωπος να έχει κάνει κάτι δύσκολο, σημαίνει ότι κι άλλοι μπορούν να το κάνουν.

Ωστόσο, είναι αλήθεια ότι, διαβάζοντας την άσκηση που έκαναν, μπαίνουμε στον πειρασμό να διερωτηθούμε αν είναι αλήθεια! Γιατί, για ’μας σήμερα, με τις ανέσεις και τη νωθρότητα που μας διακρίνει, θεωρούμε υπερβολική και ίσως αδύνατη τέτοια άσκηση. Πώς εκείνοι την εφάρμοσαν;

Νομίζω ότι, για να κατανοήσουμε τους βίους των αγίων, παλαιοτέρων και συγχρόνων, θα πρέπει να αποδεκτούμε το θείο τους έρωτα, το ζήλο και τον καρδιακό πόθο προς το πρόσωπο του Χριστού. Αυτό τους οδηγούσε σε άσκηση πάνω από τα καθιερωμένα, ως έκφραση αγάπης. Συγχρόνως δε, ένεκα αυτής της αγάπης, τους ενίσχυε η Θεία Χάρις για να κατορθώνουν τα ακατόρθωτα.

Ο κάθε άνθρωπος, ως ξεχωριστό πρόσωπο, έχει το δικό του όνομα και τη δική του ταυτότητα. Η μίμηση ενός άλλου προσώπου, ως προς τον τρόπο ζωής του, χωρίς τις προϋποθέσεις που εκείνο έχει, καταλήγει σε αποτυχία.
    
Ως μέλη της Εκκλησίας χαιρόμαστε που άγιοι-αδελφοί μας κατόρθωσαν ό,τι κατόρθωσαν, «έλαμψαν ως φωτοειδείς αστέρες στο πνευματικό στερέωμα».

Έτσι, η χάρις τους διαχέεται «εις πάσαν την οικουμένην», αγκαλιάζει όλο τον κόσμο, θεραπεύει τον πόνο «όπου γης». Γι’ αυτό και ’μεις τους τιμούμε και τους δοξάζομε.
    
Βέβαια, για να δεκτούμε τη χάρη τους, χρειάζεται να είμαστε δεκτικοί.

Οι ακτίνες του ήλιου δεν εισέρχονται μέσα από σκληρό τοίχο. Η δική μας επιθυμία να ζήσουμε το Ευαγγέλιο θα ενεργοποιήσει τις κρυφές και πολλές μας δυνάμεις και θα κάνουμε και ’μεις τη δική μας άσκηση, ώστε να έλθει η Χάρις του Θεού και να κάνει το αδύνατο για ’μας με ἐμᾶς.

Σημασία έχει να βρούμε τι μας ταιριάζει. Τι μπορούμε και τι θέλουμε να κάνουμε. Είναι πιο τίμιο να λέμε στον εαυτό μας ότι δεν θέλουμε, παρά να δικαιολογούμαστε ότι δεν μπορούμε. Δεν είναι δυνατό να ζητά ο Θεός από ἐμᾶς να κάνουμε κάτι αδύνατο. Τότε θα απουσιάζει η χαρά.

Η άσκηση των αγίων, ως έκφραση αγάπης προς το Θεό, ήταν η βάση της αγαλλίασής τους. Έτσι και η όποια δική μας άσκηση (προσευχή, νηστεία, γονυκλισίες, μελέτη, τήρηση εντολών του Χριστού) μπορεί να φέρει πολλή χαρά, δυνατή παρρησία, οικειότητα με το Θεό, όταν γίνεται με ταπείνωση. Τότε κατανοούμε τους βίους των αγίων, βεβαιώνουμε ότι είναι αλήθεια και μαζί τους χαιρόμαστε την κοινή Βασιλεία του κοινού μας Κυρίου.

