϶ϵ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΥ ϶ϵ

Nikos Xristianos

8:07am Oct 27

϶ϵ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΤΩΝ ΤΩΝ ΜΑΣΟΝΩΝ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΝΕΟΠΑΓΑΝΙΣΜΟΥ ϶ϵ

Σύμφωνα με αυτο το βίντεο http://www.youtube.com/watch?v=3D_9wfntCVE αναφέρεται πως θα έρθει μια στιγμή στην ανθρωπότητα η οποια θα κάνει την εμφάνιση του μια προσωπικότητα στον ουρανό που θα σηματοδότηση την έναρξη μια νέας χρυσής εποχής , που θα φερει πολλές ανακατατάξεις.Eπεξεργαστείτε το έχοντας υπόψη και τα παρακάτω πολύ σύντομα λινκ

1)Μια εικονική παγκόσμια εισβολή και το τέλος των θρησκειών

H Νάσα χρησιμοποιώντας την υπερεξελιγμένη τεχνολογία της σκοπεύει να δημιουργήσει ολογράμματα των Θεών και των Μεσσιών όλων των θρησκειών τα οποία θα είναι ορατά σε ολόκληρη την ανθρωπότητα ταυτόχρονα, τα οποία θα ενωθούνε σε ένα: εκείνο που θα αποτελεί την εικόνα του ενός και μοναδικού υποτίθεται Μεσσία ο οποίος δε θα είναι άλλος απο τον αντίχριστο, με σκοπο φυσικά να τον λατρέψουν . .BLUE BEAM-Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΨΕΥΤΟΜΕΣΣΙΑ http://www.youtube.com/watch?v=IcQujWUjcaE

>>>Οι διάφοροι σωτήρες τότε θα ενωθούν σ' έναν. Αυτό το γεγονός θα εμφανιστεί σε περίοδο τεράστιας κοινωνικής και πολιτικής αναταραχής.

(Aπόλλωνας = αντίχριστος βλέπε 2 - 3 σχόλιοστο τοιχο μου )

2) ϶ϵΠολέμαρχο 780϶ϵ.' Η ημέρα της μετάβασης τώρα είναι πια κοντά και ο Πολέμαρχος 780 εγγύτερα. η Σταυροφορία μόλις ξεκίνησε. τα θεμέλια θα χτιστούν για ένα Βασίλειο που θα έρθει..."

Καιρός=401,Γάρ Εγγύς=715,Πολέμαρχος=1196,ΦΟΙΣ=780 = Η ΑΣΤΡΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ ΙΣΧΥΣ=3092 http://www.google.gr/url?sa=i&rct=j&q&esrc=s&source=images&cd&cad=rja&docid=8XGHDQUmtKvG8M&tbnid=POL-p_4NTCRxbM%3A&ved=0CAEQjxw&url=http%3A%2F%2Fswordoftheuniverse.blogspot.com%2F2012%2F12%2F780_2.html&ei=aQZXUuWlJoKO0AWjjoHoDg&bvm=bv.53760139%2Cd.d2k&psig=AFQjCNEOf9775Fjsu-wGlMI0us_gr9qJ9A&ust=1381521132421427

3)϶ϵ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ϶ϵ = εναρξη νεας ταξης και εγκαθιδρυση βασιλειας αντιχριστου, Aπολλωνος , μαρμαρομενου βασιλια ( αναλαμπή ορθοδοξιας , εφαρμογή ψυχοτρονικων όπλων ,ολογράμματα ) και εμφανιση καθε ψευδοχριστου - μεσσια αναλογα με τα πιστευω του καθε κρατους http://www.youtube.com/watch?v=qnHMpgJH-f0

4) ϟ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ϟ http://www.youtube.com/watch?v=jYZlIe7fFCk

5) ϶ϵ Σαυρίλος η Επιστροφή & ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ http://www.youtube.com/watch?v=Mx8J7BKijlA&feature=player_embedded#t=

6) ΜΑΤΘ ΚΔ'24)

4 Καὶ ὁ Ἰησοῦς ἀπεκρίθη, «Προσέχετε μήπως κανεὶς σᾶς πλανήσῃ,

5 διότι πολλοὶ θὰ ἔλθουν εἰς τὸ ὄνομά μου καὶ θὰ λέγουν, «Ἐγὼ εἶμαι ὁ Χριστός», καὶ πολλοὺς θὰ πλανήσουν.

6 Θὰ ἀκούσετε δὲ πολέμους καὶ φήμας περὶ πολέμων. Προσέχετε νὰ μὴ φοβηθῆτε· διότι εἶναι ἀνάγκη ὅλα νὰ γίνουν, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀκόμη τὸ τέλος.

7 Διότι θὰ σηκωθῇ ἔθνος ἐναντίον ἔθνους καὶ βασίλειον ἐναντίον βασιλείου καὶ θὰ γίνουν πεῖνα καὶ ἐπιδημίαι καὶ σεισμοὶ κατὰ διαφόρους τόπους.

8 Ὅλα δὲ αὐτὰ εἶναι ἀρχὴ τῶν πόνων.

9 Τότε θὰ σᾶς παραδώσουν εἰς βασανιστήρια καὶ θὰ σᾶς σκοτώσουν καὶ θὰ εἶσθε μισητοὶ ἀπὸ ὅλα τὰ ἔθνη ἐξ αἰτίας τοῦ ὀνόματός μου.

10 Καὶ τότε θὰ σκανδαλισθοῦν πολλοὶ καὶ θὰ παραδώσῃ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον καὶ θὰ μισῇ ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

11 Θὰ ἐμφανισθοῦν πολλοὶ ψευδοπροφῆται καὶ θὰ πλανήσουν πολλούς.

12 Καὶ ἐπειδὴ θὰ πληθυνθῇ ἡ ἀνομία, θὰ ψυχρανθῇ ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν.

13 Ἐκεῖνος δὲ ποὺ θὰ ὑπομείνῃ ἕως τὸ τέλος, αὐτὸς θὰ σωθῇ.

Πάμε να δούμε τώρα και ο Ελληνας κατά ποσο έχει επηρεαστεί από της vεοεποχίτικες προπαγάνδες των μασόνων ,περί ελεύσεως διαφορων μεσσιών και εξάλειψη των θρησκειώνhttp://www.youtube.com/watch?v=AjZXuoVZQIs

>>>ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΟΛΙΑ ΘΑ ΤΑ ΒΡΕΙΤΕ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ youtube <<<

1) Ήρθε η ώρα για το Παρτυ!! Ενωμένη σαν μια γροθιά όλη η ανθρωπότητα αγκαλιασμένη θα κλαίει απο συγκίνηση και αγάπη για την Επανένωση της!!!

2) Οι θρησκειες ειναι για τα προβατα!!!!

3) ΕΣΣΕΤΑΙ ΗΜΑΡ. ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΕΒΡΑΙΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟ

4) Η μεγάλη ώρα του Έθνους πλησιάζει !

5) Ζητω ο Ζευς,ο πατηρ του χριστου

6) προφητικο τραγουδι...μπραβο που το ανεβασες

7)Έρχεται σαν αστραπή!!!!Σύντομα,πολύ σύντομα!!!!!Ο Θεός μαζί μας!!!Ζήτω η Ορθοδοξία!!!

