Ο Πύρινος Άγιος. Ηλίας ο Θεσβίτης

Ὀ Πύρινος Ἂγιος. Ἠλίας ὀ Θεσβίτης του Φωτίου Κόντογλου Αὐτὸς ὁ ἅγιος ξεχωρίζει ἀνάμεσα στοὺς ἄλλους, καὶ μὲ ὅλο ποὺ ἤτανε ἄνθρωπος, φαίνεται σὰν κάποιο ὑπερφυσικὸ καὶ μυστηριῶδες πλάσμα, ποὺ ἔρχεται καὶ ξανάρχεται στὸν κόσμο. Οἱ Ἰουδαῖοι περιμένανε νὰ ξανἄρθει στὸν κόσμο, γιὰ τοῦτο θαρρούσανε πὼς ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος ἤτανε ὁ Ἠλίας. Καὶ τότε ποὺ ρώτησε ὁ Χριστὸς τοὺς μαθητὲς τοῦ «Ποιός, λένε, πὼς εἶμαι, οἱ ἄνθρωποι;», τοῦ ἀπαντήσανε πὼς λέγανε πὼς ἤτανε ὁ Ἠλίας ἢ κάποιος ἄλλος ἀπὸ τοὺς προφῆτες. Ὁ προφήτης Μαλαχίας, ποὺ ἔζησε πολὺ ὑστερώτερα ἀπὸ τὸν Ἠλία, λέγει: «Τάδε λέγει Κύριος Παντοκράτωρ. Ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστελῶ ὑμῖν Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, πρὶν ἢ ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ», καὶ πολλοὶ τὸ ἐξηγήσανε πὼς ὁ Ἠλίας θἄρθη πάλι στὸν κόσμο πρὶν ἀπὸ τὴ Δευτέρα Παρουσία καὶ θὰ μαρτυρήσει. Σὲ ὅλα μοιάζει μ᾿ αὐτὸν ὁ Πρόδρομος, γι᾿ αὐτὸ οἱ ἀπόστολοι κ᾿ οἱ ἄλλοι Ἑβραῖοι ὑποπτευόντανε μήπως ἤτανε ὁ Ἠλίας ξαναγεννημένος. Ὕστερα ἀπὸ τὴ Μεταμόρφωση, σὰν κατεβήκανε ἀπὸ τὸ βουνὸ οἱ τρεῖς μαθητάδες μὲ τὸν Χριστό, τὸν ρωτήσανε: «Οἱ γραμματεῖς λένε πὼς ὁ Ἠλίας πρέπει νἄρθει πρῶτα. Ἐσὺ τί λές;» Κι᾿ ὁ Χριστὸς τοὺς ἀποκρίθηκε: «Ὁ Ἠλίας ἔρχεται πρῶτα καὶ θὰ τ᾿ ἀποκαταστήσει ὅλα· ἀλλὰ σᾶς λέγω πὼς ὁ Ἠλίας ἦρθε κιόλας, καὶ δὲν τὸν γνωρίσανε, ἀλλὰ τοῦ κάνανε ὅσα θελήσανε· τὰ ἴδια μέλλεται νὰ πάθει καὶ ὁ γυιὸς τοῦ ἀνθρώπου ἀπ᾿ αὐτούς». Τότε καταλάβανε οἱ μαθητὲς πὼς γιὰ τὸν Ἰωάννη τὸν Βαπτιστὴ τοὺς εἶπε (Ματθ. ιστ´, 10). Ρωτήσανε οἱ μαθητὲς τὸν Χριστὸ γιὰ τὸν Ἠλία, ἐπειδὴ τὸν εἴχανε δεῖ πρὶν ἀπὸ λίγο, ἀπάνω στὸ Θαβώρ, νὰ φανερώνεται μαζὶ μὲ τὸν Μωυσῆ, τὴν ὥρα ποὺ μεταμορφώθηκε ὁ Χριστός, καὶ νὰ μιλᾶ μαζί του, μὲ ὅλο ποὺ εἶχε ζήσει σ᾿ αὐτὸν τὸν κόσμο πρὶν ἀπὸ 800 χρόνια. Ἀλλὰ καὶ κατὰ τὴ Σταύρωση, σὰν φώναξε ὁ Χριστὸς «Ἠλὶ ἠλί, λαμὰ σαβαχθανί», κάποιοι ἀπὸ τοὺς Ἑβραίους ποὺ στεκόντανε κοντὰ στὸ σταυρὸ λέγανε πὼς θὰ φώναζε τὸν Ἠλία νὰ τὸν βοηθήσει: «Τινὲς δὲ τῶν ἐκεῖ ἐστώτων ἀκούσαντες ἔλεγον ὅτι Ἠλίαν φωνεῖ οὗτος» (Ματθ. κζ´, 46). Παντοῦ πλανιέται ὁ ἴσκιος του. Ὁ προφήτης Ἠλίας γεννήθηκε πρὸ 2767 χρόνια. Πατρίδα τοῦ ἤτανε ἕνας τόπος ποὺ τὸν λέγανε Θέσβη, στὰ σύνορά της Ἀραβίας, κι᾿ ἀπὸ τοῦτο λέγεται Θεσβίτης. Τὸν πατέρα τοῦ τὸν λέγανε Σωβάκ, ἀπὸ τὸ γένος τοῦ Ἀαρῶν. Τὴ νύχτα ποὺ γεννήθηκε εἶδε ὁ πατέρας του πὼς πήγανε νὰ τὸν χαιρετήσουνε κάποιοι ἄνθρωποι μὲ ἄσπρα ροῦχα καὶ πὼς φασκιώσανε μὲ φωτιὰ τὸ νήπιο καὶ τοῦ δίνανε νὰ φάγει φωτιά. Σὰν μεγάλωσε, ἔγινε ἕνας ἄντρας τρομερὸς κ᾿ ἔτρεχε παντοῦ καὶ ξόρκιζε τοὺς Ἑβραίους νὰ γυρίσουνε στὸν ἀληθινὸ Θεὸ ποὺ τὸν εἴχανε ἀρνηθεῖ καὶ προσκυνούσανε τὸν Βάαλ. Φωτιὰ ἔβγαινε ἀπὸ τὸ στόμα του καὶ δὲν στεκότανε μέρα-νύχτα, ἀλλὰ ὁλοένα μιλοῦσε γιὰ τὴν πίστη τ᾿ ἀληθινοῦ Θεοῦ, γιὰ τοῦτο ὀνομάσθηκε «ζηλωτής»: «Καὶ ἀνέστη Ἠλίας προφήτης ὡς πῦρ, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ὡς λαμπὰς ἐκαίετο» (Σοφ. Σειρὰχ μη´, 1 ). Φωτιὰ ἔτρωγε νήπιο, μὲ φασκιὲς ἀπὸ φωτιὰ ἤτανε τυλιγμένος, φωτιὰ ἔβγαινε ἀπὸ τὸ στόμα του, φωτιὰ ἔπεσε στὸ θυσιαστήριο μὲ τὴν προσευχή του, φωτιὰ ἔκαψε τὴ γῆ ἀπὸ τὴν ἀνεβροχιὰ ἐπειδὴ τὸ ζήτησε ἀπὸ τὸ Θεό, φωτιὰ ἤτανε τ᾿ ἁμάξι ποὺ τὸν ἅρπαξε στὸν οὐρανό. Τὸν καιρὸ ἐκεῖνον ἤτανε βασιλιὰς τῶν Ἑβραίων ὁ Ἀχαάβ, ἄνθρωπος ἀσεβῆς, ποὺ προσκυνοῦσε τὸν Βάαλ, κ᾿ εἶχε γυναίκα τὴν Ἰεζάβελ, μιὰ τίγρη αἱμοβόρα ποὺ κυνηγοῦσε τὸν Ἠλία νὰ τὸν σκοτώσει, ἐπειδὴ δὲν ἔπαυε ἐλέγχοντας τὴν γιὰ τὴν ἀπιστία της καὶ γιὰ τὰ κακουργήματα ποὺ ἔκανε. Καὶ σὲ τοῦτο μοιάζει ὁ Ἠλίας μὲ τὸν Πρόδρομο, ποὺ τὸν κατάτρεχε ἡ Ἡρωδιάδα. Γιὰ νὰ φανεῖ ἡ δύναμη τοῦ Θεοῦ, τὸν παρακάλεσε ὁ Ἠλίας νὰ μὴ βρέξει. Καὶ σφαλίσθηκε ὁ οὐρανὸς καὶ δὲν ἔπεσε σταλαγματιὰ στὴ γῆ. Κ᾿ ἔγινε λόγος Κυρίου στὸν Ἠλία νὰ πάγει νὰ κρυφθεῖ σ᾿ ἕνα ξεροπόταμο ποὺ τὸ λέγανε Χοράθ. Κι᾿ ὁ Ἠλίας πῆγε στὸ ξεροπόταμο, καὶ τὰ κοράκια τοῦ πηγαίνανε ψωμὶ καὶ κρέας κι᾿ ἔτρωγε, κ᾿ ἔπινε ἀπὸ τὸ νερὸ ποὺ στεκότανε στὶς λακκοῦβες τοῦ ξεροπόταμου. Ὕστερα ἀπὸ λίγες μέρες ξεράθηκε ὁλότελα τὸ ξεροπόταμο καὶ τοῦ λέγει ὁ Θεός: «Σήκω καὶ σύρε σὲ μία πολιτεία ποὺ τὴ λένε Σάρεφθα κοντὰ στὴ Σιδώνα, κ᾿ ἐγὼ θὰ προστάξω μία χήρα γυναίκα νὰ σὲ θρέφει». Πῆγε λοιπὸν καὶ στάθηκε ἔξω ἀπὸ τὴν καστρόπορτα, καὶ βλέπει μία γυναίκα ποὺ μάζευε λίγα ξυλαράκια, κ᾿ ἔκραξε ὁ προφήτης καὶ τῆς εἶπε: «Σύρε καὶ φέρε μου μιὰ στάλα νερὸ νὰ πιῶ». Καὶ πηγαινάμενη ἡ γυναίκα νὰ φέρει τὸ νερό, τῆς φώναξε ὁ Ἠλίας: «Φέρε μου καὶ λίγο ψωμὶ νὰ φάγω». Τοῦ λέγει ἡ γυναίκα: «Ὁ Θεὸς ξέρει πὼς δὲν ἔχω ἄλλο τίποτα παρὰ μονάχα μιὰ δράκα (μονοχεριά) ἀλεύρι στὴν κρήνα (σεντουκάκι) καὶ λίγο λάδι στὸ λαδικό, καὶ μαζεύω τώρα λίγα ξύλα νὰ κάνω μία μικρὴ πίτα νὰ φάγω ἐγὼ καὶ τὰ παιδιά μου κ᾿ ὕστερα νὰ πεθάνουμε». Τότε τῆς λέγει ὁ Ἠλίας: «Μὴ φοβᾶσαι, μόνο σύρε καὶ κᾶνε καθὼς εἶπα, ἀλλὰ φέρε μου πρῶτα ἕνα κομμάτι πίτα, κ᾿ ὕστερα νὰ φᾶς ἐσὺ καὶ τὰ παιδιὰ σοὺ· γιατί, νὰ τί λέγει ὁ Κύριος: «Ἀπὸ τὸν κουβά σου δὲν θὰ λείψει τ᾿ ἀλεύρι κι᾿ ἀπὸ τὸ λαδόμπρικό σου δὲν θὰ λιγοστέψει τὸ λάδι, ὡς τὴν ἡμέρα ποὺ θὰ στείλω βροχὴ ἀπάνω στὴ γῆ». Πῆγε λοιπὸν ἡ γυναίκα κ᾿ ἔκανε ὅπως τῆς παράγγειλε ὁ Ἠλίας, καὶ τὸν πῆρε στὸ σπίτι της, κι᾿ ἀπὸ κείνη τὴ μέρα δὲ λιγόστεψε τ᾿ ἀλεύρι μήτε τὸ λάδι σώθηκε, κατὰ τὸ λόγο τοῦ Θεοῦ. Ἀφοῦ πέρασε καιρός, ἀρρώστησε βαρειὰ ὁ γυιὸς τῆς χήρας καὶ πέθανε. Κ᾿ ἡ μάνα του ἡ καημένη, ἀπὸ τὴν πίκρα της, εἶπε στὸν Ἠλία: «Ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ἦρθες στὸ σπίτι μου γιὰ νὰ τοῦ θυμίσεις τὶς ἁμαρτίες μου καὶ νὰ πάρει τὸ παιδί μου;» Τῆς λέγει ὁ Ἠλίας: «Δῶσε μου τὸ γυιό σου». Τὸν πῆρε λοιπὸν στὴν ἀγκαλιά του καὶ τὸν ἀνέβασε στ᾿ ἀνώγι ποὺ κοιμότανε, καὶ τὸν ἔβαλε ἀπάνω στὸ στρωσίδι ποὺ κοιμότανε ὁ ἴδιος καὶ φύσηξε τρεῖς φορὲς στὸ πρόσωπό του κ᾿ ἔκραξε στὸ Θεὸ κ᾿ εἶπε: «Ἂς γυρίσει πίσω ἡ ψυχὴ σὲ τοῦτο τὸ παιδάριο». Κ᾿ ἔγινε καθὼς εἶπε, καὶ ζωντάνεψε τὸ παιδάριο. Τότε φώναξε τὴ μητέρα του καὶ τῆς τόδωσε, λέγοντάς της: «Νά, ζεῖ πάλι ὁ γυιός σου». Κ᾿ εἶπε ἡ γυναίκα: «Τώρα κατάλαβα πὼς εἶσαι ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, κι᾿ ὁ λόγος του εἶναι ἀληθινὸς στὸ στόμα σου». Σὰν περάσανε τρία χρόνια, εἶπε ὁ Θεὸς στὸν Ἠλία: «Πήγαινε στὸν Ἀχαὰβ καὶ παρουσιάσου μπροστά του, καὶ θὰ δώσω βροχὴ στὸ πρόσωπο τῆς γῆς». Τράβηξε λοιπὸν ὁ Ἠλίας καὶ πῆγε στὰ μέρη τῆς Σαμάρειας, κ᾿ ἤτανε μεγάλη πείνα. Ὁ Ἀχαὰβ εἶχε ἕναν οἰκονόμο τοῦ παλατιοῦ του ποὺ τὸν λέγανε Ἀβδιού, ἄνθρωπο ποὺ πίστευε στὸ Θεὸ καὶ ποὺ προστάτευε τοὺς λίγους ποὺ προσκυνούσανε τὸν ἀληθινὸ Θεό, κ᾿ εἶχε κρύψει ἑκατὸ παπάδες σὲ δυὸ σπηλιὲς καὶ τοὺς ἔθρεφε κρυφά. Εἶπε λοιπὸν μία μέρα ὁ βασιλιὰς στὸν Ἀβδιοὺ νὰ βγοῦνε μαζὶ στὸν κάμπο ἴσως βροῦνε λίγο χορτάρι γιὰ τ᾿ ἄλογά τους νὰ μὴν ψοφήσουνε. Ὁ Ἀχαὰβ τράβηξε ἀλλοῦ, κι᾿ ὁ Ἀβδιοὺ τράβηξε σ᾿ ἄλλο μέρος. Καὶ κεῖ ποὺ περπατοῦσε ὁ Ἀβδιού, βλέπει τὸν Ἠλία, καὶ σὰν τὸν εἶδε τὸν γνώρισε κ᾿ ἔπεσε χάμω καὶ τὸν προσκύνησε κ᾿ εἶπε: «Ἐσὺ εἶσαι, ἀφέντη μου, ὁ Ἠλίας;» Τοῦ λέγει ὁ προφήτης: «Ἐγὼ εἶμαι· μόνο σύρε καὶ πὲς στὸν ἀφέντη σου τὸν Ἀχαὰβ πὼς θέλω νὰ τὸν ἀνταμώσω». Κι᾿ ὁ καημένος ὁ Ἀβδιοὺ στενοχωρέθηκε καὶ τοῦ λέγει: «Ἀφέντη μου, τόσο ἀψηφᾶς τὴ ζωή σου καὶ θέλεις νὰ δεῖς τὸν Ἀχαάβ; Αὐτὸς δὲν ἄφησε τόπο ποὺ νὰ μὴ στείλει νὰ σὲ ζητήσει. Καὶ καλὰ νὰ πάγω νὰ τοῦ πῶ πὼς τὸν θέλεις, μὰ ἂν ἔρθει τὸ πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καὶ σὲ ἁρπάξει καὶ δὲν σὲ βρεῖ ὁ Ἀχαὰβ καὶ πεῖ πὼς τοῦ εἶπα ψέματα, θὰ μὲ σκοτώσει». Τοῦ λέγει ὁ Ἠλίας: «Στ᾿ ὄνομα τοῦ Θεοῦ, πήγαινε νὰ κάνεις ὅπως σοῦ εἶπα καὶ μὴ φοβᾶσαι». Κι᾿ ὁ Ἀβδιοὺ πῆγε νὰ βρεῖ τὸν Ἀχαάβ. Καὶ σὰν εἶδε ὁ βασιλιὰς ἀπὸ μακριὰ τὸν