π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

Τά ΟΧΙ τοῦ χθές καί τοῦ σήμερα 

Κωνσταντῖνος Χολέβας

Τα ΌΧΙ του χθες και του σήμερα

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Το ΟΧΙ του Ιωάννου Μεταξά και του ελληνικού λαού δεν εξέπληξε όσους ήξεραν την  ιστορία αυτού του έθνους. Διχαζόμαστε, μεμψιμοιρούμε, κατατριβόμαστε με ασήμαντα, χάνουμε τη σωστή ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, όμως στα δύσκολα ενωνόμαστε, μεγαλουργούμε, αντιστεκόμαστε. ΤΟ ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου 1940 αποτελεί οδοδείκτη για τα νέα ΟΧΙ που καλούμαστε να εκστομίσουμε. Ως πρόσωπα, ως λαός, ως έθνος.
 
Σήμερα καλούμαστε πρωτίστως να πούμε ΟΧΙ σε κάθε νέο διχασμό. ΟΧΙ στις λανθασμένες επιλογές που υπαγορεύει ο λαϊκισμός, η υπεραπλούστευση, η ανευθυνότητα.Αλλά ταυτόχρονα να πούμε ΟΧΙ σε κάθε υπερβολική και ταπεινωτική απαίτηση φίλων και συμμάχων, δανειστών και εταίρων. Να πούμε ΟΧΙ σ’ αυτούς που επιβάλλουν άδικα μέτρα χωρίς  λογική, μόνο και μόνο για να μας τιμωρήσουν. Αλλά και σ’ αυτούς που άκριτα ζητούν να εμφανισθούμε σαν ταύρος εν υαλοπωλείω και να ριψοκινδυνεύσουμε τη θέση μας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.

Καλούμαστε να πούμε ΟΧΙ σε κάθε αναβίωση του φασισμού, του ναζισμού και του ερυθρού ολοκληρωτισμού. Να πούμε ΟΧΙ σε εκείνους που καπηλεύονται τον πατριωτισμό για να δικαιολογήσουν τις ενέργειες αντιδημοκρατικής βίας.
Αλλά παράλληλα να πούμε ΟΧΙ και σε εκείνους που  απορρίπτουν κάθε τι το εθνικό και θέλουν να χάσουμε την εθνική μας ταυτότητα.

Να πούμε ΟΧΙ σε όσους  μας ζητούν να παραχωρήσουμε ολόκληρη την εθνική μας κυριαρχία  στο όραμα –εφιάλτη ενός αντιδημοκρατικού  ευρωπαϊκού υπερκράτους ή στην νεο-οθωμανική απαίτηση των γειτόνων μας. Αλλά να πούμε επίσης ΟΧΙ σε όσους προσπαθούν με αφέλειες και ακρότητες να μας αποκόψουν από διεθνή ερείσματα και απαραίτητες συνεργασίες.
 
Να πούμε ΟΧΙ  στην απάνθρωπη μεταχείριση ανθρώπων με βάση τη φυλή ή το χρώμα τους. Αλλά εξίσου να πούμε ΟΧΙ στη βία εναντίον Ελλήνων από λαθραίους εισβολείς που εκμεταλλεύθηκαν την ανεκτικότητα των Αρχών.

Να βροντοφωνάξουμε ΟΧΙ σε όποιον καταπιέζει ελληνικές μειονότητες ή κατέχει πανάρχαια ελληνικά εδάφη. ΟΧΙ και στην ύπουλη εισβολή που είναι η ξενομανία και η ισοπέδωση της πολιτιστικής μας ταυτότητας.
 
Να απαντήσουμε με ΟΧΙ σε όσους προσβάλλουν την Ορθόδοξη πίστη και την ιστορία μας. Αλλά και σ’ εκείνους που εμφανίζονται ως αυτόκλητοι υπερασπιστές αυτών των αξιών για κομματικό όφελος.