8 ) FILOS PREPEI NA >>>ENOTHOUME <<<GIA KAPOIES ALUTROTES PATRIDES. KOITA H KON/PWLH DEN EINAI KATHARA ELLHNIKH ALLA ANHKEI PERISSOTERO SE MAS PARAS STOUS TOURKOUS TOUS PALIO MOGGOLOUS....ARA PAME NA THN PAROUME...ZHTO H ELLAS ZHTO TO ETHNOS...

http://www.youtube.com/watch?v=xKA0uh8EnGI

==>>>Mέσα σε όλο αυτό λοιπόν το κλίμα της πλάνης, περί της ελεύσεως του ψευδομεσία ANTIΧΡΙΣΤΟΥ η εκκλησια του Xριστού *θα διωχτεί ( *βλέπε 1 σχολιο στο τοιχο μου )

http://www.youtube.com/watch?v=zbOIHcJHWhs

Εκπομπή ΑΦΥΠΝΙΣΗ στις 8.09.2013 στο artFM Radio με τον Mike Nikolaou www.youtube.com Εκπομπή ΑΦΥΠΝΙΣΗ στις 8.09.2013 με την Νεκταρια Γκινοσάτη και την Έλενα Χριστοφόρου και τον καλεσμέν...

Οἰ ἰεράρχες εγκατέλειψαν τὸ ποίμνιόν τους …

             Οἰ ἰεράρχες εγκατέλειψαν τὸ ποίμνιόν τους …
                                               
Τὶ κάνει σήμερα ἠ Ἐλληνική Ὀρθοδοξία;

Τι κάνει η ιεραρχία της Ελληνικής Εκκλησίας; Πως αντιμετωπίζει τους ολετήρες που κυβερνούν δολοφονώντας με αργό θάνατο τους πολίτες, που στέλνουν καθημερινά σε ανείπωτη απελπισία και οδηγούν ανθρώπους σε απονενοημένες πράξεις αυτοχειρίας;

Η απάντηση είναι τραγική.

Η απάντηση είναι τόσο ισοπεδωτική όση είναι και η παντελής απουσία των ιεραρχών. Των ιεραρχών που ευλογούν κυβερνήσεις λαθρελλήνων, των ιεραρχών που συναγελάζονται ή σιωπούν σε πολιτικές που δολοφονούν και που στηρίζουν με την φυσική τους παρουσία (ως ιεράρχες) πολιτικούς που δεν ανήκουν στο σώμα της Εκκλησίας και λειτουργούν εξόφθαλμα τόσο κατά του ποιμνίου της Εκκλησίας όσο και κατά της ίδιας της Εκκλησίας στην οποία έχουν κηρύξει έναν ανηλεή πόλεμο (έχοντας στοχεύσει όχι μόνο στην περιουσία της, αλλά στην αλλοίωση της πίστης των ίδιων των χριστιανών…).

Γιατί, άραγε, αυτοί οι σημερινοί ιεράρχες δεν ακολουθούν το παράδειγμα λαμπρών προσωπικοτήτων της Ορθοδοξίας, που στύλωσαν τα πόδια τους, που αντιστάθηκαν απέναντι σε απάνθρωπες εξουσίες και κυβερνήτες, που δεν δίστασαν να υπερασπιστούν τους αθώους πολίτες και διακύβευσαν όχι μόνο τις θέσεις τους και την ελευθερία τους, αλλά και την ίδια τους τη ζωή;

Γιατί, άραγε, σήμερα οι ιεράρχες σιωπούν και αρκούνται σε λόγια ανακούφισης και παρηγορίας και δεν τολμούν να σταθούν απέναντι στην λαθρέλληνες κυβερνώντες; Δεν γνωρίζουν το καθήκον τους; Δεν γνωρίζουν πως ως ποιμενάρχες οφείλουν να υπερασπιστούν το ποίμνιό τους; Δεν γνωρίζουν το παράδειγμα του Πατριάρχη Αμβροσίου, ο οποίος απαγόρευσε την είσοδο σε ιερό ναό στον Θεοδόσιο τον Μέγα; Δεν γνωρίζουν οι πανοσιολογιότατοι πως τα ίδια έκαναν και ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος και ο Μέγας Βασίλειος, που κυνηγήθηκαν από την εξουσία, επειδή κατακεραύνωναν τις πρακτικές και την πολιτική τους που εξαθλίωνε τους απλούς πολίτες;

Δυστυχώς, γνωρίζουν τα πάντα. Δειλοί, μοιραίοι, άβουλοι, ανθρωπάκια ανίκανα και φοβικά, που κατέλαβαν θέσεις (ένας Θεός γνωρίζει πως) για να ασκήσουν μία εξουσία για την οποία δεν είναι απλά ανίκανοι, αλλά επικίνδυνοι να την ασκούν. Αυτοί οι ιεράρχες, που δεν τολμούν να αφορίσουν (χωρίς δεύτερη κουβέντα) όποιον πολιτικό και με όποιο τρόπο συμμετέχει στον πόλεμο κατά των Ελλήνων και κατά της Εκκλησίας του Χριστού.

Είναι οι ιεράρχες εκείνοι που έτρεξαν να κλείσουν συμφωνίες για να διασώσουν την υλική περιουσία της Εκκλησίας, αλλά αγνόησαν παντελώς το «πλήρωμα της Ορθοδοξίας» και το έδωσαν βορά στα κτηνώδη ένστικτα των δυνάμεων κατοχής και στους συνεργάτες τους που «κυβερνούν» την χώρα. Δυστυχώς για τους ίδιους, αλλά και για όλους εμάς, δεν μπορούν να σταθούν επάξια στις σοβαρότατες θέσεις που κατέχουν και με την απαθή επί τους ουσίας στάση τους, γίνονται υπερασπιστές των διωκτών των πολιτών και των λασπολόγων και ορκισμένων εχθρών της ίδιας της Εκκλησίας...

Σε αυτές τις πολύ δύσκολες στιγμές που περνάει η Ελλάδα, η μόνη ελπίδα για τους πολίτες της χώρας ήταν η Εκκλησία, η δύναμη της οποίας δεν αμφισβητείται και –υπό φυσιολογικές συνθήκες- κανείς δεν θα ήθελε να την αντιμετωπίσει.

Σε αυτές τις ιστορικές στιγμές, που τα βλέμματα και οι σκέψεις των Ελλήνων έχουν στραφεί προς τους ηθικούς και πνευματικούς υπερασπιστές τους, γνωρίζουμε με τον πλέον τραγικό τρόπο την ανθρώπινη μικρότητά τους και την πνευματική αναπηρία τους, ενώ (το πιο τραγικό από όλα) βιώνουμε την ουσιαστική εγκατάλειψη τους.

Επί ματαίω προσπαθούν να βοηθήσουν ανθρώπους και να σώσουν ψυχές από την απελπισία κάποιοι λαμπροί ιερείς.

Η ιεραρχία αποφάσισε να παραμείνει ουδέτερη σε ένα μοναδικής σκληρότητας παγκόσμιο δράμα που βιώνει ο Ελληνικός λαός.