Ἠλία, τοῦ φώναξε: «Ἐσὺ εἶσαι ποὺ παραπλανᾶς τὸ λαό;» Τοῦ λέγει ὁ Ἠλίας: «Δὲν εἶμαι ἐγὼ ποὺ παραπλανῶ τὸ λαό, ἀλλὰ ἐσὺ κ᾿ οἱ δικοί σου ποὺ ἀρνηθήκατε τὸν Κύριο καὶ προσκυνᾶτε τὸν Βάαλ. Λοιπὸν στεῖλε τώρα καὶ σύναξε ὅλους τοὺς παπᾶδες τῶν εἰδώλων, τοὺς παπάδες τῆς ντροπῆς, νἄρθουνε στὸ βουνὸ Καρμήλι». Κι᾿ ὁ βασιλιὰς ἔκανε ὅπως τοῦπε ὁ Ἠλίας. Καὶ σὰν μαζευθήκανε οἱ ἀλλαξόπιστοι, γυρίζει καὶ τοὺς λέγει ὁ Ἠλίας: «Ὡς πότε θὰ κουτσαίνετε πότε ἀπάνω στόνα ποδάρι καὶ πότε ἀπάνω στάλλο; Ἂν εἶναι θεὸς ὁ Κύριος, πηγαίνετε ξοπίσω του, κι᾿ ἂν εἶναι θεὸς ὁ Βάαλ, πηγαίνετε μαζί του». Κι᾿ ὁ λαὸς δὲν εἶπε τίποτα. Τοὺς λέγει πάλι ὁ Ἠλίας: «Ἐγὼ ἀπόμεινα ὁλομόναχος προφήτης τοῦ Θεοῦ, κ᾿ οἱ παπάδες ποὺ προσκυνᾶνε τὸν Βάαλ εἶναι χίλιοι διακόσοι. Φέρτε λοιπὸν δυὸ μοσχάρια, κι᾿ ἂς πάρουμε ἀπὸ ἕνα κι᾿ ἂς τὰ σφάξουμε κι᾿ ἂς κάνουμε προσευχή, ὁ καθένας στὸ θεό του, κι᾿ ὅποιος θεὸς ρίξει φωτιὰ καὶ κάψει τὸ βόδι, ἐκεῖνος εἶναι ὁ ἀληθινὸς θεός». Κι᾿ ὁ λαὸς φώναξε: «Σωστὸς εἶναι ὁ λόγος σου». Πήρανε λοιπὸν τὸ ἕνα τὸ βόδι οἱ χοτζάδες τοῦ Βάαλ καὶ κάνανε θυσιαστήριο καὶ τὸ σφάξανε καὶ τριγυρίζανε γύρω ἀπὸ τὸ θυσιαστήριο ἀπὸ τὸ πρωὶ ὡς τὸ μεσημέρι καὶ βγάζανε μεγάλες φωνὲς καὶ λέγανε: «Ἄκουσέ μας, Βάαλ, ἄκουσέ μας καὶ ρίξε φωτιά». Μὰ ἀδιαφόρετα. Τότε τοὺς λέγει ὁ Ἠλίας: «Φωνάξετε πιὸ δυνατά, γιατὶ μπορεῖ ὁ θεός σας νὰ κοιμᾶται ἢ νἄχει πιάσει κουβέντα». Καὶ κεῖνοι κράξανε καὶ ἱδρώνανε καὶ κόβανε τὰ κρέατά τους μὲ τὰ μαχαίρια καὶ μὲ τὰ χαντζάρια, ὡς τὴν ὥρα ποὺ κόντευε νὰ βασιλέψει ὁ ἥλιος. Τότε τοὺς λέγει ὁ Ἠλίας: «Παραμερίσατε νὰ κάνω κ᾿ ἐγὼ τὴν προσευχή μου». Πῆρε δώδεκα πέτρες, κατὰ τὶς δώδεκα φυλὲς τοῦ Ἰσραήλ, κ᾿ ἔχτισε θυσιαστήριο, κ᾿ ἔσκαψε λάκκο βαθὺν ὁλόγυρα, καὶ λιάνισε τ᾿ ἄλλο βόδι καὶ τὄβαλε ἀπάνω στὰ ξύλα καὶ λέγει στὸ λαό: «Πάρετε τέσσερες καρδάρες νερὸ καὶ χύσετέ τις ἀπάνω στὸ βόδι καὶ στὶς σχίζες τὰ ξύλα». Καὶ τὸ κάνανε. Κ᾿ εἶπε: «Δευτερώσατε!» καὶ δευτερώσανε. Κ᾿ εἶπε: «Τριτέψετε» καὶ τριτέψανε. Καὶ γέμισε νερὸ ὁ λάκκος καὶ ξεχείλισε. Καὶ τότε γύρισε ὁ Ἠλίας κατὰ τὸν οὐρανὸ κ᾿ εἶπε: «Κύριε, ὁ Θεὸς τοῦ Ἀβραὰμ καὶ τοῦ Ἰσαὰκ καὶ τοῦ Ἰακώβ, ἄκουσέ με σήμερα καὶ ρίξε φωτιά, γιὰ νὰ γνωρίσει ἐτοῦτος ὁ λαὸς πὼς ἐσὺ εἶσαι Κύριος ὁ ἀληθινὸς Θεός, καὶ πὼς ἐγὼ εἶμαι δοῦλος δικός σου, καὶ πὼς γιὰ σένα ἔκανα ὅ,τι ἔκανα. Ἄκουσέ με, Κύριε, ἄκουσέ με καὶ ρίξε φωτιά, γιὰ νὰ καταλάβει ὁ λαὸς ὅτι εἶσαι ὁ Θεὸς ὁ ἀληθινὸς καὶ πὼς ἐσὺ γύρισες τὴν καρδιὰ τοῦ πρὸς ἐσένα». Καὶ παρευθὺς ἔπεσε φωτιὰ ἀπὸ τὸν οὐρανὸ καὶ κατάφαγε τὸ βόδι, τὰ ξύλα καὶ τὸ νερὸ καὶ τὶς πέτρες, ἀκόμα καὶ τὸ χῶμα ἔγλειψε ἡ φωτιά. Τότε ὁ λαὸς ἔπεσε καὶ προσκύνησε καὶ φώναξε: «Ἀληθινὰ αὐτὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός». Κι᾿ ὁ Ἠλίας ἔφυγε ἀπὸ κεῖ, ἐπειδὴ ἡ Ἰεζάβελ ἔστειλε νὰ τὸν σκοτώσουνε, καὶ τράβηξε μέσα ἀπὸ βουνὰ καὶ πέτρες νὰ πάγει στὸ βουνὸ Χωρήβ, ποὺ εἶναι κολλημένο μὲ τὸ Σινᾶ. Κι᾿ ἀπὸ τὴν κούραση ἔπεσε μισοπεθαμένος καὶ κοιμήθηκε κάτω ἀπὸ ἕνα δεντρὶ ποὺ τὸ λέγανε οἱ ντόπιοι ραθμᾶν κ᾿ οἱ Ἕλληνες τὸ λέγανε ἄρκευθο, κ᾿ εἶναι σὰν τὸ κέδρο. Καὶ πῆγε ἕνας ἄγγελος καὶ τοῦ εἶπε: «Σήκω καὶ φάγε, γιατὶ ἔχεις πολὺν δρόμο νὰ πάρης». Καὶ σὰν σηκώθηκε, εἶδε κοντὰ στὸ μέρος ποὖχε βάλει τὸ κεφάλι του, ἕνα κριθαρόψωμο κ᾿ ἕνα λαγήνι νερό, κ᾿ ἔφαγε κι᾿ ἀποκοιμήθηκε πάλι. Τρεῖς φορὲς τὸν σήκωσε ὁ ἄγγελος. Καὶ φτάνοντας στὸ Χωρήβ, βρῆκε ἕνα σπήλαιο κοντὰ στὸ μέρος ποὺ εἶχε δεῖ τὸν βάτο ὁ Μωυσῆς ὁποὺ ἄναβε χωρὶς νὰ καίγεται, καὶ μπῆκε μέσα. Κι᾿ ἄκουσε φωνὴ νὰ τοῦ λέγει: «Τί κάθεσαι αὐτοῦ, Ἠλία;» Κ᾿ εἶπε ὁ Ἠλίας: «Ἀγάπησε ἡ ψυχή μου τὸν Κύριο Παντοκράτορα, γιατὶ σὲ ἀφήσανε οἱ γυιοὶ τοῦ Ἰσραήλ, γκρεμνίσανε τὶς ἐκκλησίες σου, σκοτώσανε τοὺς παπάδες σου, κ᾿ ἐγὼ ἀπόμεινα καταμόναχος καὶ ζητᾶνε νὰ πάρουνε τὴ ζωή μου». Τοῦ λέγει ὁ Κύριος: «Αὔριο θἄβγεις νὰ σταθεῖς μπροστά μου στὸ βουνὸ ἐτοῦτο καὶ θὰ σηκωθεῖ ἄνεμος δυνατός, ποὺ θὰ χαλᾶ τὰ βουνὰ καὶ τὶς πέτρες, ἀλλὰ δὲν θἆμαι ἐκεῖ μέσα· ὕστερα θὰ γίνει σεισμός, μὰ κ᾿ ἐκεῖ δὲν θάμαι· κ᾿ ὕστερα θὰ γίνει φωτιά, κι᾿ οὔτε ἐκεῖ θἆμαι· κ᾿ ὕστερα θὰ σφυρίξει ἕνα λεπτὸ ἀγέρι, κ᾿ ἐκεῖ θἆμαι». Καὶ σὰν τἄκουσε αὐτὰ ὁ Ἠλίας, βγῆκε ἔξω ἀπὸ τὴ σπηλιὰ καὶ σκέπασε τὸ πρόσωπό του μὲ τὴν προβιὰ ποὺ φοροῦσε. Κι᾿ ἄκουσε πάλι τὴ φωνὴ καὶ τὸν πρόσταξε νὰ γυρίσει πίσω καὶ νὰ πάγει στὴ Δαμασκό. Κ᾿ ἔπιασε νὰ περπατᾶ στὴν ἔρημο σὰν ἀγρίμι. Καὶ φτάνοντας στὴν Παλαιστίνη, εἶδε ἕνα ζευγολάτη ποὺ ὄργωνε τὸ χωράφι του, κι᾿ ὁ Ἠλίας ἔρριξε τὴ γούνα τοῦ ἀπάνω του. Κι᾿ ὁ ξοχάρης ἄφησε τ᾿ ἀλέτρι καὶ τὰ βόδια καὶ πῆγε μαζὶ μὲ τὸν Ἠλία. Αὐτὸς ἤτανε ὁ Ἐλισσαῖος ποὺ γίνηκε μαθητής του, καὶ καταστάθηκε μέγας προφήτης, καὶ δὲν ἀποχωρισθήκανε ὡς τὴ μέρα ποὺ ἅρπαξε τὸ δάσκαλό του ἕνα πύρινο ἁμάξι, καὶ τοὔριξε τὴ γούνα του μὲ τὴν ὁποία χτύπησε τὸν Ἰορδάνη καὶ πέρασε χωρὶς νὰ βραχεῖ. Ὁ προφήτης Ἠλίας εἶναι πολὺ τιμημένος ἀπὸ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες. Ὅπου νὰ πᾶς θὰ δεῖς ρημοκλήσια του ἀπάνω στὶς κορφὲς τῶν βουνῶν, ἀπὸ τὰ μικρὰ ὡς τὰ μεγάλα. Ὁ ἅγιος Νικόλας φυλάγει τὴ θάλασσα κι᾿ ὁ προφήτης Ἠλίας τὰ βουνά. Μέσα στὰ ρημοκλήσια τοῦ εἶναι ζωγραφισμένος ἀπὸ κείνους τοὺς παληοὺς μαστόρους σὰν τσομπάνος μὲ τὴ φλοκάτα, μὲ μαλλιὰ καὶ γένια ἀνακατεμένα καὶ στριφτὰ σὰν ἀγριόπρινος, γερακομύτης σὰν ἀητός, μὲ μάτια φλογερά. Κάθεται ἀπάνω σὲ μιὰ πέτρα, μπροστὰ σὲ μιὰ σπηλιά, σὰν τὸ ὄρνιο στὴ φωλιά του. Ἔχει ἀκουμπισμένο τὸ κεφάλι του στὴν ἀπαλάμη του, καὶ κοιτάζει κατὰ πίσω, σὰν νὰ ἀκούγει τὴ φωνὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ τοῦ μιλᾶ μέσα σὲ κεῖνα τὰ ἄσπλαχνα κράκουρα. Ἀπὸ πάνω του πετᾶ ὁ κόρακας μ᾿ ἕνα κομμάτι κρέας, καὶ χυμίζει κατὰ κάτω νὰ τοῦ τὸ δώσει. Ὅπως εἶναι ζωγραφισμένος μέσα στὸ ρημοκλήσι του, θαρρεῖς πὼς βρίσκεσαι ἀληθινὰ μέσα στὴ σπηλιά του, καὶ ἀκοῦς τὸν ἀγέρα ποὺ βουΐζει στὰ χορτάρια καὶ τὰ ὄρνια ποὺ κράζουνε κόβοντας γύρους ἀπὸ πάνω ἀπὸ τὸ βουνό. Κανένα παμπάλαιο θυμιατήρι εἶναι κρεμασμένο δίπλα τοῦ ἀπάνω στὸν καπνισμένον τοῖχο, κανένα κερὶ σβηστὸ στέκεται μπηγμένο στὸν ἄμμο σ᾿ ἕνα μανουάλι βουνίσιο σὰν τὸν ἅγιο ποὺ εἶναι ὁ νοικοκύρης ἐκείνου τοῦ ρημοκλησιοῦ. Κάθε χρόνο, στὶς 20 Ἰουλίου, ἔρχουνται ἀποβραδὺς οἱ χριστιανοὶ ἀπὸ τὸ χωριὸ μὲ τὸν παπά, καὶ τὸν προσκυνᾶνε τὸν προφήτη Ἠλία, ἀνάβουνε τὰ καντήλια, θυμιάζουνε, καὶ ψέλνει κανένας γέρος καὶ λέγει τὰ στιχηρὰ τῆς μνήμης του, καὶ κεῖνος ἀκούγει μὲ τὸ ἄγριο κεφάλι του ἀκουμπισμένο στὸ χέρι του, κι᾿ ὁ κόρακας βαστᾶ τὸ ἴσιο μὲ τὴ βραχνὴ φωνή του: «Χαίροις ἐπίγειε Ἄγγελε καὶ οὐράνιε ἄνθρωπε, Ἠλία μεγαλώνυμε. Χαίροις Ἠλία ζηλωτά, τῶν παθῶν αὐτοκράτωρ. Ὢ τοῦ θαύματος! Ὁ πήλινος ἄνθρωπος, οὐρανοὺς τοῦ βρέχειν ὑετὸν οὐκ ἔδωκεν, καὶ οὐρανοὺς ἀνατρέχει ἐν πυρίνῳ ἄρματι». Καὶ τὴν ἄλλη μέρα, ἅμα τελειώσει ἡ λειτουργία, φεύγουνε οἱ ἄνθρωποι, κι᾿ ὁ Ἠλίας κάθεται πάλι ὁλομόναχος «μονώτατος», βουβός, τυλιγμένος στὴν προβιά του, σὰν ἀγιούπας κουρνιασμένος. Χιλιάδες χρόνια κάθεται ἔτσι, ἄλλες πολλὲς θὰ κάθεται, «ἕως τοῦ ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανή». (ἀπὸ τὸ Ἀσάλευτο Θεμέλιο, Ἀκρίτας 1996)

Ο χριστιανός δεν παύει να ομολογεί παντού το Χριστό

του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Ο χριστιανός δεν παύει να ομολογεί παντού το Χριστό ακόμα κι όταν βρίσκεται ανάμεσα σε μη χριστιανούς, όπως δεν ξεχνάει την πατρίδα του, τη γλώσσα του και όλα τα ουσιαστικά χαρακτηριστικά του για να γίνει κάποιος άλλος , διαφορετικός κάθε φορά, ανάλογα με το περιβάλλον σαν να είναι ένας πνευματικός χαμαιλέων. Ένας απλός Ρώσσος στρατιώτης , ένας σύγχρονος μάρτυρας του Χριστού, δέχτηκε το μαρτύριο , τον αποκεφάλισαν , για να μην αρνηθεί να ομολογήσει το Χριστό! (Βλ.στο διαδίκτυο στην ένδειξη «It is not easy to be Christian Orthodox»).