Και πάνω απ’ όλα να πούμε ΝΑΙ στην ελπίδα.

http://anavaseis.blogspot.gr/2012/10/blog-post_8394.html?utm_source=BP_recent

Σταχυολόγημα ἀπό τίς πνευματικές νουθεσίες τῆς Γεροντίσσης Μακρίνης Μοναχῆς

Σταχυολόγημα ἀπό τίς πνευματικές νουθεσίες τῆς Γεροντίσσης Μακρίνης Μοναχῆς
η’ Μέρος
* Όποιος δεν αγωνίζεται στην προσευχή, δεν έχει το Θεό μέσα του και είναι ακατάστατος. Όλα με φόβο Θεού και πολλή αγάπη να τα κάνουμε.

* Όταν ο άνθρωπος έχει στην μνήμη του την κόλαση, ποτέ δεν αμαρτάνει. Ο θυμώδης γίνεται πράος, τα πάθη ελαττώνονται και μαλακώνει η ψυχή, γίνεται τρυφερή σαν εκείνα τα λουλουδάκια που φυτρώνουν και είναι δροσερά -δροσερά, έτσι γίνεται η ψυχή μαλακιά σαν το βαμβάκι. Πονάει, συμπαθεί, ευσπλαχνίζεται… Όταν σε κάποιον έρθει η Χάρις του Θεού μέσα του, δεν μπορεί να σταθεί από την ευσπλαχνία του Θεού και από την αγάπη για τον πλησίον. Γι’ αυτό και εμείς πρέπει να συμπαθούμε, όπως μάς ευσπλαχνίζεται και ο Θεός.

* Ο Χριστός μας έχει τόση πολλή αγάπη και ευσπλαχνία που ο δικός μας νους δεν μπορεί να το χωρέσει. Οι Πατέρες όλα μπορούσαν να τ’ αντέξουν, όταν όμως ένιωθαν την ευσπλαχνία του Θεού, έλιωναν σαν κεράκι. Η ευσπλαχνία του Θεού είναι σαν ένα πέλαγος μεγάλο, όπως βλέπεις την θάλασσα, που ούτε αρχή ούτε άκρη έχει ούτε τέλος…

* Όταν θεωρεί ο άνθρωπος τον εαυτό του ένα μηδενικό, θέλει να πέσει κάτω να τον ποδοπατήσουν, να τον βρίσουν, να τον μαστιγώσουν και να πει: εγώ είμαι ο πταίστης. Αυτό όταν το νιώσετε στην ψυχή σας είναι το μεγαλύτερο δώρο του Θεού.

* Δεν έχουμε προσοχή, δεν έχουμε προσευχή. Η αντιλογία φέρνει την μεμψιμοιρία, τις έριδες, οπότε δεν μπορεί ο άνθρωπος να νιώσει τη Θ. Χάρη, όταν δεν εγκρατεύεται στη γλῶσσα, στο στομάχι… Να αποφεύγετε λοιπόν την αργολογία, γιατί αυτή σβήνει από την ψυχή του ανθρώπου το μεγαλείο…

* Κάθε βράδυ να κάνουμε ταμείο: ποιον θλίψαμε, πού λυπήσαμε, πού κακολογήσαμε; και να μην καταφρονούμε τὴν συνείδησίν μας. Να έχουμε πολλή αγάπη στο Θεό και τον πλησίον, και μνήμη θανάτου. Να τον παρακαλούμε να μάς δίνει μετάνοια και επίγνωση.

* Ο άνθρωπος όταν έχει προσευχή, το Πανάγιο Πνεύμα λειτουργεί μέσα στην ψυχή του και αισθάνεται ο άνθρωπος να βρίσκεται εν Αγίω Πνεύματι. Γι’ αυτό πολύ σας παρακαλώ μια και ζούμε μέσα σ’ αυτήν την κιβωτό, θα πρέπει το θέμα της προσευχής πολύ να το κυνηγάμε. Τότε η προσευχή θα είναι ένα φως αιώνιο μέσα στην ψυχή μας και μια φρούρηση που θα μας σκεπάζει και δεν θα μας εγκαταλείπει ο Θεός.