Η ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδας αποφάσισε να μην συγκρουστεί –ως όφειλε φύση και θέση- με τις δυνάμεις εκείνες που δεν συμπλέουν με το χριστιανικό πνεύμα και ανοίγουν την πόρτα μιάς ζώσας κόλασης για τους Έλληνες πολίτες.

Η ιεραρχία της Ορθοδοξίας, κατάπτυστη συμπλέουσα δια της σιωπής της με τους ριψάσπιδες και τους κατοχικούς δυνάστες, προσπαθεί να κρυφτεί πίσω από συσσίτια μέσω των οποίων ειρωνικότατα διαφημίζει και τους υπηρέτες του εθνομηδενισμού.

Η μόνη ελπίδα των Ελλήνων έχει στραφεί στο περιβόλι της Παναγίας και στις προσευχές των αγιοριτών μοναχών. Η μόνη ελπίδα ενός λαού του οποίου οι ηθικές αξίες και η στάση ζωής υποσκάφθηκαν, είναι η αυτοκριτική, η αυτογνωσία και ο αγώνας του να επανακτήσει εκείνες τις αξίες που τον λάμπρυναν στο παρελθόν, που τον τοποθέτησαν ως θετική δύναμη ισχύος στην κορυφή των ιστορικών εξελίξεων… Και αυτόν τον αγώνα καλείται να δώσει σήμερα ο έκαστος από εμάς, γνωρίζοντας πως μπορεί να στηριχθεί σε έντιμους και θαρραλέους ιερείς και στον συνάνθρωπό του. Ο αγώνας που σήμερα καλούμαστε να δώσουμε δεν είναι απλά δύσκολος, είναι μοναχικός, είναι ένας αγώνας στον οποίο πρέπει να αυτοκαθαρθούμε, απαιτείται να απεκγδυθούμε των κακών μας συνηθειών, να επανέλθουμε στην ανθρώπινη φύση μας και να αλληλοστηριχθούμε υλικά, ηθικά και πνευματικά, για να μπορέσουμε να σταθούμε στον στίβο της μάχης μέσα στην οποία βρισκόμαστε ή πολύ σύντομα θα βρεθούμε.

Εμείς, δυστυχώς, αποδεχθήκαμε την θέση μας. Γίναμε πρόβατα που δεν βρίσκονται στο λιβάδι, αλλά μπήκαν στην σειρά για το σφαγείο. Και σε αυτή τη "σειρά" κυριαρχεί η σιωπή… η σιωπή των αμνών. Απαιτείται να φύγουμε από αυτή την πορεία προς τον όλεθρό μας. Πρέπει να πάψουμε να είμαστε «πρόβατα προς σφαγή». Πρέπει να πάψουμε να αποδεχόμαστε πως οι ζωές μας είναι ο τόκος στο χρέος του μαμωνά και των δουλικών του.

Μέσα από όλα αυτά όμως πρέπει να έχουμε απολύτως ξεκάθαρο μέσα στο μυαλό μας πως μπορεί οι «αξιωματικοί» να δείλιασαν και να εγκατέλειψαν την μάχη πριν καν αυτή αρχίσει, όμως υπάρχει και Ο Στρατηγός που είναι ικανός να κάνει τα πάντα για να διασώσει τους πιστούς του στρατιώτες, για να διασώσει το πλήρωμα της Εκκλησίας Του. Ας αποδείξουμε, λοιπόν, πως είμαστε στο πλευρό Του και τότε θα βιώσουμε την ευλογία της προστασίας Του βλέποντας την οργή Του προς εκείνους που νόμισαν ότι μπορούν να τον πολεμήσουν και να τον νικήσουν…

Ας ξεκινήσουμε από την αυτοκριτική (όχι αυτομαστίγωμα) και την αυτογνωσία και να είστε βέβαιοι πως θα βρούμε τον δρόμο μας και θα επανακτήσουμε την θέση που μας αξίζει, για να ζήσουμε ως άνθρωποι και όχι ως υπάνθρωποι και υπηρέτες ανθρωπόμορφων κτηνών…

Γεωργίου Μιχαήλ

Πηγή: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους

Προσευχή: Κύριε δώσε μας ἀκεραιότητα καρδίας

                Προσευχή:  Κύριε δώσε μας ἀκεραιότητα καρδίας


Άγιε, Άγιε, Άγιε αγίων, Πατέρα των πατέρων, Θεέ του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Ιακώβ, των Αποστόλων, των Προφητών, των Παρθένων, εκείνων που ζουν με ευθύτητα και πίστη.

Σε παρακαλούμε να δώσεις αύξηση των αγίων πόθων μας και ακεραιότητα καρδιάς για να μείνουμε αγνοί και καθαροί από κάθε κακό.

Γονατίζουμε και σκύβουμε το κεφάλι μας μπροστά στο μεγαλείο Σου, που κάνει να σκιρτούν οι αρχάγγελοι και οι άγγελοι, τα πλήθη των ηρωικών αγίων μαρτύρων, οι Απόστολοι και οι Προφήτες και σε παρακαλούμε και πάλι, Θεέ παντοδύναμε, να μας δώσεις πνεύμα ακέραιο, αγνότητα σώματος και ψυχής, χωρίς διαλείψεις, ειλικρινή ευσέβεια, συνείδηση άγια, καθαρή, στερεωμένη σε Σένα.

Διώξε μακριά μας κάθε διαφθορά του αιώνα μας και τις υποβολές του πονηρού.

Γίνε και σε μας σπλαχνικός και βοήθησέ μας στις δυσκολίες και τις αρρώστιες μας, όπως το έκανες σε τόσους άλλους.

Συ, Κύριε Ιησού Χριστέ μας, που κάθεσαι στα δεξιά του Πατρός, δοξασμένος νικητής του θανάτου, ελευθέρωσέ μας από τον αιώνιο θάνατο. Αμήν.

Κυπριανός Καρχηδόνιος

Ἐπιλογή προσευχῆς

Όσιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος

Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος, γεννήθηκε το έτος 949 μ.Χ. στη Γαλάτη της Παφλαγονίας από γονείς ευσεβείς και εύπορους, τον Βασίλειο και την Θεοφανώ. Ο θείος του Βασίλειος, ο οποίος κατείχε υψηλή θέση στον αυτοκρατορικό οίκο της Κωνσταντινουπόλεως, προσέλαβε νωρίς τον ανεψιό του κοντά του, όπου, όπως ήταν φυσικό, έτυχε καλής παιδείας. Όμως ο Όσιος δεν έδινε προσοχή και δεν έδειχνε ενδιαφέρον για μάθηση.

Κατά την εποχή αυτή ο Συμεών γνωρίστηκε με έναν μοναχό της περιωνύμου μονής Στουδίου, ο οποίος ονομαζόταν, επίσης, Συμεών. Ο μοναχός αυτός έγινε από την αρχή ο πνευματικός του πατέρας. Όταν κατά το έτος 963 μ.Χ. πέθανε ο θείος του, ο Συμεών προσήλθε στη μονή του Στουδίου, όπου ζητούσε «τὸν ἐκ νεότητος αὐτοῦ χρηματίσαντα πατέρα πνευματικὸν καὶ διδάσκαλον». Ο ίδιος ο Όσιος Συμεών παρομοιάζει τον θείο του με τον Φαραώ, τη διαμονή του στον αυτοκρατορικό οίκο με την αιχμαλωσία των Ισραηλιτών στην Αίγυπτο και τον πνευματικό του πατέρα με τον Μωυσή.