Πως δικαιολογείται η ηθελημένη παράλειψη ιεράρχη να αναφέρει το Όνομα του Ιησού σε ομιλία χιλίων και πλέον λέξεων; Μήπως είχε την ιδέα ότι δεν πρέπει να θυμηθεί το Όνομα του Ιησού επειδή βρίσκεται σε χώρο εκτός του Χριστού. Υπάρχει για το χριστιανό τέτοιος χώρος στο σύμπαν στον οποίο δεν επισκοπεί η χάρη του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού; Κατά τον προφήτη Δαβίδ όπου κι αν βρισκόμαστε «ως στρουθία εκ της παγίδος θηρευτών ερρύσθημεν».

Είναι συνηθισμένη στους παρακαθημένους στα διάφορα συμπόσια οικουμενιστές κληρικούς να παραλείπουν να αναφέρουν στις ομιλίες τους το Όνομα «εν ω δει σωθήναι», ακόμα κι όταν μιλούν για την Εκκλησία και για την Πίστη! Την ίδια παράλειψη με τους οικουμενιστές κάνει το άθεο κράτος και θεωρεί την Ορθόδοξη Πίστη , ως ένα μέρος της κρατικής εξουσίας, όπως είναι π.χ. το υπουργείο Γεωργίας , το οποίο κάποια ελληνική κυβέρνηση είχε σκοπό να το καταργήσει!

Είναι άδικη η πρόκληση των οικουμενιστών κληρικών των διαλόγων κατά των απλών ανθρώπων του λαού μας , γιατί ποτέ στην ιστορία μας δεν είχαμε πνεύμα αντικληρικαλιστικό, όπως στη Δύση, όπου οι παπικοί εκτός από θρησκευτικοί ηγέτες είναι και κοσμικοί άρχοντες ή ασκούν κοσμικά επαγγέλματα ως διευθυντές οικονομικών επιχειρήσεων, τραπεζών, εργοστασίων κ.α.

Περνάει άραγε καθόλου από το μυαλό των οικουμενιστών της ελίτ η οποία απολαμβάνει τη συμμετοχή της στα ταξίδια και στα συμπόσια του διαλόγου για τον διάλογο , τι σκέφτονται γι΄ αυτούς οι νέοι που δεν βρίσκουν δουλειά και ο απλός κόσμος γενικά που δυσκολεύεται να εξασφαλίσει τα αναγκαία προς το ζην; Μήπως με τη συμπεριφορά τους αυτή οι τα μαλακά φορούντες γίνουν αιτία να δημιουργηθεί και στην Ελλάδα πνεύμα εχθρότητας εναντίον του Κλήρου προς ζημίαν της Εκκλησίας;

Δεν πρέπει η Εκκλησία ( Κλήρος και λαός) να συμπάσχει με τους φτωχούς και τους αδυνάτους; Ο Χριστός στους «ελαχίστους» βρίσκεται, ενώ οι πατριάρχες παραβρίσκονται στα συμπόσια με τους άρχοντες με τους ηγεμόνες και με τους μεγιστάνες του πλούτου! Και δεν φτάνει αυτό , ξεχνούν και το Όνομα του Ιησού, το μοναδικό Σημείο Αναφοράς! Ποιο είναι άραγε το δικό τους σημείο αναφοράς; Ξεχνούν τα λόγια του Αποστόλου: «Έκαστος δε βλεπέτω πώς εποικοδομεί. Θεμέλιον γαρ άλλον ουδείς δύναται θείναι παρά τον κείμενον, ος εστιν Ιησούς Χριστός» (Κορινθ. Α΄, 3,10).

Πατριάρχης στην ομιλία του ανάμεσα στις χίλιες και πλέον λέξεις που εκφώνησε δεν ανέφερε ούτε μία φορά (!)ούτε σαν ευλογία το Όνομα του Ιησού «εν ω δει σωθήναι» κατά την Αγία Γραφή: «πας ο επικαλούμενος το Όνομα του Θεού σωθήσεται».

Οι οικουμενιστές κληρικοί στις ομιλίες τους αρέσκονται να μιλούν για την αγάπη και ξεχνούν να αναφέρουν το Όνομα του Σωτήρος των ψυχών. Είναι η αγάπη άσχετη με τη σωτηρία του ανθρώπου. Η ίδια λανθασμένη αντίληψη επικρατεί δυστυχώς στο σημερινό κόσμο. Πώς να μην επικρατεί όταν και αυτοί οι πνευματικοί ηγέτες αποσυνδέουν τη σωτηρία της ψυχής από τη ζωή των ανθρώπων αγνοώντας τα λόγια του Κυρίου «ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος».

Ο κόσμος ταυτίζει την ύπαρξή του με το σώμα και αγνοεί τη βασιλεία του Θεού. Το ίδιο και όσοι κληρικοί αφήνουν στην άκρη το Χριστό για να τους ενώσει δήθεν η αγάπη με όλους και να γίνουν όλοι ένα, αλλά όχι στο Όνομα του Ιησού.

Πολλοί γονείς ιδίως μητέρες που απομακρύνθηκαν από την Εκκλησία αγαπούν τα παιδιά τους όχι σαν ανθρώπινες υπάρξεις. Τα μεγαλώνουν σαν να είναι προβατάκια (μαναράκια) , τα περιποιούνται, τα στολίζουν , καυχιούνται γι΄ αυτά, αλλά δεν νοιάζονται για τη σωτηρία τους, γιατί δυστυχώς δεν έχουν πνευματικό οδηγό.

AΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ''ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΩΝ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ'' ΜΟΝΑΧΟΥ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗ

AΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ

ΑΡΘΡΟ ''ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΩΝ ΠΑΡΑΛΕΙΠΟΜΕΝΑ'' ΜΟΝΑΧΟΥ ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΔΙΟΝΥΣΙΑΤΗ  
ΠΗΓΗ: http://entoytwnika.blogspot.gr/2012/09/ ... _5577.html 

«Η Γρηγοριανού ημερολογίου εις τήν καθ’ ημάς αγιωτάτην Εκκλησίαν, μεθ’ όλων

τών επί τρείς καί πλέον δεκαετηρίδας θλιβερών συνεπειών, παρέσχεν εις αυτήν

καί έν πολυτιμότατον δίδαγμα. Τό δίδαγμα τού σεβασμού εις τάς παραδόσεις τής

Εκκλησίας, διδασκόντων αυτών τών μή μετακινηθέντων από
αυτάς παλαιοημερολογιτών. Η Εκκλησία, είτε ως δόγμα, είτε ως λειτουργική παράδοσις,

είτε ως ιδιάζουσα πνευματικότης, είτε ως γραπτή νομοθεσία, είτε ως άγραφος παράδοσις,

αποτελεί από αιώνων έν ολοκληρωμένον σύνολον, μή υποκείμενον εις ουδεμίαν αλλοίωσιν

εκ τής υποψίας, τάχα, ότι δείται τελειώσεως. Είναι εν Αγίω Πνεύματι πλήρης, κεκορεσμένη,

ανενδεής εξ ανθρώπων. Ήδη είναι συντηρουμένη καί κατευθυνομένη υπό τού Αγίου
Πνεύματος, εν τή πνευματική αυτής στρατεία πρός τάς αρχάς τού σκότους. Η παράδοσις τής

Εκκλησίας ευρίσκει έκφρασιν εν τώ συνδυασμώ τών Ι. Συνόδων καί τών Αγίων Πατέρων.

Η διατυπωθείσα αλήθεια εν ταίς Ι. Συνόδοις καί η διδασκαλία τών αγίων πατέρων, συνιστούν

τήν Παράδοσιν, τήν αλήθειαν τής Ορθοδοξίας.  Όσοι αποδέχονται τήν Παράδοσιν τής
Εκκλησίας ως ισόκυρον μέ τάς Αγίας Γραφάς καί αγωνίζονται δι’ αυτήν, είναι μάρτυρες τή προαιρέσει. Διά τούτο φρονούμεν, ότι οι καλούμενοι διά τής εμμονής αυτών εις τό παλαιόν εορτολόγιον. Τό ισχυρότερον
επιχείρημα τών παλαιοημερολογιτών, είναι αυτή η αντικανονική εισαγωγή
τού ημερολογίου εις τήν Εκκλησίαν, ήτις διέσπασε τήν εξωτερικήν ενότητα, πράξις υποκειμένη κατά τούς Ι. Κανόνας εις ποινήν, μήπω εισέτι λαβούσαν χώραν. Διά τό «μήπω» λοιπόν, τούτο, η Εκκλησία τής Ελλάδος ουκ εξέπεσε

αληθείας ταίς λοιπαίς Ορθοδόξοις Εκκλησίαις. Ναί, αλλ’ εσκανδάλισε, καί η αντικανονικότης παραμένει εισέτι αθεράπευτος, αντικανονικότης
εξικνουμένη, υπό τινας προϋποθέσεις, μέχρι σχίσματος. Πολλάκις
κατηγορήθησαν οι παλαιοημερολογίται ως απειθείς τή Εκκλησία. Είναι
άδικος η κατηγορία, εφ’ όσον πρόκειται περί θέματος σχετιζομένου μέ τήν
θρησκευτικήν των συνείδησιν, ωκοδομημένην εν τώ σεβασμώ τών Ορθοδόξων
παραδόσεων. Καί άν διά τήν απείθειάν των αυτήν θελήσωμεν νά τοίς
προσάψωμεν μομφήν, εξ ίσου υποχρεούμεθα νά τιμήσωμεν αυτούς, ως θά γίνη
ασφαλώς κάποτε υπό τής ιστορίας, διότι ηρνήθησαν νά ακολουθήσουν τάς
περιπετειώδεις ανθρωπίνους ιδιοτροπίας. Η Εκκλησία τής Ελλάδος ούσα
ακάλυπτος κανονικώς, δέν δικαιούται νά αξιοί υπακοήν, επειδή τό ζήτημα
τελεί εν υποδικία.  Όταν εμηχανεύοντο τά περί Ημερολογίου καί Πασχαλίου
Κανόνος εν Κων/λει, Πατριάρχης τού Οικουμενικού Θρόνου ήτο ο μοιραίος
Μελέτιος Μεταξάκης, όστις συνεκινείτο περισσότερον από τόν προοδευτικόν
Αγγλικανισμόν ή τά «απηρχαιωμένα» δόγματα τής Ορθοδοξίας.  Αλλ’ εκείνο
όμως, τό οποίον επιβάλλεται νά προσέξωμεν ιδιαιτέρως, δέν είναι μόνον η

προβλήματος, αλλ’ η εκφραστική διάθεσις τής τοποθετήσεως των έναντι τών
εκκλησιαστικών παραδόσεων, ων εμφανίζονται αυτοί ως πιστοί φύλακες καί
ακαταίσχυντοι τηρηταί. Εάν είχομεν ζωοποιώσαν Εκκλησίαν καί συνεχομένην

τής αμωμήτου Ορθοδοξίας μας, θά έπρεπε νά περιβάλλη μέ σεβασμόν, στοργήν καί αγάπην, τούς αγνούς τούτους καί ενθουσιώδεις πιστούς. Ιδού, διατί

μόνον εν τοίς στενοίς ορίοις τών δέκα καί τριών ημερών, αλλ’ εν
συσχετίσει μέ τήν καθολικήν ζωήν τής Εκκλησίας, η οποία, διά τής
αντικανονικής ενεργείας της, εστερήθη χιλιάδων πιστών, γνησιωτάτων καί

ορθόδοξον μοναστικόν πνεύμα.  Ιδού διατί κατά μείζονα λόγον η Εκκλησία,
πρός διατήρησιν τής υπερουσίου πνευματικότητός της, επιβάλλεται νά
οικειωθή αυτά τά απλά εν Κυρίω καί ωραία τέκνα της, άτινα μακράν αυτής
εσθίουν τό ουράνιον μάνα τής πατερικής σοφίας. Ζώντα ασκητικώς εν τώ
κόσμω καί νηστεύοντα πολύ, καί προσευχόμενα διά τής νοεράς προσευχής καί συνεχίζοντα τήν παράδοσιν τής εν θλίψει καί πένθει Χριστού
διαπορευομένης ασκητικής Ορθοδοξίας μας.Εάν η Εκκλησία αποφασίση νά
ανασυνδέση τόν διακοπέντα δεσμόν της μέ τούς Αγίους Πατέρας, είναι
απαραίτητον όπως εγκολπωθή τούς ασκητικούς παλαιοημερολογίτας, οίτινες
αποτελούν ζώσαν πραγματικότητα, ως εκείνη τής αρχαίας Εκκλησίας, από τε
απόψεως ορθοδόξων φρονημάτων, ηθικού βίου καί ιδιαζούσης
πνευματικότητος. Κατόπιν τών ανωτέρω καθίσταται πρόδηλος η αναγκαιότης
τής επιλύσεως τής εκκρεμότητος τού ημερολογιακού θέματος, η παράτασις
τής οποίας θά διαιωνίζη τήν σύγχυσιν εν τή Εκκλησία. Θά κλονίζει
εκκλησιολογικώς τάς ορθοδόξους βάσεις τής άνευ ικανότητός τινος αμύνης,
θά νοθεύη τό πνευματικόν περιεχόμενόν της, θά ματαιώνη τούς σκοπούς της, θά στερείται τών θετικών υπηρεσιών τών ευλαβεστάτων τέκνων της
παλαιοημερολογιτών, ών τό πνεύμα καί ο βίος εγγυώνται τήν αναγέννησιν
τής Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας, «δι’ ήν Χριστός απέθανε».    ΠΗΓΗ
''ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ''/ 'ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΝ ''ΑΓΙΟΣ ΠΑΥΛΟΣ Ο ΞΗΡΟΠΟΤΑΜΙΝΟΣ''
ΑΠΡΙΛΙΟΣ 1957  _________________ «...ΓΝΩΣΕΣΘΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑΝ ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΣΕΙ ΥΜΑΣ.»  (Κατά Ιωάννην Η΄-32)

αντικανονικώς πραγματοποιηθείσα μονομερής εισαγωγή τού διορθωμένου παλαιοημερολογίται προσέφερον ανυπολόγιστον υπηρεσίαν εις τής Εκκλησίαν εκ τής στάσεως αυτής ως αδελφής ομοτίμου καί ορθοτομούσης τόν λόγον τής σταθερά στάσις τών παλαιοημερολογιτών έναντι τού εορτολογικού εκ τής αγωνίας διά τήν διαφύλαξιν καί προάσπισιν τών εριτίμων υποθηκών τό διχάσαν τήν Εκκλησίαν ημερολογιακόν ζήτημα δέν πρέπει νά τό βλέπωμεν πιστωτάτων εις τάς παραδόσεις καί βιούντων θαυμαστώς

Ἡ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ

Ἡ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ μιχαλης καρακατσανης

Ἡ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ εἶναι τό σύνηθες φαινόμενο πού χρησιμοποιεῖ τό κοσμικό σύστημα, καθώς καί μεμονωμένοι-πλανεμένοι ἄνθρωποι πού ἄγονται καί φέρονται ὑπό τοῦ διαβόλου, προκειμένου νά βλάψουν καί νά ἀμαυρώσουν μία εὔλογη διαμαρτυρία.