Συνεχίζεται
 

ΟΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

ΟΙ ΤΑΠΕΙΝΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ

Οι χριστιανοί οφείλουμε να καλλιεργούμε την ταπείνωση, έχοντας ως υπόδειγμά μας τον Κύριό μας , οποίος υπήρξε ΄΄ταπεινός τη καρδία΄΄, παρ' όλο που ήταν Θεός, Θεός τέλειος και τέλειος άνθρωπος, χωρίς αμαρτία.

Και μόνο η μελέτη της ζωής Του , μας διδάσκει και μας οδηγεί στην ταπείνωση. Όλη η ζωή του Κυρίου μας είναι γεμάτη ταπεινώσεις.

Αν ξεκινήσουμε από αυτή τη γέννηση, που πρόσφατα εορτάσαμε, βλέπουμε την ταπείνωση του Χριστού, του δευτέρου προσώπου της Αγίας Τριάδος , ενός Θεού άπειρου και τέλειου, άχρονου και άφθαρτου, ο οποίος καταδέχεται από την τόσο άπειρη αγάπη Του για τον άνθρωπο να πάρει την τόσο τιποτένια και φθαρτή ανθρώπινη φύση. Και από άπειρος έγινε πεπερασμένος, από άφθαρτος φθαρτός, από άχρονος μπήκε στον ανθρώπινο χρόνο, από αόρατος ορατός!
Αναρωτιέμαι πόσοι από μας έχουμε άραγε εμβαθύνει στο ασύλληπτο αυτό μυστήριο, της θείας ενανθρώπησης, για το οποίο οι αγγελικές δυνάμεις κατέβηκαν στη γη και εξεπλάγησαν από τη θεία ταπείνωση και υμνούν γι΄ αυτό ακατάπαυστα το Θεό!…
Αλλά και όλη η υπόλοιπη ζωή του Κυρίου μας είναι γεμάτη ταπεινώσεις!
Έζησε ως παιδί σε μία οικογένεια υπακούοντας υποδειγματικά στο θέλημα των γονέων του, εργάστηκε αφοσιωμένα στη σκληρή εργασία του ξυλουργού έως τα 30 Του χρόνια δίπλα στο θετό πατέρα του Ιωσήφ.
Το αποκορύφωμα όμως των ταπεινώσεών Του είναι η ‘Άκρα Ταπείνωση’ των αγίων και σεπτών παθών Του! Έχουμε έναν Θεό, ο οποίος δεν έκανε απλώς κάποιο θαύμα για να σώσει τα πλάσματά Του, αν και θα μπορούσε , αλλά έγινε ένα από αυτά , καθ’ όλα όμοιο πλην αμαρτίας, έζησε ταπεινά χωρίς μεγαλεία, παλάτια, ανέσεις, ακριβά ρούχα, υπηρέτες, συνοδείες αλλά απλά, ταπεινά, αθόρυβα, απλώς αγαπώντας, συμπαθώντας, ελεώντας, σπλαχνιζόμενος τον ανθρώπινο πόνο και ευεργετώντας. Και κατέληξε τη ζωή Του με το εκούσιο φρικτό Πάθος, τον εξευτελισμό, τα καρφιά, το λογχισμό, τα βασανιστήρια, τα ραπίσματα, τις μαστιγώσεις, το Σταυρό και τον επονείδιστο θάνατο σαν κακούργος!
Κι έρχεται δυστυχώς ο καθένας από μας και υπερηφανεύεται και επαίρεται και επιδεικνύει την ύπαρξή του, την εργασία του, τα χρήματα του, τα κατορθώματά του, τις καλές του πράξεις, ίσως και την ΄΄αγιότητά΄΄ του χωρίς δυστυχώς καμία αίσθηση ταπείνωσης !…