Κάποτε ο Γέροντάς του, του έδωσε ένα βιβλίο με τα συγγράμματα των Αγίων Μάρκου του Ερημίτου και Διαδόχου Φωτικής. Ζωηρή εντύπωση του προξένησε το ακόλουθο απόφθεγμα από το βιβλίο του Αγίου Μάρκου του Ασκητού, που είχε τον τίτλο «Περὶ Νόμου Πνευματικοῦ»: «Ἐὰν ζητᾷς ὠφέλεια, ἐπιμελήσου τὴ συνείδησή σου, κάνε ὅσα σοῦ λέει καὶ θὰ εὕρεις τὴν ὠφέλεια».

Ο Όσιος Συμεών ήταν σαν να άκουσε το λόγο αυτό από το στόμα του Θεού και άρχισε αμέσως να κάνει ότι τον πρόσταζε η συνείδησή του. Και αυτή, που είναι κάτι θεϊκό, τον παρακινούσε συνεχώς στα ανώτερα, έτσι ώστε αύξησε την προσευχή και την μελέτη του μέχρι την ώρα που άρχιζε να λαλεί ο πετεινός, δηλαδή μέχρι τα χαράματα. Σε αυτό τον βοηθούσε και η συνεχής νηστεία. Έτσι, ακόμα και πριν φύγει από τον κόσμο, ζούσε σχεδόν ασώματο βίο. Δεν του χρειάστηκε λοιπόν πολύς καιρός, για να εκδημήσει εντελώς από τα ορώμενα και να εισδύσει στα αόρατα θεία θεάματα.

Κάποια νύχτα, λοιπόν, που προσευχόταν και με καθαρό νου επικοινωνούσε με τον Θεό, είδε ξαφνικά να λάμπει άπλετο φως από τους ουρανούς και να κατεβαίνει προς αυτόν. Φώτισε τα πάντα και τα μετέβαλε σε μια ολοκάθαρη ημέρα. Καθώς ήταν και ο ίδιος τυλιγμένος από αυτό το φως, του φαινόταν σαν να εξαφανίσθηκε ολόκληρη η οικία μαζί με το δωμάτιό του, ενώ ο ίδιος είχε αρπαγεί στον αέρα, νιώθοντας σαν να μην είχε καθόλου σώμα. Κατάπληκτος από το μέγα τούτο μυστήριο κραύγαζε με μεγάλη φωνή το «Κύριε, ἐλέησον». Καθώς βρισκόταν μέσα σε αυτό το θείο φως, βλέπει στα ύψη του ουρανού μια ολόφωτη νεφέλη, άμορφη και ασχημάτιστη, γεμάτη από την άρρητη δόξα του Θεού. Στα δεξιά της έστεκε ο πνευματικός του πατέρας Συμεών ο Ευλαβής. Έμεινε σε αυτή την εκστατική κατάσταση για πολύ, χωρίς να αισθάνεται, καθώς βεβαίωνε αργότερα, εάν ήταν μέσα στο σώμα ή εκτός του σώματος. Όταν κάποτε εκείνο το φως σιγά - σιγά υποχώρησε, ήλθε στον εαυτό του και κατάλαβε πως βρίσκεται μέσα στο δωμάτιο.

Μετά από αυτή τη θεωρία, ο Όσιος Συμεών ικέτευε συνεχώς το Γέροντά του να τον κείρει μοναχό.

Αλλά ο πνευματικός του πατέρας τον αναχαίτισε, επειδή ήταν νέος στην ηλικία και έτσι ο Όσιος επέστρεψε στην οικία του θείου του, όπου άρχισε με επιμέλεια να μελετά. Βαθιά εντύπωση απεκόμισε από τα έργα των Αγίων Μάρκου του Ασκητού και Διαδόχου Φωτικής, τα οποία έλαβε από τα χέρια του πνευματικού του.

Κατά το έτος 970 μ.Χ. ο Συμεών επισκέφθηκε τους γονείς του και τους ανακοίνωσε την κλίση του για τον μοναχικό βίο. Μάταια εκείνοι προσπάθησαν να μεταβάλλουν την απόφαση του μονάκριβου υιού τους. Η απόφαση του Συμεών ήταν σταθερή. Αρνήθηκε εγγράφως την πατρική περιουσία που του ανήκε και κατέφυγε στη μονή του Στουδίου. Λίγο αργότερα μεταβαίνει στη μονή του Αγίου Μάμαντος του Ξηροκέρκου, υπό τον ηγούμενο Αντώνιο, που βρισκόταν κοντά στη μονή του Στουδίου. Μετά από μία διετία εκάρη εδώ μοναχός, για να φωτίζει όλους τους πιστούς με το φως της γνώσεως, που φώτιζε τον εαυτό του. Όταν μετά από λίγο πέθανε ο ηγούμενος της μονής, ο Όσιος Συμεών χειροτονήθηκε πρεσβύτερος και με την ευλογία του Πατριάρχη Νικολάου του Χρυσοβέργη (984 - 995 μ.Χ.) και την έγκριση των μοναχών του Αγίου Μάμαντος, έγινε ηγούμενος της μονής.

Ως ηγούμενος ο Όσιος έπρεπε να αντιμετωπίσει πολλές δυσάρεστες καταστάσεις. Όχι μόνο την κατεστραμμένη μονή, αλλά προ πάντων το ανθρώπινο στοιχείο. Η μονή παρομοιαζόταν με κατάλυμα κοσμικών και νεκρών σωμάτων. Και η μεν μονή ως οικοδόμημα κατελαμπρύνθηκε, η πνευματική όμως συγκρότηση των μοναχών απαιτούσε πολλές ανυπέρβλητες προσπάθειες. Η διδασκαλία του συνάντησε την μεγάλη αδιαφορία ορισμένης ομάδας μοναχών, οι οποίοι έφθασαν στο σημείο, κατά την διάρκεια μια πρωινής κατηχήσεως, να επιτεθούν κατά του Γέροντός τους. Κατά την ώρα της επιθέσεως ο Όσιος, «τᾶς χεῖρας δεσμεύσας πρὸς ἐαυτὸν καὶ εἰς οὐρανὸν ἄρας αὐτοῦ τὴν διάνοιαν, ἐπὶ χώρας ἄσειστος ἔστη, ὑπομειδίων καὶ φαιδρὸν ἀτενίζων πρὸς τοὺς ἀλάστορας».

Αυτό ήταν αρκετό να αφοπλίσει τελείως τους τριάντα εκείνους μοναχούς, οι οποίοι επέδειξαν αυτή την συμπεριφορά. Ο Πατριάρχης Σισίννιος ο Β' (996 - 998 μ.Χ.) προς τον οποίον κατέφυγαν αμέσως, για να δικαιωθούν προφανώς από αυτόν, εξεπλάγη από την μανία και τον φθόνο των ασύνετων μοναχών και διέταξε να εξορισθούν. Όμως ο Όσιος Συμεών παρακάλεσε θερμώς τον Πατριάρχη να τους συγχωρέσει.