Πολλές φορές ( τίς περισσότερες ), τό ἴδιο τό σύστημα μέ τούς ὑποκινητές τους, σπέρνουν "συγκεκριμένες ὁμάδες", ὅπως ἐπίσης "κατασκευάζουν" συγκεκριμένα ἐπεισόδια ( ρίψεις μολότωφ, βάζουν φωτιές, πετᾶνε ἀβγά, βρίζουν κλπ ), προκειμένου:

α) νά ἀποπροσανατολίσουν τό κοινό αἴσθημα ἀπό τό περιεχόμενο καί τόν λόγο τῆς διαμαρτυρίας κι ἔτσι νά ξεχαστεῖ ἤ νά στιγματιστεῖ ἀρνητικά

β)νά κάνουν τό εὐρύ κοινό νά φοβᾶται-ἀπορρίπτει τήν ὅποια διαμαρτυρία ὡς ἐπικίνδυνη ἤ ὡς ἀνώφελη

γ) νά ἀποκαρδιώσουν τούς διαμαρτυρόμενους πολίτες ἀπ' τό νά σηκώνουν ἀνάστημα,σκεπτόμενοι τά "μπλεξίματα" πού προκύπτουν κάθε φορά κι ἔτσι νά μήν ἀντιδροῦν.

Ἐν προκειμένῳ οἱ Χρυσαυγίτες ( δολίως ἤ ἀδόλως ) εὐρισκόμενοι στή διαμαρτυρία τῶν Χριστιανῶν, ὡς ἐλεύθεροι πολίτες, εἶχαν δικαίωμα νά παρευρίσκονται ἐκεῖ καί νά ἀντιδράσουν κατά τοῦ ἐπαίσχυντου Corpus-Christi. ΚΑΙ ΛΟΙΠΟΝ;

 
Τί σημαίνει αὐτό; Ὅτι τό βλάσφημο ἔργο δικαιώθηκε; Ἤ ὄτι οἱ Χριστιανοί εἶναι Χρυσαυγίτες;

Ἄς ἐπιστρέψουμε πίσω σ' αὐτούς πού χρησιμοποιοῦν αὐτό τό ψυχολογικό τρύκ χειραγώγησης μαζῶν κι ἀποσταθεροποίησης τῆς κοινωνίας, τό "παιχνιδάκι τους".

ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΑΚΑΘΕΚΤΟΙ ΝΑ ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕ ΚΥΡΙΟΝ ΙΗΣΟΥΝ ΧΡΙΣΤΟΝ!
 

ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ;

''Οἰ οἰκουμενιστές εὐρίσκονται ἐπὶ αἰρετικού ἐδάφους.......

''Οἰ οἰκουμενιστές εὐρίσκονται ἐπὶ αἰρετικού ἐδάφους.......

8ο Μέρος

Ο Οικουμενισμός είναι άρνηση της Πίστεως στόν Χριστόν. Ακυρώνει τό έργο της ενσάρκου οικονομίας Του, αφού κηρύσσει ότι όλοι πρός τόν Θεόν πηγαίνουμε ο καθένας από τόν δικό του δρόμο. Ο δρόμος αυτός δέν είναι γιά τους Οικουμενιστές μόνον ο Χριστός! Τό σώμα του Χριστο ύ δέν είναι γιά τους Οικουμενιστές μόνον η Αγιωτάτη Ορθοδοξία. Υπάρχουν γιά τόν και άλλοι δρόμοι, κηρύσσουν έμπρακτα οι Οικουμενιστές, γιατί συμπροσεύχονται α κόμη καί μέ Μωαμεθανούς, Βουδιστές, Ινδουιστές, Ειδωλολάτρες καί Εβραίους. Τό σώμα του Χριστού, η εκκλησία είναι διασπασμένη σέ πολλά τμήματα τῶν Παπικῶν, τῶν Προτεσταντῶν καί τῶν Μονοφυσιτῶν γιά τους Οικουμενιστές καί μόνον όταν αυτά τά κομμάτια θά επανενωθοῦν θά συναποτελέσουν τήν μία, αγία, καθολική καί αποστολική εκκλησία.

Ανατρέπουν, επομένως, τό ένα καί μοναδικό θεμέλιο της σωτηρίας, αφού θεμέλιο άλλο δέν είναι δυνατόν νά θέσει κανείς εκτός από τόν Ιησούν Χριστόν. Ιουδαίοις μέν σκάνδαλο, Έλλησι δέ μωρία, αλλά ημίν τοίς πιστοίς τείχος καί κραταίωμα καί καταφυγή καί σωτηρία.
Ο Οικουμενισμός είναι αίρεση εκκλησιομάχος.

Ανατρέπει τό θεμέλιο της εν ημίν ελπίδος, τήν πίστη στόν Χριστόν μας, τόν μόνον αληθινόν Θεόν, τήν ελπίδα καί τήν ζωή του κόσμου.

Όλοι οι ανησυχούντες γιά τήν σωτηρία τους σήμερα έχουν αντιληφθεί τί συμβαίνει στόν χὠρο της εκκλησίας. Πολλοί, ωστόσο, πιστεύουν ότι τότε θά πρέπει νά α ποκηρύξουν τούς ποιμένες που ακολουθούν μέχρι σήμερα, όταν έλθει μέ επίσημες ενώσεις τό κοινό ποτήριο μέ τούς Λατίνους.

Η άποψη αυτή είναι πέρα γιά πέρα εσφαλμένη.

Οι συμπροσευχές των Οικουμενιστών Επισκόπων, ιερέων, διακόνων καί πιστών μέ τούς Λατίνους καί τούς Προτεστάντες, τούς Μωαμεθανούς, τούς Εβραίους καί τούς Βουδιστές, η ουνιτική συνιερουργία μέ τόν Πάπα καί η διακοινωνία του κ. Βαρθολομαίου μέ τούς Λατίνους, η ένωση μέ τούς Μονοφυσίτες στό Σαμπεζύ, καί στό Μπαλαμάντ μέ τούς Λατίνους, καί τά κοινά διαγγέλματα μέ τόν Πάπα,όλα αυτά συνθέτουν τήν τραγική εικόνα του πάλαι ποτέ διαλάμψαντος ενδόξου πατριαρχείου της Πόλεως.

Οι Νεοημερολογίτες ισχυρίζονται, οτι διώρθωσαν τό Ἠμερολόγιον

Οι Νεοημερολογίτες ισχυρίζονται, οτι διώρθωσαν τό Ἠμερολόγιον

Αθανάσιος πάμμαχον Συνάθης παγκράτιον

5:55am Jul 24 

Οι Νεοημερολογίτες ισχυρίζονται, οτι διώρθωσαν τό ήμερολόγιοv γιά καθαρά αστρονομικούς λόγους. 'Ήταν, λέγουν, ντροπή νά ακολουθουμε ενα λανθασμένο και απηρχαιωμένο ήμερολόγιο. Πολύ καλά. Τήν Έκκλησία βέβαια δέν τήν ενδιαφέρει ή αστρονομική ακρίβεια του ήμερολογίου, τήν ενδιαφέρει μόνον ή λειτουργική καί έορτολογική ένότητα καί τάξη των κατά τόπους  Εκκλησιων. Αλλά εστω, άς υποθέσουμε, οτι πράγματι γιά τήν Επιστημονική ακρίβεια αγωνιουσαν οΙ άνθρωποι αυτοί. Τότε, γιατί δέν διώρθωσαν πράγματι τό ήμερολόγιο μέ βάση τά Επιστημονικά δεδομένα του 20ου αιώνος, αλλά εφήρμοσαν ενα επίσης λανθασμένο ήμερολόγιο χρονολογούμενο από τόν 16ο αιωνα, τό ήμερολόγιο του Πάπα Γρηγορίου του ΙΓ;

Γιατί δέν εφήρμοσαν τό τόσο μελετημένο του Πέτρου Δραγγίτς, πού υπεβλήθη στό δηθεν πανορθόδοξο συνέδριο της Κωνσταντινουπόλεως του 1923;

Διότι ό πραγματικός σκοπός δέν ηταν ή επιστημονική διόρθωση του ήμερολογίου, πράγμα εντελως άχρηστο από εκκλησιαστικης απόψεως. Ο πραγματικός σκοπός ηταν ή εορτολογική ενωση των «'Εκκλησιων», και αυτη δεν μπορουσε να πραγματοποιηθεί, παρα μόνον μέ τήν προσχωρηση των 'Ορθοδόξων στό Γρηγοριανό ήμερολόγιο των Παπικων καί των Προτεσταντων, γιά νά εχουν όλοι τό ίδιο εορτολόγιο καί νά αρχίσει από κάπου νά πραγματοποιείται τό πρωτο στάδιο του Οικουμενισμου: ή ενωση των Χριστιανων λεγομένων εκκλησιων.

Δέν ειναι λοιπόν από παθολογική αγάπη πρός δεκατρείς (13) χαμένες ήμέρες, πού οί Παλαιοημερολογίτες εκοψαν τήν εκκλησιαστική κοινωνία μέ τήν καινοτόμο Εκκλησία, αλλά γιά νά μείνουν Όρθόδοξοι. Νεοημερολογιτισμός ίσον Οικουμενισμός, ίσον άρνηση της Αληθείας, άρνηση της Εκκλησίας της Μιας καί Άγίας, άρνηση της Ιερας Παραδόσεως, άρνηση της συνεχους παρουσίας του Αγίου Πνεύματος μέσα στήν Εκκλησία. Οί Νεοημερολογίτες εκήρυξαν λανθασμένη τήν εορτολογική τάξη των Πατέρων της 'Εκκλησίας, ανέτρεψαν τήν εορτολογική σχέση μεταξύ πασχαλίου και ακινητων εορτων, κατηργησαν νηστειες, μετέτρεψαν ακίνητες εορτές σέ κινητές -π.χ. του Aγ. Γεωργίου- κατέστρεψαν τήν Έορτολογική άρμονία καί ενότητα της Έκκλησίας της Ελλάδος καί των άλλων Ορθοδόξων Έκκλησιων, πού δέν άλλαξαν τό εορτολόγιο  καί όλα αυτα για να συνεορταζουν μέ τούς αίρετικούς της Δύσεως. Προτίμησαν να Εορταζουν, οταν οί αλλοι αδελφοί τους 'Ορθόδοξοι νηστεύουν, για να πανηγυρίζουν μέ τούς Παπικούς καί τούς Προτεσταντες. Καί τί εγινε μέ τίς απόφασεις των Συνόδων του 1583, του 1587 καί του 1593, οί όποίες επανειλημμένως είχον αφορίσει, παντας
όσους θα έδέχοvτο τήv Γρηροριαvήv μεταρρύθμισιv; 'Έκαvαv, πώς δέν τίς ήξεραν, ή τίς περιφρόνησαν μέ τήν μεγαλύτερη αδιαντροπια.

'Αγωνιζόμαστε, λοιπόν, για να μείνουμε 'Ορθόδοξοι, παρα τήν σύγχρονη αίρεση του Οικουμενισμου, πού εχει διαβρώσει τα παντα μέσα στήν κρατική Έκκλησία. Μή πιστέψετε ποτέ αυτούς, πού θα θελήσουν να σας απατήσουν μέ τό συνηθισμένο ψέμα για τούς αφελείς. Θα σας πουν: «Τί σ' ενδιαφέρει εσένα, αν ό Πατριαρχης ειναι αίρετικός καί αν ό Άρχιεπίσκοπος καί οί Μητροπολίτες μνημονεύουν τόν Πατριαρχη; Άρχηγός μας
δέν είναι ό Πατριαρχης, αλλα ό Χριστός. Έμείς ξέρουμε τήν καρδια μας καί τήν πίστη μας. Είμαστε Όρθόδοξοι. Ό Πατριαρχης ας κηρύττη, όποια αίρεση θέλει. Ο Αρχιεπίσκοπος ας μνημονεύη, όποιον αίρετικό θέλει. Αυτοί θα δώσουν λόγο για τήν ψυχη τους κι εμείς γιά την δικη μας. Έξ άλλου, εμείς είμαστε πρόβατα καί δέν μας πέφτει λόγος. 'Έχουσι γνωσιν οί πoιμένες.

Ό Χριστός είπε, ότι πρός τόν Πατέρα δέν μπορεί νά πλησιάσει κανείς, παρά μόνον διά του Υίου. 'Έτσι καί πρός τόν Υίό δέν μπορεί νά πλησιάσει κανείς, παρά μόνον διά της Εκκλησίας.
Χριστιανός δέν μπορεί νά υπάρξει σαν ατομο, υπάρχει μόνον σάν μέλος της Εκκλησίας. Καί ή 'Εκκλησία υπάρχει μόνον, όπου όμολογείται ή Άληθεια. Έκεί όπου όμολογείται ό Οικουμενισμός, δηλαδη τό ψευδος, δέν υπάρχει Έκκλησία, δέν υπάρχει Χριστός. Καί μη νομίσετε, ότι χρειάζεται νά ανεβει κανείς στόν άμβωνα και να κανει οικουμενιστικο κηρυγμα, αν και ποσο συχνά δέν γίνεται κι' αυτό. Στην 'Εκκλησία όμολογουμε την πίστη μας μέ τό ονομα του Έπισκόπου πού μνημονεύουμε. Οί Όρθόδοξοι μνημονεύουν Όρθόδοξο Έπίσκοπο, οί Άρειανοί Άρειανό, οί Μονοφυσίτες Μονοφυσίτη, οί Εικονοκλαστες Εικονοκλάστη, οί ουνίτες ουνίτη καί οί Οικουμενιστές Οικουμενιστή. Μπορεί τά πάντα νά φαίνωνται ορθόδοξα μέσα στην 'Εκκλησία, σμως ό Επίσκοπος πού θά μνημονεύση ό παππάς, θά μας κάνει νά καταλάβουμε που βρισκόμαστε. Σέ μιά ουνίτικη εκκλησία τά πάντα φαίνονται ορθόδοξα. 'Ίσως μάλιστα καί ή γενειάδα καί τά μαλλιά του παππά νά είναι πιό μακρυά από των Όρθοδόξων καί ή ψαλμωδία πιό βυζαντινή καί οί εικόνες πιό αυστηρές καί τό «Πιστεύω» ακόμη είναι χωρίς τό «φιλιόκβε».