Πόσο άραγε απέχουμε από το άγιο παράδειγμα του Κυρίου μας! Πόσο πολύ θα έπρεπε να αγαπήσουμε και να εναγκαλιστούμε την αγία ταπείνωση που τόσο θα μας έκανε να μοιάζουμε στον Κύριό μας! Κι όμως εμείς αγαπούμε την επίδειξη, τον κομπασμό, την υπερηφάνεια! Μας ενοχλεί η αφάνεια, η σιωπή, η ταπείνωση!
Όποιος όμως έχει σκύψει στην ύπαρξή του, έχει ΄΄γνώθι σαυτόν ΄΄ , αυτογνωσία, έχει φτάσει να γνωρίσει καλά τον εαυτό του με τη βοήθεια του Θεού, της Αγίας Γραφής, του πνευματικού, αυτός ξέρει και αναφωνεί σαν τον ψαλμωδό :΄΄εγώ δε ειμί σκώληξ και ουκ άνθρωπος, όνειδος ανθρώπων και εξουθένημα λαού΄΄(Ψαλμοί 21,7)! Όταν ο Αβραάμ ,για τον οποίο ο Χριστός έχει μιλήσει με τέτοια λόγια, με τα οποία δεν έχει μιλήσει για άλλο άνθρωπο , ο Αβραάμ στο πρόσωπο του οποίου προσωποποιείται ο ίδιος ο Παράδεισος (΄΄κόλποι Αβραάμ΄΄) έλεγε στο Θεό:΄΄εγώ ειμί γη και σποδός ΄΄(=είμαι χώμα και στάχτη), πόσο άραγε θα έπρεπε κι εμείς να αναλογιστούμε την αξία της ταπείνωσης;
Χωρίς τη χάρη του Θεού είμαστε ένα τίποτα. ΄΄Χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν΄΄ μας βεβαιώνει ο Χριστός! Και ο απ. Παύλος μας τονίζει :΄΄Τι έχεις ο ουκ έλαβες; Ει δε και έλαβες , τι καυχάσαι ως μη λαβών;΄΄
Πουθενά δεν θα βρεις τόση ανάπαυση , όση μέσα στην ταπείνωση. Και πουθενά δεν θα βρεις τόση ταραχή ,όση μέσα στην υπερηφάνεια!
Ο ταπεινός δεν μπορεί να πέσει χαμηλά, γιατί μόνος του τοποθετεί τον εαυτό του πιο χαμηλά από όλους και από όλα!
Πως όμως θα αποκτήσουμε την αρετή της ταπείνωσης;
Η ταπείνωση καλλιεργείται με την υπακοή, τα μυστήρια της Εκκλησίας, την προσευχή, την εκκοπή του θελήματος μας, τη μελέτη των Γραφών, τη νηστεία ,την κακοπάθεια.
Αξίζει να αγωνιστούμε στον άγιο αυτό αγώνα διότι όπως αναφέρει ο άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης ΄΄ η ταπεινοφροσύνη είναι ουράνιος ανεμοστρόβιλος που μπορεί να ανεβάσει την ψυχή από την άβυσσο της αμαρτίας στα ύψη του ουρανού.΄΄
Και τέλος αν θυμηθούμε τον άγιο και Μέγα Αντώνιο, τον καθηγητή της ερήμου, τη μνήμη του οποίου σύντομα πρόκειται να εορτάσουμε και πάλι θα δούμε την αξία της ταπείνωσης! Διότι όταν ο Θεός του έδειξε κάποτε σε όραμα όλες τις περίτεχνες παγίδες του διαβόλου στημένες στη γη, δεν μας κρύβει ο βιογράφος του ότι ακόμη και ο Μέγας Αντώνιος τρόμαξε και προσευχήθηκε στο Θεό να του πει ποιος άραγε χριστιανός θα μπορούσε να καταφέρει να ξεφύγει από τις τόσο πολλές και τόσο πονηρά στημένες παγίδες. Και τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό δίνοντας την απάντηση :΄΄ ο ταπεινός ΄΄!