Ο Όσιος, παρά τα πολλά καθήκοντά του στη μονή, εύρισκε καιρό να γράφει «τῶν θείων ὕμνων τοὺς ἔρωτες», τους «λόγους τῶν ἐξηγήσεων», τους «κατηχητικοὺς λόγους», τα «Πρακτικά, Γνωστικὰ καὶ Θεολογικὰ Κεφάλαια».

Δυσάρεστα ζητήματα εναντίων του Οσίου δημιούργησε ο σύγκελλος του Πατριάρχη, Μητροπολίτης Νικομήδειας Στέφανος. Αφορμή γι' αυτό ήταν η αγαθή φήμη του Οσίου. Επειδή ο σύγκελλος δεν μπορούσε να βρει στον βίο του Οσίου κάποια κατηγορία, στράφηκε προς το πρόσωπο του κοιμηθέντος ήδη Γέροντός του. Η κατηγορία του σύγκελλου ήταν ότι ο Όσιος υμνούσε τον πνευματικό του πατέρα ως Άγιο. Τελικά έπεισε την Σύνοδο να διερευνήσει το ζήτημα. Και μετά την διαδικασία αυτή, όλοι αναγνώρισαν, εκτός του σύγκελλου, το δίκαιο του Συμεών. Τότε ο σύγκελλος συνεργάστηκε με μοναχούς που εχθρεύονταν τον Όσιο και έκλεψε από τη μονή την εικόνα επί της οποίας είχε αγιογραφηθεί ο πνευματικός πατέρας του Οσίου μαζί με τον Χριστό και άλλους Αγίους. Ο Όσιος διατάχθηκε να προσέλθει στη Σύνοδο, για να απολογηθεί. Και πάλι βρέθηκε αθώος.

Ο Όσιος παρέμεινε επί είκοσι πέντε χρόνια ως ηγούμενος και το έτος 1005 μ.Χ. αποσύρθηκε σε ησυχαστήριο στο αντίπερα ερημόκαστρο της Χρυσουπόλεως, που εκαλείτο Παλουκητόν και ησύχαζε στη μονή της Αγίας Μαρίνας. Στην ηγουμενία τον διαδέχθηκε ο μαθητής του Αρσένιος. Κοιμήθηκε με ειρήνη το έτος 1022 μ.Χ.

Η Σύναξη αυτού ετελείτο στη μονή του Στουδίου, στη μονή του Αγίου Μάμαντος και στη μονή της Αγίας Μαρίνας.

Για τη θεολογική του κατάρτιση και δεινότητα, ο Όσιος Συμεών ονομάσθηκε Νέος Θεολόγος, «ὁ Θεολόγος τοῦ φωτός» ή «ὁ Ἅγιος τοῦ φωτός». Κατά τις πνευματικές αναβάσεις του Αγίου, επιδιδόμενος στην ησυχία, ελευθερωνόταν από την ύλη, η γλώσσα του γινόταν γλώσσα πυρός, συνέθετε και θεολογούσε θείους ύμνους, γινόταν ολόκληρος πυρ, ολόκληρος φως και θεωνόταν κατά χάριν. Άλλοτε, μαρτυρείται ότι βρισκόταν επάνω στη γη και έχοντας τα χέρια υψωμένα και προσευχόμενος, ήταν «ὅλος φωτὸς καὶ ὅλος λαμπρότητος».

Από τις συγγραφές του σώζονται 92 λόγοι, 282 πρακτικά και θεολογικά κεφάλαια, καθώς και θρησκευτικά ποιήματα. Για τη θεολογική του δεινότητα ονομάστηκε Νέος Θεολόγος.

Ἀπολυτίκιον

Ἦχος γ΄ Θείας πίστεως

Θείαν ἔλλαμψιν, Συμεὼν Πάτερ, εἰσδεξάμενος,
ἐν τὴ ψυχή σου, φωστὴρ ἐν κόσμῳ ἐδείχθης λαμπρότατος,
διασκεδάζων αὐτοῦ τὴν σκοτόμαιναν, καὶ πάντας πείθων ζητείν,
ἣν ἀπώλεσαν, χάριν Πνεύματος. Αὐτὸν ἐκτενῶς ἱκέτευε,
δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

πηγή:saint.gr

ΔΕΥΡΟ ΜΑΡΤΥΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

          ΔΕΥΡΟ ΜΑΡΤΥΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

Δεῦρο Μάρτυς Χριστοῦ πρὸς ἡμᾶς, σοῦ δεομένους, συμπαθοῦς ἐπισκέψεως· καὶ ῥῦσαι κεκακωμένους, τυραννικαῖς ἀπειλαῖς, καὶ δεινῇ μανίᾳ τῆς αἱρέσεως· ὑφ' ἧς ὡς αἰχμάλωτοι, καὶ γυμνοὶ διωκόμεθα, τόπον ἐκ τόπου, συνεχῶς διαμείβοντες, καὶ πλανώμενοι, ἐν σπηλαίοις καὶ ὄρεσιν. Οἴκτειρον οὖν πανεύφημε, καὶ δὸς ἡμῖν ἄνεσιν, παῦσον τὴν ζάλην καὶ σβέσον, τὴν καθ' ἡμῶν ἀγανάκτησιν, Θεὸν ἱκετεύων, τὸν παρέχοντα τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Τεῖχος ὠχυρωμένον ἡμῖν, τὰς ἑλεπόλεις τῶν ἐχθρῶν μὴ πτοούμενον, ἐδόθης τὰς τῶν βαρβάρων, ἐπιδρομὰς καταργῶν, καὶ πασῶν τῶν νόσων τὰ συμπτώματα· κρηπὶς ἀκατάβλητος, καὶ θεμέλιος ἄρρηκτος, καὶ πολιοῦχος, οἰκιστὴς καὶ ὑπέρμαχος, ἐχρημάτισας, τῇ σῇ πόλει Δημήτριε· ἣν καὶ νῦν παμμακάριστε, δεινῶς κινδυνεύουσαν, καὶ τρυχομένην ἀθλίως, ταῖς σαῖς πρεσβείαις διάσωσον, Χριστὸν ἱκετεύων, τὸν παρέχοντα τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.

Πᾶσαν τὴν ἀρετὴν συλλαβών, τῶν Ἀθλοφόρων ὁ χορὸς ἀναδείκνυται, ἐντεῦθεν τῆς ἀκηράτου, καὶ μακαρίας ζωῆς, τὴν τρυφὴν ἀξίως ἐκληρώσαντο· ἐν οἷς ἀξιάγαστε, διαπρέπων Δημήτριε, καὶ τῇ μιμήσει, τοῦ Χριστοῦ σεμνυνόμενος, καὶ καυχώμενος, τῇ τῆς λόγχης ἰσότητι, αἴτησαι ἐκτενέστερον, ἡμᾶς τοὺς τιμῶντάς σε, τῶν παθημάτων ῥυσθῆναι, καὶ χαλεπῶν περιστάσεων, θερμῶς ἱκετεύων, τὸν περέχοντα τῷ κόσμῳ τὸ μέγα ἔλεος.
Τὸν λόγχαις κληρωσάμενον, τῆς σωτηρίου πλευρᾶς τὴν χάριν, τῆς νυγείσης τῇ λόγχῃ, ἐξ ἧς ἡμῖν πηγάζει ὁ Σωτήρ, ζωῆς καὶ ἀφθαρσίας νάματα, Δημήτριον τιμήσωμεν, τὸν σοφώτατον ἐν διδαχαῖς, καὶ στεφανίτην ἐν Μάρτυσι· τὸν δι' αἵματος τελέσαντα, τὸν τῆς ἀθλήσεως δρόμον, καὶ θαύμασιν ἐκλάμψαντα πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ, τόν ζηλωτὴν τοῦ Δεσπότου, καὶ συμπαθῆ φιλόπτωχον· τὸν ἐν πολλοῖς καὶ πολλάκις κινδύνοις χαλεποῖς, τῶν Θεσσαλονικέων προϊστάμενον, οὗ καὶ τὴν ἐτήσιον μνήμην γεραίροντες, δοξάζομεν Χριστὸν τὸν Θεόν, τὸν ἐνεργοῦντα δι' αὐτοῦ πᾶσι τὰ ἰάματα.