Όμως ό παππάς μνημονεύει τόν Έπίσκοπο των ουνιτων καί ό Έπίσκοπος των ουνιτων μνημονεύει τόν Πάπα καί όλη ή φαινομενική Όρθοδοξία πάει περίπατο. Μπορείτε νά πειτε, οτι δέν σας ενδιαφέρει, τί μνημονεύει ό παππάς, αφου εσας ή καρδιά σας είναι Όρθόδοξη; Θά μένατε νά κοινωνήσετε σέ μιά ουνίτικη εκκλησία; Όμως σέ μιά Νεοημερολογιτική εκκλησία μένετε. Όλα φαίνονται ορθόδοξα. ο παππάς μπορεί νά εχη ακόμη στήν ενορία σας γένεια καί μαλλιά καί μπορεί νά μή σας εχουν στείλει ακόμη «προοδευτικόν»ίεροκήρυκα. Όμως ποιόν Έπίσκοπο μνημονεύει ό παππάς;

Καί αυτός ό Έπίσκοπος ποιούς Πατριάρχας καί Άρχιεπισκόπους καί Συνόδους μνημονεύει εκφώνως ή στά δίπτυχα; Μνημονεύουν τόν Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαίο αν μάλιστα είσαστε στήν Βόρειο Ελλάδα, όταν λειτουργη Έπίσκοπος θά ακούσετε τό μνημόσυνο του βαρθολομαίου εκφώνως. Καί ό Βαρθολομαίος ποιόν εχει γραμμένον στά δίπτυχα καί τόν μνημονεύει σέ κάθε λειτουργία; Τόν «πρεσβύτερο αδελφό του», σπως τόν ονομάζει σέ κάθε ευκαιρία, τόν Πάπα Ρώμης.

Γιατί λοιπόν φεύγετε από τούς ουνίτες, αφού ετσι και αλλιως τον Πάπα μνημονευετε;

http://www.orthodoxienstasi.com/PDF/books/i%20allagi%20tou%20orthodoxou%20eortologiou.pdf
http://www.orthodoxienstasi.com/PDF/books/i%20allagi%20tou%20orthodoxou%20eortologiou.pdf
www.orthodoxienstasi.com

Ἠ Τηλεόρασις: ΒΑΒΥΛΩΝΑ μεγάλη

Ἠ Τηλεόρασις: ΒΑΒΥΛΩΝΑ μεγάλη

Ιερομόναχος Μελέτιος

Προφητεία:

"Θα έρθει καιρός, που ο διάβολος θα μπει μέσα σ’ ένα κουτί και θα φωνάζει. Και τα κέρατα του θὰ εἶναι στὰ κεραμίδια", Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.

Πρόλογος΄

Δεν επαρκούν, αδελφοί μου χριστιανοί, οι θρήνοι του προφήτου Ιερεμίου, δια να θρηνήσουν το κατάντημα του νέου Ισραήλ.

Η εποχή μας προβάλλει με ηδονιστική υστερία ότι φθείρει, υποβαθμίζει και εκριζώνει, όχι απλώς κάθε ηθική έννοια αγάπης, δικαιοσύνης, σεβασμού, φιλαληθείας, κ.λ.π, αλλά αυτήν ταύτην την πίστιν της Ορθοδόξου Μεγάλης του Χριστού Ανατολικής Εκκλησίας, την μόνην αληθή και την μόνην ικανή, να ικανοποίηση την βαθειάν πνευματικήν δίψαν του ανθρώπου εις τούτον τον
αιώνα και εις τον μέλλοντα, τον άνευ τέλους. Χρησιμοποιεί δε δια να φθάσει εις τον σκοπόν αυτόν, τα οπτικοακουστικά δηλητήρια που οι άφρονες άνθρωποι τα ονομάζουν μέσα μαζικής ενημερώσεως. Δραστικότερων δε εξ αυτών των δηλητηρίων απεδείχθη η Τηλεόραση, η οποία με τα προγράμματα της, τα οποία κατά μεγίστη πλειοψηφία κάνουν φανερή ολομέτωπη
επίθεση κατά της Ορθοδόξου Πίστεως και ηθικής, έχει μετατρέψει όχι μόνον σε πορνεία τα περισσότερα χριστιανικά σπίτια, αλλά εις την κυριολεξίαν σε αντίχριστα σπίτια. Και αυτό ένεκα της καταλυτικής της δυνάμεως επάνω εις τον άνθρωπον.

Λαϊκός ακόμη, συναρμολόγησα τις παρακάτω σκέψεις σχετικώς με την φθοροποιό επίδραση της Τηλεοράσεως, με την ελπίδα ότι, έστω και ελάχιστοι χριστιανοί θα αντιληφθούν ότι, με το να έχουν Τηλεόραση στο σπίτι τους, "φιλοξενούν" τον ίδιο τον Σατανά, όπως πολύ καλώς έχει προφητεύσει περί αυτής ο μεγάλος της Εκκλησίας μας άγιος, Κοσμάς ο Αιτωλός.

Ένας Δούρειος Ίππος εις τα σπίτια των χριστιανών. Εις το ιερόν βιβλίον της Αποκαλύψεως το τόσον φοβερό, εις το οποίον περιγράφεται συνοπτικώς ολόκληρη η Ιστορία του ανθρωπίνου γένους, από την δημιουργίαν του έως και τη φοβεράς ώρας της ενδόξου Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, κατά την οποίαν όλοι οι δειλοί, όλοι οι άπιστοι, όλοι οι πόρνοι, και γενικώς όλοι αυτοί οι οποίοι αγάπησαν το ψεύδος, τον Σατανά δηλαδή, είτε δια των έργων τους είτε δια τον λόγων τους, θα κληρονομήσουν την αιώνιον κόλασιν, η οποία μόνον δια τον διάβολον έγινε, εις αυτό επαναλαμβάνω το ιερό βιβλίο, γίνεται λόγος περί μίας μεγάλης πόρνης, που ακούει στον όνομα Βαβυλών, μετά της οποίας επόρνευσαν οι βασιλείς της γης.

Το τέλος αυτής της Βαβυλώνας είναι η εξαφάνισης της εις το βάθος της κολάσεως, όπου και θα την ακολουθήσουν και οι βασιλείς της γης, οι μετ' αυτής πορνεύσαντες. Δι' αυτόν τον λόγον ο Θεός, προτρέπει τους βασιλείς της γης να εξέλθουν εξ' αυτής, δηλαδή να κόψουν κάθε σχέση με αυτήν την πόρνη δια να μη λάβουν και αυτοί την ίδια μ' αυτήν τιμωρίαν. Βασιλεῖς τῆς γῆς εἲμεθα ἐμεῖς οι χριστιανοί οι Ορθόδοξοι, και μας καλεί βασιλείς δια δύο λόγους. Πρώτον διότι μας έδωσε την δύναμιν εις τον παρόντα αιώνα, να κυριαρχούμε επί όλων των παθών, και δεύτερον διότι, εις τον μέλλοντα αιώνα θα κληρονομήσουμε την
αιώνιον βασιλείαν.

Εις την εποχή μας, όπως πιο κάτω θα δούμε, μια τοιαύτη περίπου Βαβυλώνα είναι η Τηλεόρασις. Και θα πρέπει οι Ορθόδοξοι χριστιανοί να πάψουν να πορνεύουν πνευματικώς μ' αυτήν, να κόψουν δηλαδή τον σύνδεσμο που πολύ κακώς έχουν αναπτύξει μαζί της, εάν θέλουν βέβαια ν' αποφύγουν το σφράγισμα του αντίχριστου και συνάμα να κληρονομήσουν
την Βασιλεία του Θεού.

Δεν υποτιμούμε ασφαλώς την θαυμάσια αυτή εφεύρεση του ανθρωπίνου πνεύματος. Η Τηλεόρασις είναι ένα θαυμαστό επίτευγμα της επιστημονικής τεχνολογίας και στηρίζεται εις την εκμετάλλευση των φυσικών νόμων του Δημιουργού. Η θαυμαστή όμως αυτή εφεύρεσις έχει δύο όψεις: την θετική και την αρνητική.

Ο Δούρειος ίππος ήτο αυτός καθ' εαυτόν ωραίον και επιβλητικόν κατασκεύασμα. Η πονηρία όμως τον μετέβαλεν εις όργανον καταστροφής, διότι εκ της κοιλίας του ξεπήδησαν δολίως εχθρικές δυνάμεις, που έσπειραν την συμφορά. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με την Τηλεόρασιν. Καθημερινώς εκ της κοιλίας του δήθεν αθώου και πολιτιστικού αυτού οργάνου, βγαίνουν καμουφλαρισμένοι ποικιλόμορφοι σατανικοί εχθροί, οι οποίοι ξεριζώνουν τους τρυφερούς βλαστούς του ανθρωπισμού, με αποκλειστικόν σκοπόν την επικράτησιν του Αντίχριστου εις τις καρδιές των χριστιανών.

Από τα αποτελέσματα είναι απλό να διαπιστώσει κανείς ότι σήμερα, Τηλεόρασις = Σατανάς. Και αν το θέλετε, η Τηλεόρασις είναι ίσως η πιο ελκυστική μορφή του Σατανά, από όλες τις μορφές που έλαβε μέσα εις την ιστορία. Οι πλείστοι σήμερον γίνονται δια της Τηλεοράσεως πομποί ή δέκτες διαστρεβλώσεως της Αλήθειας και προαγωγοί της ανηθικότητας.

Η Τηλεόρασις είναι επικίνδυνη και ένεκα της ακτινοβολίας που εκπέμπει. Η ακτινοβολία αυτή προξενεί βλάβες εις τον νηπιακόν εγκέφαλον. Η αιτία που προκαλεί την βλάβη είναι η ακτινοβολία 'γ', η οποία είναι ραδιενεργός ακτινοβολία και είναι δυνατόν να επιδράσει και εις το συκώτι. Οι ειδικοί είπαν και επεσήμαναν τους μεγάλους κινδύνους που περικλείει δια τον άνθρωπο, η εκπεμπόμενη ακτινοβολία - ραδιενέργεια από την Τηλεόρασιν, και ιδιαίτερα της έγχρωμου Τηλεοράσεως. Συνιστούν μάλιστα εις τις έγκυες γυναίκες, να μην βλέπουν καθόλου έγχρωμη Τηλεόραση.

Δια να επιτύχει τον σκοπό του ο χριστιανός, φυλάσσει συνεχώς τις αισθήσεις του. Λέγει ο Άγιος Θεόδωρος Εδέσσης, "Πεφρόντισο τη ψυχή, το πάσαις αισθήσεσι χάλινον επιτεθέιναι". Ο Άγιος Διάδοχος Φωτικής μας λέγει ότι δια των αισθήσεων του σώματος ο διάβολος, όταν δεν είμαστε σε πνευματική εγρήγορση, αιχμαλωτίζει την ψυχή και την αναγκάζει να αμαρτήσει. "Οι δαίμονες δια των αισθήσεων του σώματος, τότε ήμας εύρωσι μάλιστα αμελώς και ολιγόρως τον δρόμο της ευσεβίας τρέχοντας, την ψυχήν αιχμαλωτίζουσι, βιαίως αυτήν, εις να μη θέλει, παρακαλούντες οι φόνιοι". Ο δε αυτός άγιος Θεόδωρος αλλού μας λέγει ότι κυριεύεται από αναρίθμητα πάθη, όποιος δεν φυλάσσει τους οφθαλμούς, τα αυτιά και την γλώσσαν. "Λόγω παιδαγωγείν τα αισθήσεις κατόρθωσαι σπουδάσωμεν και μάλιστα γε οφθαλμούς και ώτα και γλώσσαν. Τούτων γαρ ατακτούντων και όσφρησις εκθηλύνεται και αφή προπετώς εκτείνεται και αναρίθμητων παθών εσμός υπεισέρχεται.". Η Τηλεόρασις προσβάλλει τις δύο κυριότερες αισθήσεις, την όραση και την
ακοή, δι' αυτό κυρίως σήμερα οι άνθρωποι έγιναν δούλοι αναρίθμητων παθῶν.

Η ωφέλεια του Ορθόδοξου χριστιανού είναι μηδενική εκ της Τηλεοράσεως.

Φαινομενικός κάνει και καλό, εις την πραγματικότητα όμως όχι. Τα τυχόν "ντοκιμαντέρ" που προβάλλει, αποτελούν μόνον ένα δόλωμα. Είναι κόλπο του Σατανά να αναμιγνύει ενενήντα εννέα ψέματα και μία αλήθεια.

Όπως είναι ανόητος εκείνος που νομίζει ότι θα μπορέσει να ξεχωρίσει μία σταγόνα νερού από ένα ποτήρι δηλητήριο, για να την πιή να ξεδιψάσει, έτσι είναι πιο πολύ ανόητος όποιος νομίζει, ότι θα εκλέξει ένα ωραίο ανάμεσα από τα 99 άσχημα της Τηλεοράσεως για να ψυχαγωγηθεί. Και αν καθ' υπόθεσιν
συνέβαινε το αντίστροφο, να παρουσίαζε δηλαδή η Τηλεόρασις 99 ωραία και ένα άσχημο, θα τυπωνόταν ευκόλως εις τον θεατή το μοναδικό άσχημο.

Δεν παραλείπει βεβαίως να παρουσιάζει και θρησκευτικά θεάματα. Ναι, πλην όμως τα παρουσιάζει με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε να ζημιώνει την Ορθοδοξία μας. Προβάλλει και θρησκευτικές προσωπικότητες, που όμως μόνον Ορθόδοξοι χριστιανοί δεν είναι. Επίσης μεγάλος είναι ο κίνδυνος όλων εκείνων των παγανιστικών θρησκειών που έχουν ως κέντρο τον Διάβολο και
όσο αναζητείς σε αυτές τόσο σκοτάδι βρίσκεις.

Iσως πει κάποιος: ας την έχουμε, τουλάχιστον να βλέπουμε ειδήσεις. Πειράζει και αυτό; Αλήθεια πως μας πλανά ο Σατανάς! Εν πρώτοις πρέπει να πούμε ότι άι ειδήσεις ακούγονται, δεν βλέπονται. Αρκεί λοιπόν και το λαοπλάνο το ραδιόφωνο!
Πόσο πονηρός είναι πράγματι ο διάβολος.

Αλλά τι μας ωφελούν εμάς του Ορθόδοξους χριστιανούς άι ειδήσεις, άι οποίαι κατά κανόνα είναι ανόητες και ψεύτικες και δεν μας πληροφορούν δια κάτι, αλλά μας παραπληροφορούν.
Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, είναι σαφέστατος εις το σημείο αυτό, λέγοντας μας: "Τα μηνύματα, οι καινούριες ειδήσεις και όλες οι μεταβολές και αλλοιώσεις, μικρές και μεγάλες του κόσμου και των Βασιλείων, ας είναι εις σε τοιούτης λογής, ώσαν να μην ήσαν ολότελα". Δηλαδή, το τι έγινε και τι δεν έγινε εδώ και εκεί, δεν ενδιαφέρει τον χριστιανό. Τον ενδιαφέρει για τις ειδήσεις της καρδίας του, ποια πάθη δηλαδή έχουν φωλιάσει εκεί μέσα και την έκαναν σπήλαιο ληστών και το ότι, αν δεν αγωνισθεί να τα ξεριζώσει, θα κληρονομήσει το πυρ το εξώτερον!

Μας απατά με το πρόσχημα της ψυχαγωγίας και της τέχνης.
Η Τηλεόρασις ζητεί από τους θεατές, να ρυθμίζουν την ζωή τους σύμφωνα μ' αυτήν. Μπαίνει απαιτητική εις το σπίτι μας, απλώνοντας ξεδιάντροπα την αμαρτωλή της πραμάτεια. Φυτεύει με τέχνη τα μηνύματα της σάρκας μέσα μας. Μα θα έρθει η ημέρα το θερισμού, σίγουρο αυτό, αφού κάθε σπορά συνοδεύεται από θερισμό.