 

Οἱ Χριστιανοὶ τῶν Μεγάλων Ἑορτῶν καὶ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας

Οἱ Χριστιανοὶ τῶν Μεγάλων Ἑορτῶν καὶ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας
 
Κάθε φορὰ ποὺ πλησιάζουν οἱ μεγάλες ἑορτὲς τῆς Χριστιανοσύνης,
Χριστοὺγεννα, Πάσχα καὶ Δεκαπενταύγουστο, παρατηρεῖται τὸ ἑξῆς
φαινόμενο: Πολλοί, ἴσως οἱ περισσότεροι Χριστιανοὶ προσέρχονται στὸ
Μυστήριο τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως γιὰ νὰ φθάσουν στὴν συνέχεια, στὸ ἄλλο
Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας. Καὶ ἐνῶ αὐτὸ θὰ ἔπρεπε ἐκ
πρώτης ὄψεως, ὡς ἐξομολόγος ποὺ εἶμαι, ἂν καὶ ἀνάξιος,
νὰ μὲ χαροποιεῖ ἰδιαίτερα, ἀντιθέτως μὲ θλίβει καὶ μὲ προβληματίζει
ἀφάνταστα! Θὰ σᾶς ἐξηγήσω ὅμως τὶ ἐννοῶ ἀκριβῶς γιὰ νὰ μὴν
παραξηγηθῶ.

Μὲ λυπεῖ τὸ “πνεῦμα”, τὸ σκεπτικό, μὲ τὸ ὁποῖο προσέρχονται
οἱ περισσότεροι Χριστιανοὶ σήμερα στὸ Μυστήριο
τῆς Ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως. Βλέπουν τὴν ἐξομολόγηση μόνο
σὰν ἕνα “τυπικό„ καὶ ἀναγκαστικὸ “πέρασμα„ γιὰ νὰ φθάσουν
στὴν Θεία Κοινωνία!...

Διαπιστώνει κανεὶς μία παχυλὴ καὶ προκλητικὴ ἄγνοια
τόσο γιὰ τὸ ἕνα ὅσο καὶ γιὰ τὸ ἄλλο Μυστήριο. Γιατί;
Ἁπλούστατα, διότι οἱ Χριστιανοὶ σήμερα δὲν θέλουν νὰ μάθουν
αὐτὰ ποὺ δὲν γνωρίζουν καὶ τοὺς χρειάζονται γιὰ νὰ
προοδεύσουν πνευματικά, ἀλλὰ θέλουν ἁπλῶς νὰ πάρουν
αὐτὰ ποὺ αὐτοὶ ἐπιθυμοῦν, ἐντελῶς ἀλαζονικὰ καὶ χωρὶς
καμμία συναίσθηση.

Προσέρχονται στὴν ἐξομολόγηση χωρὶς οὐσιαστικὰ ποτὲ
νὰ ἔχουν μπῆ στὴν διαδικασία τῆς μετανοίας, ἂν καὶ αὐτὴ
ἀποτελεῖ τὴν βασικὴ προϋπόθεση γιὰ νὰ πάρη κάποιος τὴν
ἀπὸφαση, γιὰ νὰ ἐξομολογηθῆ. Θὰ πρέπει δηλ. κανεὶς νὰ
αἰσθανθῆ προηγουμένως τὸ βάρος τῶν ἁμαρτιῶν του καὶ νὰ
θελήση στὴν συνέχεια νὰ ἐναποθέση αὐτὸ στὸ πετραχῆλι
τοῦ πνευματικοῦ γιὰ νὰ ἀναπαυθῆ ἡ ψυχή του ἀπὸ τὶς τύψεις
καὶ τὶς ἐνοχές. Αὐτὸς σίγουρα θὰ αἰσθανθῆ τὴν Χάρι
τοῦ Μυστηρίου τῆς Ἱ. Ἐξομολογήσεως, θὰ ἀνακουφισθῆ
καὶ θὰ φύγη ἀναπαυμένος, ἀνεξάρτητα ἂν ὁ πνευματικὸς
θὰ τοῦ ἐπιτρέψει ἢ ὄχι νὰ κοινωνήση τῶν Ἀχράντων
Μυστηρίων.

Ἔτσι λοιπὸν οἱ περισσότεροι φθάνουν στὴν ἐξομολόγηση
χωρὶς μετάνοια, κάνουν μία τυπικὴ ἀναφορὰ καὶ μηχανικὴ
ἀπαρίθμηση τῶν ἁμαρτιῶν τους, ἀποκρύπτοντας συχνὰ τὰ
σοβαρότερα, ἰσχυριζόμενοι διαρκῶς ὅτι δὲν τοὺς ρώτησε ὁ
πνευματικός (!) ( ἀλήθεια τὶ πλάνη καὶ πόσο μεγάλη πονηριὰ
κρύβει αὐτὸς ὁ ἰσχυρισμός τους;), ἁπλῶς καὶ μόνον γιατὶ θέλουν
ὁπωσδήποτε νὰ μεταλάβουν! Χωρὶς νὰ ἔχουν καμμία
ἐπίγνωση καὶ συναίσθηση περὶ αὐτοῦ τοῦ Φρικτοῦ Μυστηρίου
ἔχοντάς το συνδέσει τυπικὰ μὲ τὸ πνεῦμα τῶν Μεγάλων ἑορτῶν
δηλ. ἀγορὰ καινούργιων ρούχων, ὑποδημάτων, γαλοπούλας,
ἀνταλλαγὴ δώρων,......ἐκκλησιασμὸς καὶ Θεία Κοινωνία !

Γι’ αὐτὸ ἄλλωστε καὶ προσέρχονται γιὰ νὰ κοινωνήσουν
μόνον τότε: Χριστοὺγεννα, Πάσχα καὶ Δεκαπενταύγουστο.
Θαρρεῖς καὶ ὁ Κύριός μας θυσιάζεται μόνον τότε, τὶς Μεγάλες
δηλ. ἑορτὲς καὶ προσφέρει δωρεὰν τὸ Πανάγιο Σῶμα
Του καὶ τὸ Τίμιο Αἷμα Του, ἢ λὲς καὶ ἡ Θεία Κοινωνία κατὰ
τὶς ἡμέρες αὐτὲς εἶναι μεγαλύτερης ἀξίας ἢ Χάριτος ἀπὸ τὶς
ἄλλες ἡμέρες τοῦ ὑπολοίπου ἔτους ! Μὰ ὁ Χριστὸς θυσιάζεται
καὶ προσφέρεται σὲ κάθε Θ. Λειτουργία καὶ κάθε Κυριακὴ
καὶ εἶναι πάντα Ἴδιος !