Μας παραπλανά δε, άλλοτε με το πρόσχημα της ψυχαγωγίας, και άλλοτε με το πρόσχημα της τέχνης. Υπό την απατηλή
ευχαρίστηση, άι ανήθικαι παραστάσεις, άι άσεμναι εικόνες κρύπτουν τα πλέον δηλητηριώδη διδάγματα και δημιουργούν πολυάριθμα θύματα της αμαρτίας. Τα πλασμένα δια την χαρά νειάτα, τα ωθεί εις την δυστυχία, εξαπατώντας τα με ψεύτικες κοσμικές χαρές που έχουν ως κέντρο τον θάνατο και την κενοδοξία.

Κάτω από τον μανδύα της τέχνης παρουσιάζει περιστατικά φόνων, μοιχείας, πορνείας, μέθης, κλοπής, ψεύδους, ανηθικότητας και πάσης εν γένει ακαθαρσίας. Πολλοί κριτικοί, ελεεινοί κριτικοί, χαρακτηρίζουν τις σεξουαλικές διαστροφές, το διεφθαρμένο, το άρρωστο, το έκφυλο, το ανώμαλο, τα ναρκωτικά, τις συμμορίες, τις ληστείες των τραπεζών, τα όργια, σαν έργα τέχνης και προσκαλούν το κοινό να θαυμάζει πως πίνουν το αίμα των θυμάτων τους οι βρικόλακες!..

Η τέχνη διεγείρει την αίσθησιν και την νόηση, άρα η αναπαράστασις της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού, που έχει σχέση με την διαιώνιση του είδους, δεν μπορεί να έχη σχέση με την τέχνη, διότι εδώ έχουμε έναν ερεθισμό της γενετήσιας ορμής, που οδηγεί τον άνθρωπο εις την αμαρτίαν
και τίποτε άλλο.

Παλαιά μερικοί φυματικοί έφτυναν εις το φαγητό των
υγιών, δια να μεταδώσουν και εις αυτούς την νόσον των, διότι θα είχαν και άλλους ομοιοπαθείς ώστε να παρηγορούνται. Κάτι ανάλογο κάνουν και τώρα με άλλα μέσα οι συμπλεγματικοί, οι ανώμαλοι, οι διεφθαρμένοι, οι έκφυλοι και διεστραμμένοι παραγωγοί, εν ονόματι δήθεν της τέχνης.

Επιδράσεις της Τηλεοράσεως.

α) Εις τα παιδιά.

Η Τηλεόρασις δεν παριστάνει την πραγματική ζωή εις τα παιδιά και τα αποβλακώνει. Παίζει καταστρεπτικό ρόλο εις την ζωήν των. Ληστεύει τις φυσιολογικές λειτουργίες τους. Δεν τ' αφήνει να μιλήσουν, να παίξουν, να δράσουν. Παιδικά προγράμματα δεν υπάρχουν, τα δε λεγόμενα παιδικά, αν καλώς εξετασθούν, αποδεικνύονται διαβολικά. Τα παιδιά πλάθονται από τα
πρώτα τους νοητικά βήματα εις το βωμό των δαιμόνων. Έτσι συνηθίζουν οι νεαρές υπάρξεις μέσα εις την δυσωδία και την αποχαύνωση. Ποτίζει τα παιδιά με κακής ποιότητος υλικό από τα πολύ τρυφερά τους χρόνια. Μετά γίνεται η επεξεργασία του υλικού αυτού και τα επόμενα βήματα έρχονται μόνα τους...

Η Τηλεόρασις κάνει ενδοφλέβια έγχυση δηλητηρίου σταγόνα-σταγόνα. Οι γονείς αφήνουν τα παιδιά τους έκθετα νὰ
δηλητηριάζονται καθημερινώς, για όλη την υπόλοιπη ζωής τους. Οι ώρες που περνούν τα παιδιά μπροστά στην Τηλεόρασιν είναι χωρίς αμφιβολία, ένα ύπουλο ναρκωτικό που οι γονείς χορηγούν στα παιδιά τους. Και δεν υπάρχει πιο ύπουλο ναρκωτικό από αυτό που διοχετεύεις εις τους άλλους, για να ωφεληθείς εσύ. Κάτω από την επήρεια αυτού του ναρκωτικού της ψυχής,
υφίστανται τα παιδιά έναν πνευματικό βιασμό, πολύ χειρότερο από το σωματικό. Βιάζει την σκέψη των παιδιών και των νέων και τα σπρώχνει σε λαθεμένες και παραμορφωμένες κρίσεις και αντιλήψεις. Προβάλλει συστηματικά κατά το μεγαλύτερο μέρος και τις ώρες μεγαλύτερης ακροαματικότητας, εκπομπές που επηρεάζουν αρνητικά την παιδική σκέψη.

Έχει αποδειχθεί ότι η τηλοψία προκαλεί σημαντικές βλάβες εις τον
εγκέφαλον των παιδιών, διότι προκαλεί παρά φύσιν ανάπτυξη τους κέντρου της οράσεως, εις βάρος του κέντρου της σκέψεως.

Οι εγκληματικές υποθέσεις προκαλούν επιθετική συμπεριφορά, όχι μόνον εις τα παιδιά, αλλά και στους μεγάλους. Υπάρχει στενός σύνδεσμος, άμεσος και βέβαιος μεταξύ της βίας και της συμπεριφοράς των παιδιών και των νέων. Πολλές φορές
ακούμε να οδηγείται ένας νέος ή μια νέα εις το έγκλημα. Και να σκεφθεί κανείς ότι πριν λίγα χρόνια ο νεαρός ή η νεαρή εγκληματίας ήταν ένα χαριτωμένο παιδάκι που χαμογελούσε αθώα. Ένα παιδάκι που έπαιζε εις την γειτονιά μας. Ένας έφηβος που έχει ελπίδες και έπλαθε όνειρα δια την ζωήν. Η δασκάλα του όμως, η Τηλεόρασις, τον έστειλε εις την φυλακή, φανερώνοντας έτσι την αγάπη της γι' αυτόν! Αδελφοί, πηγαίνετε τα παιδιά
σας στην Εκκλησία του Χριστού και όχι στην Τηλεόραση του Διαβόλου.

Όντως η βία που φαίνεται να κυριαρχεί και εις τα λεγόμενα παιδικά προγράμματα, είναι πραγματικά φρικιαστική. Προκαλεί σπασμούς και ταραχή εις το νευρικό σύστημα του παιδιού. Οι τηλεοπτικοί ήρωες προκαλούν υπερένταση του νευρικού συστήματος, σωματικήν υπερκόπωση και έξαψη της φαντασίας. Ο πολύ γρήγορος ρυθμός των τηλεοπτικών εκπομπών, συμβάλλει εις τον εκνευρισμό που παρατηρούμε όλο και πιο συχνά εις τα σημερινά παιδιά. Μετά την παρακολούθηση είναι όλο νεύρα.

Οι οπτικές διεγέρσεις της Τηλεοράσεως καθιστούν τα παιδιά κυνικά, εγωιστικά και δειλά. Υποδαυλίζουν τα ένστικτα, χωρίς να προσφέρουν καμία σωστή διέξοδο. Αφού παρακολουθήσουν τα παιδιά τέτοια προγράμματα, υφίστανται "ψυχική δοκιμασία" και κρίση υπερδραστηριότητος.

Επιπλέον τα παιδιά με την ανωριμότητα, την ευαισθησία και τον μιμητισμό, είναι φυσικό να ταυτίζονται με τα πρόσωπα της Τηλεοράσεως που τους προκαλούν εντύπωσιν και να επιχειρούν προσαρμογή της συμπεριφοράς τους με βάσιν αυτά τα πρότυπα.

Και κανείς δυστυχώς δεν μπορεί να εμποδίσει τα παιδιά από το να βλέπουν αυτά τα χάλια. Ποιος άλλωστε; Οι γονείς, ή
μήπως ο δάσκαλος, ή ο κοσμικόφρων παπάς, που και οι ίδιοι καθηλώνονται εις την Τηλεόρασιν; Ο εφευρέτης της Τηλεοράσεως Βλαδιμίρ Σβορίκιν, μεταξύ των άλλων που έχει δηλώσει είπε: "Αν είχα παιδιά, ποτέ δεν θα τα άφηνα να παρακολουθήσουν τα προγράμματα της".

β) Εις του νέους.

Διαμορφώνει τον χαρακτήρα και το φρόνημα του αγοριού και της κοπέλας. Ήχος και εικόνα μαζί λειτουργούν κατά τρόπο πειστικό εις την διαπαιδαγώγηση. Η εικόνα εντυπώνεται βαθύτατα εις την ψυχήν. Παραμένει εις την φαντασίαν ζωηρά και ανεξάντλητος, δια να γίνη πηγή και εστία λογισμών πονηρών, ωθούντων προς την αμαρτίαν. Αποδυναμώνει ψυχικά τους νέους και τις νέες, διδάσκει το έγκλημα, εξάπτει την φαντασίαν, οδηγεί εις του βιασμούς,
διδάσκει τον αθεϊσμό, τον αποκρυφισμό και τον σατανισμό.
Απομακρύνει την νεολαία από τις αιώνιες αρχές του Ευαγγελίου,
παρασύρει εις τα ναρκωτικά, οδηγεί εις την ανηθικότητα.

Τα προγράμματα της διαφθείρουν την νεολαία με τις ταινίες βίας, ερωτισμού, αντικοινωνισμού και ιδεολογικών ανταρσιών. Έχει αποπροσανατολισθεί η νεολαία, οδηγούμενη εντέχνως προς το ποδόσφαιρον, τις νυχτερινές ασχήμιες που προσφέρουν πρόσκαιρες απολαύσεις αλλά μεγάλες εις το τέλος συμφορές.

Η βία, με την οποία μορφή εμφανίζεται εις την οθόνη, επηρεάζει βαθύτατα την ψυχοσωματική οντότητα όχι μόνον του νέου, αλλά και του οποιουδήποτε θεατή. Χυδαίες τηλεοπτικές ιστορίες ροκανίζουν, διαφθείρουν και αμβλύνουν το ηθικό αισθητήριο. Δεν υστερεί δηλαδή η Τηλεόρασις εις την διάβρωση του πνευματικού και ηθικού κόσμου της νέας γενιάς, αλλά και αυτής της ψυχικής της ισορροπίας. Μαστιγώνει ανηλεώς και ξυπνάει τα τυφλά ένστικτα και τον αισθησιασμό. Δημιουργεί προϋποθέσεις ναυαγίων της ζωής.

Εξοικειώνει όχι μόνον τους νέους, αλλά και τους ώριμους με
το άσχημο, το πρόστυχο, το ανώμαλο, το αντιστρατευόμενον εις την ηθική υγείαν του συνόλου. Δια μέσου αυτής της πόρνης οδηγούνται οι νέοι της Ελλάδος προς την ανωμαλία. Δια μέσου αυτής ακολουθείται η μόδα, οι τρόποι μιμητισμού, ιδίως γυναικών, θαυμάζοντας τους μεγάλους διεφθαρμένους αστέρας της Τηλεοράσεως.

Είναι τόσο έντεχνος η πλοκή της υποθέσεως των έργων και εξασκούν τοιαύτην γοητεία επί της ψυχής που είναι σχεδόν αδύνατον να μη ριζώσει η ανηθικότητα εντός του ανθρώπου και ιδιαιτέρως εις το νεαρό αγόρι και εις την νεαρή κοπέλα, που
ευκόλως διαπλάσσονται. Εξάπτονται όπως είπαμε άι νεανικές φαντασίες, διεγείρονται τα αμαρτωλά αισθήματα και ανάπτουν οι φλόγες της ακολασίας.

Εις την αμαρτωλή ατμόσφαιρα που δημιουργούν τα έργα, συμπνίγονται και διαφθείρονται τα αγνά αισθήματα αμφότερων των φύλων. Οι ερωτικές σκηνές διεγείρουν τις νεαρές υπάρξεις. Και όχι μόνον το 16χρονο αγόρι ή κορίτσι, αλλά και ο ηλικιωμένος ακόμα που κάμει κάποιον αγώνα δια να έχει αυτοκυριαρχία, ενάρετη ζωή, ηθική υπόσταση, αναστατώνεται.

Προσέξετε πως κατάντησαν οι νέοι και οι νέες από την αμαρτία. Σκιάχτρα αληθινά, ψυχικά ερείπια. Θυμηθείτε τα πρόσωπα τους πως ήταν πιο πριν αγγελικά, και τώρα έγιναν δαιμονικά. Μόνον εις την νεολαία, εάν επιβλέψει κανείς, δύναται να αναφωνήσει με μεγάλη θλίψη από τα βάθη της καρδιάς του: ω Θεέ μου, πως κατάντησαν άι εικόναι σου! άι πλασμέναι δια τα μέλλοντα αγαθά,
δια την πραγματική χαράν και ευτυχία, δια τον αγγελικό βίον!

γ) Εις τον άνθρωπο γενικώς.

Η Τηλεόρασις, το πολύμορφο αυτό τέρας, είναι μια δύναμις εχθρική δια την ψυχή του ανθρώπου, διότι της δίδει ψεύτικη εικόνα της πραγματικότητος και την παραπλανά, αλλά και την μολύνει με την απανθρωπιά της βίας, της πορνείας και του πνεύματος ευδαιμονισμού, ενώ από τις διάφορες ιστορίες
των δήθεν ταινιών και "σήριαλ" προβάλλει αντιλήψεις αντιχριστιανικές, και μερικές φορές μέσα από δήθεν χριστιανικό χαρακτήρα.

Μέσα εις τον καθένα ενσταλάζεται το δηλητήριο της διαφθοράς της ειρωνείας δια κάθε ιερό, δια κάθε θεσμό, δια κάθε ιδανικό και ωραίο. Σερβίρεται ότι πιο σάπιο ότι κατακάθι του βούρκου και της ασωτίας. Προάγει τον θεατή να ζεῖ ελεύθερα χωρίς κανένα φραγμό, χωρίς καμιάν πίστιν προς την ηθική και χωρίς κανένα σεβασμό προς αυτό που εμείς, σαν Ορθόδοξοι χριστιανοί πιστεύουμε και ζούμε.

Τα τηλεοπτικά δίκτυα με τα κακής ποιότητος προγράμματα εκφαυλίζουν τους τηλεθεατές, εκπορνεύουν την νεολαία,
παρασύρουν εις την ομοφυλοφιλία, διαφημίζουν και προωθούν τα ναρκωτικά, εξαχρειώνουν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και προσωπικότητα, θανατώνουν τις ψυχές, και μεταβάλλουν τα ολοκάθαρα χριστιανικά σπίτια σε βόθρο και κόπρανα του διαβόλου.

Απονευρώνει πνευματικά, εκατομμύρια ανθρώπους. Ταυτοχρόνως τους αποκοιμίζει και τους καθιστά παθητικούς
δέκτες των οποιωνδήποτε μηνυμάτων. Έχει δηλητηριάσει τον λαό, τον έχει ρίξει εις το ποδόσφαιρο, εις τις καφετέριες, εις τις ντισκοτέκ και τα μπαρ, εις την πολιτική.

Ακαταπαύστως ξερνάει δηλητήριο. Θλιβερές ειδήσεις, φόνους, εμπρησμούς, κλοπές, αρπαγές, καταχρήσεις, βλασφημίες,
δολοπλοκίες, πολέμους, ψεύδη, αδικίες, και τόσα άλλα, ώστε έκανε τον άνθρωπο να στερέψει μέσα του η αγάπη, η συμπόνοια, και να φυτρώσει η αμφιβολία δια τα πάντα.