Οἱ περισσότεροι ὅμως πιστοὶ ἀπουσιάζουν ἀφοῦ δὲν
ἐκκλησιάζονται τακτικὰ ἢ ἐνῶ εἶναι παρόντες στὴν Θεία
Λειτουργία ἀπέχουν ἀπὸ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Κοινωνίας,
ὄχι ἀπὸ συναίσθηση τῆς ἁμαρτωλότητάς τους, ἀλλὰ ἀπὸ
προκλητικὴ ἀδιαφορία καὶ ἔλλειψι διαθέσεως προετοιμασίας
γιὰ τὴν συμμετοχή τους σ’ αὐτό.

Εἶναι ὅπως εἴπαμε, οἱ Χριστιανοὶ τῶν Μεγάλων ἑορτῶν,
ποὺ ἀποφασίζουν αὐτοὶ καὶ ὄχι οἱ Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας,
πότε καὶ πῶς θὰ μεταλάβουν ! Δείχνουν λοιπὸν μὲ τὴν στάσι
τους ὅτι τὸν ὑπόλοιπο καιρὸ δὲν τὸν χρειάζονται τὸν
Κύριο οὔτε καὶ τὴν Χάρι τῶν Μυστηρίων Του !
Αὐτὸ ὅμως δὲν ἀποτελεῖ σοβαρώτατο ἁμάρτημα; Αὐτὸ
δὲν εἶναι μεγάλη προσβολὴ καὶ βλασφημία κατὰ τοῦ Κυρίου
μας, ὅταν ἀδιαφορεῖ κανεὶς προκλητικὰ ὅλον τὸν ὑπόλοιπο
χρόνο καὶ ἐμφανίζεται γιὰ νὰ κοινωνήση χωρὶς ἐπίγνωση
καὶ χωρὶς οὐσιαστικὴ προετοιμασία μία ἢ δύο φορὲς τὸν
χρόνο κατὰ τὴν προσωπική του κρίσι καὶ ἐκτίμηση;
Καὶ δυστυχῶς τὰ ἄτομα αὐτά, ἐὰν τελικῶς ἐμποδιστοῦν
ἀπὸ τὸν πνευματικό, γιὰ νὰ κοινωνήσουν, τότε θὰ ἔχουν
ἀντιρρήσεις καὶ διαμαρτυρίες.

Ἀπαιτοῦν ὁπωσδήποτε νὰ κοινωνήσουν, γιατὶ ὅπως λένε
συχνά, «νήστεψαν» ἢ ἀφοῦ «ἐξομολογήθηκαν», γιατὶ νὰ μὴν
συμμετέχουν στὴν Θεία Εὐχαριστία; Ἀλήθεια ἡ νηστεία κατὰ
βούληση ἢ ἡ ἁπλή παραδοχὴ διαπράξεως πολλῶν καὶ μάλι
στα συχνὰ “θανάσιμων„ ἁμαρτημάτων εἶναι ἀρκετὸ γιὰ νὰ
φθάση κανεὶς στὴν μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων;
Δηλαδὴ μὲ τὴν ἴδια λογικὴ κάθε παραβάτης ποὺ θὰ
ὁμολογεῖ ἐνώπιον τῶν Ἀρχῶν, τὴν ἐνοχή του θὰ πρέπει
ἀμέσως νὰ ἀθωώνεται (!) ἢ οἱ μαθηταὶ ποὺ θὰ παραδεχθοῦν
ὅτι ὄντως δὲν γνωρίζουν γιατὶ εἶναι ἀδιάβαστοι, θὰ πρέπει
νὰ δικαιώνονται καὶ νὰ προβιβάζονται;

Ὅμως οἱ Χριστιανοὶ ποὺ σκέφτονται καὶ ἐνεργοῦν ἔτσι -καὶ
δυστυχῶς εἶναι οἱ περισσότεροι- δείχνουν ὅτι ὅλα αὐτὰ τὰ
θέματα τὰ ἔχουν μπερδεμένα μέσα στὸ μυαλό τους καὶ ἀφοῦ
δὲν ἔχουν συνειδητοποιήσει τὴν ἀξία τοῦ φρικτοῦ Αὐτοῦ
Μυστηρίου προστρέχουν σ’ Αὐτὸ γιὰ νὰ ἱκανοποιήσουν
ἐγωϊστικὰ τὴν φιλαρέσκειά τους ἢ καὶ νὰ δείξουν ἀκόμη
στοὺς ἄλλους ὅτι δῆθεν εἶναι “καλοὶ Χριστιανοί„ δηλαδὴ καὶ
αὐτὸ ἀκόμη πρὸς τὸ “θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις „.
 
 Ἀλλὰ ἀδελφοί μου, ὁ Θεὸς “οὐ μυκτηρίζεται „. Θὰ πρέπει ἐπὶ
τέλους νὰ ἐννοήσουμε ὅτι αὐτὴ ἡ τακτικὴ πολλῶν
Χριστιανῶν εἶναι τελείως λάθος καὶ ἀντίθετη στὸ θέλημα καὶ
τὴν Λογικὴ τοῦ Θεοῦ. Εἶναι ἀντίθετη στὴν Χριστιανικὴ
διδασκαλία καὶ Πίστι.
 
Ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ “βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους „, ὅπως
λέει καὶ ἡ Γραφή, ἀλλὰ γιὰ νὰ δώση τὴν Θεία Χάρι Του καὶ
τὶς Δωρεές Του πρὸς τοὺς μαθητάς, τοὺς δούλους Του καὶ
τὰ πιστά Του τέκνα, πρὸς ὅλους ἐμᾶς δηλαδή, θὰ πρέπει
νὰ δεῖ τὴν ἀληθινὴ μετάνοιά μας, τὴν ἀλλαγὴ πορείας στὴν
προηγούμενη ἁμαρτωλὴ ζωή μας, τὴν διάθεσί μας γιὰ θυσίες,
στερήσεις καὶ ἀγῶνες πνευματικούς, διότι ὅπως λένε
καὶ οἱ Ἅγιοι Πατέρες «τὰ ἀγαθὰ κόποις κτῶνται καὶ πόνοις
κατορθοῦνται».

Διαφορετικὰ ἐὰν ἐμμείνουμε στὴν προηγούμενη τακτικὴ τοῦ
Ἐκκλησιασμοῦ, τῆς Ἐξομολογήσεως ἢ καὶ τῆς Θ.Κοινωνίας
μόνον κατὰ τὶς Μεγάλες ἑορτὲς θὰ συνεχίσουμε νὰ εἴμαστε
οἱ Χριστιανοὶ τοῦ «τύπου» καὶ ὄχι τῆς «οὐσίας», θὰ χαροποιοῦμε
τὸν μισόκαλο Διάβολο ἀφοῦ τοῦ ἐπιτρέπουμε νὰ μᾶς ἐξαπατᾶ
καὶ θὰ ἀπογοητεύουμε τὸν Κύριο καὶ Θεό μας ποὺ ποθεῖ διακαῶς
νὰ μᾶς κάνει συγκληρονόμους τῆς αἰώνιας Βασιλείας Του !

Ἀμήν.

Ἀρχιμανδρίτης Γρηγόριος

ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ!

ΠΟΤΕ ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ!

Posted: 14 Oct 2013 07:41 AM PDT

Τα «απότομα» προκαλούν επικίνδυνους κραδασμούς. Αν βρεθεί κανείς από ένα πολύ παλιό ζεστό δωμάτιο έξω σε παγωνιά, υπάρχει περίπτωση να κρυολογήσει ή να αρπάξει καμιά πνευμονία.

Και στον πνευματικό χώρο οι απότομες αλλαγές είναι δύσκολες. Δεν μπορεί να γίνει κανείς μέσα σε μια στιγμή άγιος.

Όλα χρειάζονται χρόνο, κόπο, μέθοδο, αγωνία.

Κάποτε, ένας μοναχός πέφτει σε κάποιο σοβαρό σαρκικό αμάρτημα. Αμέσως θλίψη τον πνίγει, απελπισία ροκανίζει την ύπαρξή του. Σταματά τον «κανόνα» του και συλλογίζεται τί να κάνει.

- Ω! Χριστέ μου, φώτισέ με!

- Πηγαίνει στον γέροντά του, ανοίγει την καρδιά του. Φανερώνει όλη τη λύπη, την απελπισία που σφίγγει το είναι του , σα φοβερή μέγγενη!

Ο γέροντας του αναφέρει την παρακάτω διήγηση:

Μια φορά ένας γεωργός έχει ένα απόμακρο περιβόλι. ¨Όσο το περιποιείται, αυτό δίνει αρκετά προϊόντα. Επειδή όμως βρίσκεται αρκετά μακρυά από το χωριό, συχνά το παραμελεί. Έτσι το χωράφι σιγά-σιγά γεμίζει αγκάθια, άγρια βάτα, διάφορα αγριοχόρταρα.

Μια μέρα φωνάζει τον πρωτογυιό του:

- Παιδί μου, σε παρακαλώ, να πας να καθαρίσεις το περιβόλι μας, γιατί έχει γίνει αγνώριστο.

- Καλά, πατέρα, θα πάω!

Πρωί-πρωί ετοιμάζει τα σύνεργά του- (τσάπα, αξίνα, τσουγκράνα, φαγητό ) και με το γαϊδουράκι του φτάνει στο «χερσωμένο» χωράφι. Μόλις τ’ αντικρύζει, τα χάνει! Ζαλίζεται, απελπίζεται τέλεια.

- Χριστός και Παναγιά! Από πού ν’ αρχίσω και πού να τελειώσω; Τι να κάνω; Το χωράφι δεν καθαρίζεται με τίποτε, συλλογίζεται. Πηγαίνει σε μιαν αχυροκαλύβα και ξαπλώνει. Η ώρα περνά, σαν νερό. Ο νεαρός εξακολουθεί να κοιμάται.

Η απελπισία ναρκώνει κάθε δύναμή του.

Βραδυάζει, επιστρέφει στο χωριό άπρακτος.

- Τι έγινε παιδί μου; Καθάρισες καθόλου το χωράφι;

- Καθόλου, πατέρα, δεν έκαμα τίποτε!

- Γιατί, παλληκάρι μου;

- Απελπίστηκα. Είδα πολλά βάτα, σχοίνα, αγριόχορτα. Δεν ήξερα τι να κάνω!

- Και τι έκανες όλη τη μέρα;

- Κοιμόμουνα!

- Καλά δεν ντρέπεσαι το μπόι σου; Κρίμα και σε είχα έξυπνο! Αύριο θα πας και θα καθαρίσεις μονάχα λίγο μέρος , να, όσο το μπόι σου! Καθάρισε το και ξάπλωσε έπειτα όλη τη μέρα.

Την άλλη μέρα, πρωί-πρωί, ο γυιός ξεκινά πάλι για το περιβόλι. Πριν ανατείλει ο ήλιος φτάνει. Αρπάζει το ξινάρι και τραβά στην άκρη μερικά χόρτα. Σε δέκα λεπτά έχει καθαρίσει διπλάσιο χώρο από το μπόι του!

Οι αρχαίοι έλεγαν: «Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός». Ο γιος συνεχίζει τώρα να εργάζεται μ’ όρεξη και σβελτάδα.

Η απελπισία τώρα έχει εξαφανιστεί από την καρδιά του. Τρία … πέντε.. δέκα μέτρα!

Το βράδυ χαρούμενος επιστρέφει στο χωριό και φωνάζει:

- Πατέρα, πατέρα!

- Τι τρέχει , παιδί μου;

- Καθάρισα δέκα μέτρα! Σε λίγες μέρες θα ‘χω τελειώσει.

Είδες που στα ‘λεγα;

Η απελπισία παιδί μου κατατρώγει κάθε προσπάθεια, σαν ύπουλο σκουλήκι!

Πραγματικά το περιβόλι σε μερικές μέρες γίνεται πεντακάθαρο!

Ο γέροντας , σταματά λίγο:

- Κατάλαβες, παιδί μου, τι θέλω να πω;

- Κατάλαβα, γέροντα! Πρέπει ν’ αρχίσω να καθαρίζω την ψυχή μου. Μα από πού ν’ αρχίσω;

- Μα έχεις ήδη αρχίσει παιδί μου.

Η εξομολόγηση είναι η ευλογημένη αρχή. Ο Θεός την χαρίζει. Είναι δώρο θεόσταλτο.

Τώρα πρέπει να «κινήσεις» και συ την χείρα σου.

- Μάλιστα! Τι πρέπει να κάνω;

- Άρχισε πάλι τον μοναχικό σου κανόνα! Λέγε συνέχεια «Κύριε ελέησόν με», και ετοιμάσου να ..κοινωνήσεις.

Αστραποβολούν τα μάτια του αμαρτωλού.

- Να κοινωνήσω; Εγώ ο τρισάθλιος;

- Ναι, παιδί μου. Σύντομα θα κοινωνήσεις.

- Ξέρεις τι σου χρειάζεται, παιδί μου τώρα. Να σκοτώσεις το δαίμονα της απελπισίας.

- Δηλαδή μπορώ να ξαναγίνω και εγώ δόκιμος μοναχός;

- Βεβαιότατα παιδί μου! Όπως σε βλέπω και με βλέπεις.

Ο νεαρός γρήγορα-γρήγορα σκύβει και φιλά τα πόδια του γέροντα.

- Σ’ ευχαριστώ γέροντα, από τα βάθη της ψυχής μου! Μου χαρίσατε τον ουρανό!

Όταν η ελπίδα τρυπώνει στην καρδιά, όλα γίνονται λαμπρά, φωτεινά, ουράνια, παραδεισένια!

Από το βιβλίο: «ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΟΜΙΛΙΑ ΕΚΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ»
ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΒΓΟΝΤΖΑΣ,ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΩΦΕΛΙΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ, ΤΕΥΧΟΣ 7ον

ΠΗΓΗ ''KANDYLAKI''

Reply, Reply All or Forward | More