Η Τηλεόρασις εξασκεί μαγεία χειρότερη από πόρνη γυναίκα. Έχει δύναμιν, ασκεί ασυνήθιστη έλξη επάνω εις τον άνθρωπον, και του παραλύει την θέληση. Δελεάζει, θέλγει, σαγηνεύει, αιχμαλωτίζει, υπνωτίζει, και κατά κανόνα παρασύρει ή εξωθεί τον τηλεθεατή εις ωκεανούς βορβόρου και αναθυμιάσεων. Αρδεύει τα πάθη του
κακού, μυκτηρίζει το πνεύμα της αρετής. Τείνει να υποδουλώσει το μυαλό και κυρίως το συναίσθημα του θεατή, προς το οποίον περισσότερο απευθύνεται. Επιδρά εις την σκέψη και εις την κρίσιν του τηλεθεατή, εις την ψυχήν και το ήθος του ανθρώπου. Συσκοτίζει συστηματικά την αλήθεια.

Παραμορφώνει την προσωπικότητα του ανθρώπου. Επιβάλλει και υποβάλλει ιδέες, οι οποίες επηρεάζουν αφάνταστος το άτομο. Μετατρέπει δε τους ζωντανούς ανθρώπους σε σιωπηλά αγάλματα. Τους μετατρέπει σε αριθμό.

Η ζωή ενός φανατικού τηλεθεατή χάνει την ισορροπία της, εις τον βαθμό που την χάνει και η ζωή του ναρκομανή ή του αλκοολικού. Έτσι όλοι σχεδόν οι άνθρωποι ναρκώθηκαν και υπνωτισμένοι πλέον οδηγούνται εις τον δρόμο της κολάσεως.

Η συναναστροφή με την Τηλεόρασιν επηρεάζει την ηθική
και πνευματικήν κατάστασιν του ανθρώπου και δημιουργεί πνιγήραν ατμόσφαιρα θρησκευτικής αδιαφορίας και ανηθικότητας, σύμφωνα με το Γραφικό "φθείρουσιν ήθη χρηστά ομιλιαί κακαί". Οι Ορθόδοξοι χριστιανοί που έχουν συνάψει παράνομο γάμο με την Τηλεόρασιν, είναι επείγον να πάρουν διαζύγιο, διαφορετικά πρόσωπο Θεού δεν θα δουν.

Διαβολικό τόλμημα η είσοδος της Τηλεοράσεως εις το σπίτι του Ορθόδοξου χριστιανού.

Η ΣΤ' Οικουμενική Σύνοδος εις τον ΝΑ' κανόνα της, απαγορεύει εξ' ολοκλήρου τα θέατρα και τους παραβαίνοντας τον κανόνα αφορίζει αν είναι λαϊκοί, ή καθαιρεί αν είναι κληρικοί. Διότι εις αυτά γίνονται πολλά άσεμνα πράγματα, δια μέσου των οποίων βλασφημείται και υβρίζεται όχι μόνο η πίστις των χριστιανών αλλά και ο ίδιος ο Θεός.

Η γλώσσα της Εκκλησίας με την λέξη θέατρο, συμπεριλαμβάνει και το ποδόσφαιρο, τις συναυλίες, τα πάρτι, τις χοροεσπερίδες, τον κινηματογράφο και τα όμοια. Σήμερα το σύνολον των χριστιανών γονέων αξίζει άραγε να λέγονται χριστιανοί; Όλα αυτά τα ειδωλολατρικά θεάματα που η αγία μας Εκκλησία απέκρουσε, τα έχουν καθημερινώς μέσα εις το σπίτι τους, τοποθετώντας μια
Τηλεόρασιν, έγχρωμη ή άχρωμη, μικρή η μεγάλη, πάντα το ίδιο αποτέλεσμα!

Όλα αυτά τα ειδωλολατρικά θεάματα, θέατρα, ιπποδρομία, τα διάφορα παιχνίδια, οι δαιμονιακοί χοροί, τα σατανικά τραγούδια και τα όμοια, ονομάζονται από τον άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο και τον άγιο Κύριλλα Ιεροσολύμων πομπή του Σατανά. Άρα λοιπόν, η είσοδος της Τηλεοράσεως εις ένα Ορθόδοξο χριστιανικό σπίτι, φανερώνει ότι ο χριστιανός ανακαλεί αυτά
που είπε κατά το Βάπτισμα: "αποτάσσομαι τω Σατανά και πάσι τοις έργοις αυτού και πάση τη πομπή αυτού". Δηλαδή φανερώνει άρνηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και σύνταξιν με τον αντίχριστο! Ζητούμε μόνοι μας τον αιώνιον πνευματικόν θάνατον. Τι κρίμα, τι φρίκη! Τι διαβολικό τόλμημα λοιπόν να θέση κάποιος χριστιανός εις το σπίτι του μία Τηλεόρασιν!

Βασικός στόχος της, η διάλυσης της Πατρίδος και της Ορθοδοξίας. Εντέχνως και ποικιλοτρόπως μεταδίδει προγράμματα τα οποία στοχεύουν να αποκεφαλισθή η Πατρίδα μας, η Ορθοδοξία μας, η παράδοση μας, η οικογένεια, κάθε θεσμός. Δια μέσου της μεγάλης πόρνης περνούν όλα τα
σατανοφόρα προγράμματα, δια να διαλύσουν το Έθνος μας και την Ορθόδοξον πίστιν μας. Συκοφαντεί αυτά νυχθημερόν και ποικιλοτρόπως, ενώ εκ παραλλήλου προβάλλει και βραβεύει όλους τους επινοητάς των πορνικών έργων και γίνεται κήρυξ του αθεϊσμού και της σαρκολατρείας.

Εωσφορικός, με μεγάλη δεξιοτεχνία και μεθοδικότητα, γίνεται ο αφελληνισμός. Πλάνοι και κόλακες εμφανίζονται με μορφές και γλώσσα αγγέλων, αλλά εις την πραγματικότητα είναι ενσαρκωμένοι δαίμονες που συμπαρασύρουν τους Έλληνες εις τον όλεθρο και την συμφορά.

Οι ξενικές επιρροές έπαιξαν και παίζουν καταλυτικό ρόλο εις τις ψυχές των Ελλήνων και ιδιαιτέρως των νέων. Η Ελληνική Τηλεόρασις κατόρθωσε με τις συνεχείς παρουσιάσεις ξένων τραγουδιστών, τραγουδιών, κ.λ.π να αφομοιωθούν οι
νέοι μας εις τις ξένες συνήθειες, οι οποίες εν τω σύνολο τους είναι
ειδωλολατρικές. Κατόρθωσαν δηλαδή να αποπροσανατολίσει τον λαό της Ελλάδος από τον παραδοσιακό τρόπο ζωής και τον Ελληνικό τρόπον σκέψεως και να τον αποκόψει έτσι από τις ρίζες του.

Σήμερα τα παιδιά του δημοτικού, του γυμνασίου, του λυκείου, του πανεπιστημίου, γνωρίζουν καλύτερα χάρις εις την Τηλεόρασιν, του ομοφυλόφιλους τραγουδιστές και τις μεγάλες πόρνες του αμερικανικού πενταγράμμου, τους ήρωες του αμερικανικού υποκόσμου και τα ρέστα λύματα των αμερικάνικων οχετών, από
όσο γνωρίζουν έναν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, έναν στρατηγό Μακρυγιάννη, έναν Διονύσιο Σκυλόσοφο και οποιονδήποτε άλλο ήρωα του Ελληνικού Έθνους.

Πολλάκις εις την ιστορία το Έθνος μας πολέμησε και νίκησε τους βάρβαρους που εμφανίζονταν εις τα σύνορα. Αλλά αλίμονο, οι βάρβαροι δεν χρειάζεται να ξανάρθουν από τα σύνορα. Του εκπαιδεύουν οι Σιωνιστές, οι Μασόνοι και οι ταλμουδιστές, τα όργανα του Σατανά, με την Τηλεόρασιν και οι ορδές τους
από τα παιδικά δωμάτια θα ορμήσουν, αν δεν όρμησαν ήδη.

Η Τηλεώρασις έχει καταργήσει τον διάλογο. Έχει επιβάλλει δικτατορικά τον μονόλογο των άθεων και έκφυλων τύπων, που διακωμωδούν συνεχώς την πίστιν του Χριστού μας. Ποτέ το αντίχριστο αυτό κουτί δεν θα προβάλει την τιμιότητα, την δικαιοσύνη, τις ανθρώπινες αρετές, και προπαντός την
θεότητα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Οι διευθύνοντες την Τηλεόρασιν, είναι άνθρωποι χωρίς συνείδηση και συναίσθηση ευθύνης. Ότι έχουν μέσα τους αυτό προσπαθούν να μας δώσουν. Ένας βασικός τους στόχος είναι, να κλονίσουν την θρησκευτικότητα του λαού διασύροντας την Εκκλησία. Ο δαιμονοφόροι προβολείς υποβαθμίζουν την χριστιανική ζωήν των
μοναχών. Ο μοναχισμός δια τον Σατανά είναι φοβερό πράγμα, διότι από αυτόν έχει κατακαεί μέσα στην ιστορία. Δια τον λόγον αυτόν τον πολεμά λυσσωδώς. Δεν βλέπεις ποτέ κανένα δημόσιο άνδρα να παρουσιασθεί και να καταγγείλει δημοσίως τις αμέτρητες και απαράδεκτες αντιχριστιανικές ενέργειες που δρουν ανενόχλητα.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία πως βρισκόμαστε σε περίοδο παρακμής. Το ήθος έχει χαθεί οριστικά, η σήψις έχει πάρει γενική επέκτασιν. Δια την θλιβερά αυτήν κατάστασιν πρωτεύοντα
ρόλο έπαιξε η Τηλεόρασις, η οποία είναι ο μεγαλύτερος διαφθορέας των ηθών της εποχής μας. Αχρειότης, χυδαιότης, προκλητικές σκηνές, είναι η ηθικώς δηλητηριώδης τροφή που παρέχεται εις τους τηλεθεατές.  Προπαγανδίζει ύπουλα τον εξευτελισμό της γυναίκας. Μας παρουσιάζει σαν φυσικό πράγμα ότι πιο ξεδιάντροπο και ανήθικο υπάρχει, ενώ αντιθέτως μέμφεται και ειρωνεύεται κάθε αρετή, ότι τίμιο, ηθικόν και δίκαιον υπάρχει.

Ο εκπαιδευτής αυτόν είναι ο κακοηθέστερος εκμαυλιστής
των ψυχών. Το 80% των προϊόντων του έχουν ως θέμα το έγκλημα και όσα έχουν σχέση με την γενετήσια ορμή. Πανάρχαια θέματα αυτά και δια να έχουν ελκτική πρωτοτυπία, οι παραγωγοί αναζητούν τας τερατοδεστέρας υπερβολές η διαστροφές αφ' ενός, ενώ αφ' ετέρου, αυξάνουν τας δόσεις. Το όργανον αυτό το εκμαυλισμού, του εκφυλισμού και της εξαχρειώσεως, παρουσιάζει την γενετήσιο σχέση και τα όσα έχουν σχέση με αυτήν κατά  τρόπο διαστρεβλωμένο.

Άλλες ονομασίες που αρμόζουν εις την Τηλεόρασιν.

Η Τηλεόρασις είναι η σύγχρονη μάγισσα Κίρκη. Και όπως η Κίρκη της μυθολογίας μεταμόρφωσε τους συντρόφους του Οδυσσέα σε γουρούνια, έτσι και αυτή έχει μεταμορφώσει τους χριστιανούς και τους έκανε πειθήνια όργανα. Και εάν δεν ευρέθη ο Οδυσσέας, δηλαδή ο έμπειρος Πνευματικός, δια να ξανακάνει τα πειθήνια αυτά όργανα χριστιανούς, μέσω του ιερού μυστηρίου της εξομολογήσεως, βγάζοντας τις λεγεώνες των δαιμονίων από
την καρδιά τους, τότε οι πρώην χριστιανοί θα βρεθούν εις τα τάρταρα του Άδου πολύ σύντομα. Αν δε λάβουμε υπ' όψιν, ότι η εποχή μας είναι φτωχή πνευματικά, πράγμα που σημαίνει ότι και οι έμπειροι Πνευματικοί σπανίζουν, καταλαβαίνουμε πόσοι θα σωθούν...

Είναι ο καρκίνος της ψυχής, ο οποίος απομυζά από τους χριστιανούς όλον τον πνευματικό θησαυρό, και τους κάνει να στεγνώνουν μέρα με την μέρα, να γίνονται δηλαδή ειδωλολάτρες. Είναι ένας υπόνομος που ξεχειλίζει συνεχώς την διαφθορά.

Είναι ο πιο άριστος διδάσκαλος, ο οποίος εγγυάται ότι θα στείλει τους μαθητές του εις την αιώνιον κόλασιν, εάν παρακολουθούν
ανελλιπώς τα μαθήματα του. Μερικά από τα μαθήματα του είναι:

1) Πως κανείς θα γίνει εγκληματίας.
2) Τα ναρκωτικά και πως λαμβάνονται.
3) Πως θα αρνηθείς τον Ιησού Χριστό.
4) Ανηθικότητα. Μερικά κεφάλαια από το βιβλίο της ανηθικότητας είναι:
α) Διαστροφές και ανωμαλίες.
β) εξώγαμες σχέσεις και εκτρώσεις.
5) Ευθανασία και μέθοδοι αυτοκτονίας.
6) Μοιχεία, και πορνεία.
7) Πως ένας νέος θα παρασύρει μία κοπέλα εις την πορνεία,
και πως μια κοπέλα θα ελκύσει εις τον σατανικό της έρωτα ένα αγόρι για να ολοκληρώσει ουσιαστικότερα την αρρωστημένη αγάπη του εαυτού της, την φιλαυτία.

Οι ώρες διδασκαλίας του μαθήματος της ανηθικότητας δεν
δύνανται να υπολογισθούν, διότι το μάθημα αυτό διδάσκεται συνεχώς και όποτε κρίνει ο διδάσκαλος. Πεπειραμένος δε διευθυντής αυτού του διδασκάλου, ο Σατανάς, με πείρα 7500 ετών.

Είναι λοιπόν η δεν είναι ελεεινοί και τρισάθλιοι οι γονείς, οι οποίοι δεν άκουσαν τον άγιον μας τον Κοσμά τον Αιτωλό, που μας είπε να μην πάρουμε εις το σπίτι μας τον Διάβολο, "που θα έχη τα κέρατα του εις τα κεραμίδια";

Οι διευθύνοντες την Τηλεόρασιν είναι υπηρέτες του Σατανά.
Η πολιτεία στέκει απαθής θεατής, αφήνοντας ανεξέλεγκτη την Τηλεόρασιν να συνεχίζει το διαβρωτικό της έργο. Και ενώ φρόντισε να μεταφέρονται κάθε τόσο τα σκουπίδια μακριά από τους συνοικισμούς, δεν έλαβε όμως ποτέ την ίδια μέριμνα εις τον πνευματικόν περιβάλλον, με αποτέλεσμα να μας λιανίζουν τα μικρόβια της ανηθικότητας και της κακοήθειας. Πράγματι έλειψαν από τον τόπον αυτόν άνθρωποι με αίσθημα ευθύνης για την Ελλάδα.

Οι άνθρωποι οι οποίοι γράφουν η προγραμματίζουν τις διάφορες εκπομπές και τις κατευθύνουν, έχουν αποκτήσει την πείρα του ίδιου του δαίμονος εις την τέχνη του κακού. Είναι ενσαρκωμένοι υπηρέτες του Σατανά δίχως να το γνωρίζουν. Και ενώ αυτοί είναι δούλοι και σκλάβοι εις την ακαθαρσία της σαρκός, υπόσχονται να δώσουν ελευθερία εις τους άλλους! "ελευθερίαν αυτοίς επαγγελόμενοι, αυτοί δούλοι υπάρχοντες της φθοράς".

Μεταχειρίζονται δε τας επιθυμίας της σαρκός και τα ασέλγειας ωσάν ένα δόλωμα και αγκιστρώνουν εκείνους τους ταλαίπωρους χριστιανούς, όπου αληθώς έφυγον προτέρον διά της είς Χριστόν πίστεως, τας τοιάυτας επιθυμίας.

Δεν είναι ολίγες οι εκπομπές που δίδουν την εντύπωσιν ότι εκείνοι που τις προγραμματίζουν και τα παρουσιάζουν πάσχουν εξ' όλων των ειδών τας διαστροφές. Είναι αφάνταστες οι αηδίες που εξαπολύονται από την Τηλεόρασιν.

Εκείνοι που νοθεύουν τα τρόφιμα είναι αθώοι, αν συγκριθούν μ' αυτούς που διαφθείρουν με σαπρό πνευματικό εμπόρευμα την
προσωπικότητα του ανθρώπου.

Τι είδους πρότυπα προβάλλει προς μίμηση. Χορτάσαμε νὰ βλέπουμε ανθρώπους που προκαλούν αηδία με την παρουσία τους. Άθεους και ομοφυλόφιλους μουσικοσυνθέτες, και γυναίκας σαν μεγάλες σταρ του κινηματογράφου, του θεάτρου και της πορνείας, που δεν σεβάστηκαν τον εαυτό τους, τα ιερά του γάμου, και έγιναν μοιχαλίδες, και εμείς έχουμε το κουράγιο να τις βλέπουμε δια μέσου της μεγάλης πόρνης!

Ανεβάζει σε ύψη πρόσωπα μηδαμινά, που έχουν σαν προσόν να ξέρουν να κουνιούνται με τρόπο που να προκαλούν σεξουαλική διέγερση, ή άλλες ικανοποιήσεις σε πάθη. Και τα προβάλλει σαν αυθεντίες και τα δικά μας παιδιά τρέχουν να τα μιμηθούν.

Επίσης προβάλλει σαν αυθεντίες όλους εκείνους, που ούτε μια φορά δεν αναφέρουν το όνομα του Θεού, και όποτε το αναφέρουν ήτε το βλασφημάν ήτε το κοροϊδεύουν. Στην πραγματικότητα όμως, είναι κρυφοί λάτρεις των δαιμόνων, αφού αυτό μαρτυρούν οι πράξεις τους και τα λεγόμενα τους.

Αστραπιαία ανά τον κόσμον βλέπουμε τα κατορθώματα, τῶν παντός είδους εκφυλισμένων και διεφθαρμένων υποκειμένων φορέων του ΕΙΤΖ, ή και παντός είδους παρόμοιας συμφοράς.

Τι είδους ζωή προβάλλει.

Καθημερινό θέαμα της τηλεοράσεως, οι ποικίλες εκδηλώσεις της βίας και της ανηθικότητος, καθώς και τα πιο αποκρουστικά ἐγκλήματα. Ο κόσμος που εἰσήγειται εις του θεατές της είναι ένας κόσμος "σεξουαλισμού", που σημαίνει: διάχυτη η λαγνεία, η αμαρτία δηλαδή. Από την βαμμένη εκφωνήτρια του δελτίου ειδήσεων, μέχρι και την μαθητριούλα που μόλις σχολάσει πάει κατ' ευθείαν είς την ντισκοτέκ για ένα ποτό. Συνεχώς και
ακαταπαύστως ομιλεί δια ότι έχει σχέση με την σάρκα, την ψεύτικη ηδονή, την κρυφή ζωή. Κάθε παρανομία θεωρείται ικανότητα, δηλαδή βραβεύεται.

Διὰ μέσου αυτής προβάλλεται η γύμνωσις, η απογύμνωσις, η διαστροφή, η ακολασία, μασκαρέματα ενδυμάτων, η χρωματοπροσωπία, αδιαντροπιά, εξευτελισμός του ανθρώπου και ιδιαίτερα της γυναικός, ο σατανισμός, η μαγεία, κ.α. Με μία λέξη προβάλλεται η ειδωλολατρία, η λατρεία των δαιμόνων. Και όλα αυτά πήραν τον γενικόν τίτλο πολιτισμός του 20ο αιώνος!

Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι από εδώ και πέρα η ειδωλολατρία θα προβάλλεται απροκατάληπτα πλέον, διότι οι δαίμονες δεν
έχουν πολύ καρό για μακροχρόνιες μεθοδεύσεις. Αυτό δείχνουν ολοκάθαρα οι καιροί για όσους βλέπουν.

Ο ρόλος των διαφημίσεων.

Οι ατέλειωτες πάλι διαφημίσεις κάνουν πλύση εγκεφάλου. Παθιάζονται τα παιδιά με ένα σωρό παιχνίδια της κακιάς ώρας και αποκτούν πολλές παράλογες επιθυμίες. Σπρώχνουν είς την απληστία και είς την υλιστική θεώρηση της ζωής, επηρεάζουν την σκέψη και αλλοιώνουν τον χαρακτήρα των τηλεθεατών. Παρακολουθήσατε τις διαφημίσεις. Μια μερίδα ομιλεί δια
απολαύσεις τροφών, η άλλη δια μόδα ενδυμάτων, η άλλη δια επιπλώσεις κατοικιών, κ.λ.π.

Είναι δε είς το σύνολο τους βρώμικες και εξευτελίζουν προπαντός την γυναίκα. Την υποβιβάζουν σε αντικείμενο ηδονής, προβάλλοντας την προκλητικά, άσεμνο ενδεδυμένη η εντελώς γυμνή.

Συμπέρασμα.

Όντως λοιπόν πόρνη γυναίκα είναι η Τηλεόρασις. Και όποιος συνομιλεί με αυτήν, παρακολουθεί δηλαδή τα διεστραμμένα προγράμματα της, ξεσηκώνει εναντίον του τον δαίμονα της πνευματικής και της σωματικής πορνείας, ως μας λέγει ο άγιος Μελέτιος ο Ομολογητής, "Ό γυναικῶν προσέχων ὀμιλίαις, καθ'
ἐαυτοῦ τὸν δαίμονα κινεῖ τὸν τῆς πορνείας".

Και ποιοι είναι οι σωματέμποροι αυτής της πόρνης; Είναι οι άρχοντες που κυβερνούν τον τόπο ελεγχόμενοι από τους δαίμονες. Ακόμη και αυτοί οι ίδιοι οι γονείς που τοποθετούν αυτήν είς το σπίτι τους.

Η ειδωλολατρία, ο Αντίχριστος και η Τηλεόρασις.

Δυστυχώς τα παγκόσμια μαντεία της αρχαιότητας συγκεντρώθηκαν σε ένα, είς το κουτί της απώλειας, που μπήκε μέσα είς το σπίτι μας και συνεχώς μας βομβαρδίζει με προγράμματα και στόχους που οι δαίμονες έχουν επιβάλλει.
Έχουμε αναβίωση της λατρείας των δαιμόνων και τα σπίτια μας έγιναν βωμοί, επάνω είς τους οποίους θυσιάζουμε τις ψυχές μας είς τον Σατανά.

Αισθάνεται κανείς λύπη που ο κλήρος σιωπά και η ειδωλολατρία συνεχώς μεταδίδεται.  Δια μέσου αυτής οι δαίμονες και οι υπηρετούντες αυτής, προσπαθούν να παρασύρουν είς το στράτευμα τους, εν όψει του πολέμου "της ημέρας εκείνης της μεγάλης του Θεού του Παντοκράτορα", που ο ευαγγελιστής
Ιωάννης κάνει λόγο εις την Αποκάλυψη, και κατά τον οποίον ο διάβολος θα συντριβή κατά κράτος και θα βληθεί είς την αιώνιον κόλασιν.

Η Τηλεόρασις είναι πιο φοβερή του κινηματογράφου, πιο αδιάντροπη, πιο απαίσια. Είναι η πλάνα των καιρών που θα πλανίσει τους λαούς της γής, δια να προσκυνήσουν του ψευτομεσσία των Εβραίων και να λάβουν την σφραγίδα του, δηλαδή το χάραγμα του Αντιχρίστου.

Η εμφάνισις του Αντίχριστου διά μέσου αυτής θα είναι το αποκορύφωμα, θα είναι η μεγάλη εντύπωσις που θα κάνη τους λαούς της γής να υπέρ εντυπωσιασθούν. Από την στιγμήν εκείνην θα αρχίσουν ραγδαίως παράδοξα γεγονότα, που θὰ ἐντυπωσιάσουν τους πάντες, εκτός βέβαια των Ορθοδόξων χριστιανών. Διὰ μέσου αυτής ο Αντίχριστος θα εμφανισθεί ως δικαιοκρίτης, τίμιος, εἰλικρινής, εγκρατής, ώστε να πλανίσει ευκόλως τους λαούς της γής.

Οικογένεια και Τηλεόρασις.

Η Τηλεόρασις δεν προσφέρει καμία βοήθεια είς τα μέλη τής οικογένειας, ώστε να πλησιάσουν μεταξύ τους. Τίναξε δε είς τον αέρα τον σύνδεσμο των γονέων με τα παιδιά τους και την συνεννόηση μεταξύ τους. Έπαιξε δηλαδή βασικό ρόλο είς την αποσύνθεση της οικογένειας. Κατάργησε το άσυλο της
οικογενειακής μας ζωής, χωρίς να το αντιληφθούμε.

Έχει στερέψει την χαρά, την ευτυχία σε κάθε άτομο μέσα είς την οικογένεια. Πράγματι η χαρά έχει χαθεί. το φαγητό έγινε βιαιότατη ανάγκη και όχι ευκαιρία σωματικής και πνευματικής τροφοδοσίας της οικογένειας. Και τούτο διότι όλοι τρέχουν είς το σατανοκούτι για να δούνε κάποιο έργο ή ειδήσεις.

Μέσα είς το σπίτι επικρατεί βουβαμάρα. Ούτε φωνή, ούτε γέλιο, ούτε χαρά. Μονάχα σιωπή για να δούνε όλοι τις μεθοδευμένες και προγραμματισμένες αηδίες που τους δηλητηριάζουν σιγά-σιγά. Εκεί λοιπόν είς το δαιμονοκούτι βλέπουν γονείς και παιδιά τις ολόγυμνες και αδιάντροπες γυναίκες που καλούνται καλλιτέχνιδες και τα συμπλέγματα, τις περιπτύξεις ... τῶν δήθεν ἐρωτευμένων.

Μέγιστη η ευθύνη των γονέων.

Έγιναν οι γονείς οι ηθικοί αυτουργοί του καταντήματος των παιδιών τους, από την ψεύτικη αγάπη προς αυτά και από την ασύδοτη ελευθερία που τους χάρισαν.

Ο οποιοσδήποτε χριστιανός γονέας, ποτέ δεν θα επέτρεπε
να εισέλθει είς το σπίτι του, να καθίσει κοντά είς τα παιδιά και να
αρχίσει συζητήσεις με αυτά, ένας άνθρωπος του υποκόσμου, ένας κοινός εγκληματίας ή μία γυναίκα που έχασε κάθε εντροπή και αγνότητα.

Κοιτάξετε όμως πως ο πονηρός πέτυχε μέσω της Τηλεοράσεως, να λυγίσει την ἀντίστασιν των χριστιανών γονέων και να φέρη είς το σπίτι των ανθρώπους ἀλῆτες και διεφθαρμένους, οι οποίοι μολύνουν την ψυχήν των παιδιών τους! Άνοιξαν οι γονείς τις πόρτες του σπιτιού των και με το πρόσχημα της ἀθῶας ψυχαγωγίας, μπαίνουν οι βάρβαροι, μπαίνουν μέσα κάθε λογής
άνθρωποι, και διδάσκουν όλη την οικογένεια τα πιο παράξενα και αμαρτωλά πράγματα.

Οι γονείς που τοποθετούν την Τηλεόρασιν είς το σπίτι τους, γίνονται σφαγιασταί της τιμής των τέκνων τους, διότι όλαι άι
ανηθικότητες και φρικαλεότητες, οι φόνοι, άι ραδιουργίαι, τα ψεύδη τα εμφανιζόμενα επί της οθόνης μέσα σε νεκρική σιγή, μαγνητίζουν και ηλεκτρίζουν τα ψυχάς και έπειτα τας οδηγούν είς το να μιμηθούν και επαναλάβουν παν ότι απεκόμισαν από τα τοιαύτα θεάματα.

Σκεφτήκατε ποτέ, εσείς οι γονείς, ότι θα ήταν προτιμότερο να αφήνατε ένα ποτήρι με δηλητήριο επάνω εις το τραπέζι του σπιτιού σας, παρά να επιτρέπεται να γαλουχούνται τα παιδιά σας από την Τηλεόρασιν; και τούτο διότι απλούστατα, εις την πρώτην περίπτωση ο Θεός θα σας ζητήσει λόγο για τον σωματικό τους θάνατο, ενώ είς την δεύτερον, δια τον ψυχικόν τους θάνατο, που είναι απείρως χειρότερος.

Είναι απολύτως αναγκαίο να πάτε τα παιδιά σας εις τον έμπειρο ιατρό, διότι τα σπλάχνα τους είναι ήδη δηλητηριασμένα σε μεγάλο βαθμό, και είναι πιθανόν σύντομα να απέλθη ο πνευματικός θάνατος τους. Ο έμπειρος αυτός ιατρός είναι ο Χριστός και η
Εκκλησία του.

Λέγει κάπου η Αγία Γραφή: "Σοφός φοβηθείς εξέκλινεν
από κακού. Ο δε άφρων εαυτό πεποιθώς, μίγνυται ανόμω". Αυτή είναι αιτία αποδαυλίσεως των παθών και όποιος δεν αποφεύγει τις αιτίες των παθών, ευκόλως κυριεύεται από τα πάθη και χωρίς να θέλει δούλος αυτών υπάρχει, όπως μας λέγει πάλι ο άγιο Μελέτιος ο Ομολογητής: "Ει δε φιλείς τούτων ουδέν, φιλείς δε τας αιτίας, άκων και μη βουλόμενος δούλος αυτών υπάρχεις. Ως αρραβώνων και σκευών αυτών θησαυροφύλαξ, ο τας ενέδρας
αγνοών φήσι των πολεμίων, σφάζεται λίαν ευχερώς. Και των παθών αιτίας, ο μη προσέχων έκφυγειν, πίπτει ραδιώς κάτω."

Η Τηλεόρασις είναι ο εχθρός σας, προπομπός του Αντίχριστου. Εκδιώκει "εκ της ψυχής την του Θεού μνήμην... Της δε μνήμης του Θεού εκλειπούσης, ο των παθών τάραχος εν ημίν χώραν λαμβάνει".

Πρόκειται για μια επιδημία, μια πληγή, μία αρρώστια τόσο μεταδοτική και θανατηφόρα, άνευ προηγουμένου. Η μόνη
θεραπεία είναι να την πετάξετε. Ακόμη και όταν οι γονείς αγωνίζονται να ελέγξουν την Τηλεόρασιν, η παρουσία της και μόνη δυσκολεύει την ζωή της οικογένειας. Και εάν δεν επιτρέψουν οι γονείς στα παιδιά τους να δουν ένα έργο, τότε αναζητούν το απαγορευμένο θέαμα είς το σπίτι της γιαγιάς, της αδελφής, του φίλου, κ.λ.π. Και αρκετές φορές, αφού πλέον η Τηλεόρασις τα έχει μαγέψει και πονηρέψει, για να δουν αυτό που θέλουν,
είναι ικανά ακόμη και να σηκωθούν και την νύκτα για να την
παρακολουθήσουν κρυφά!

Γονείς που αγαπάτε τα παιδιά σας, κλείστε το βόθρο των σαλονιών σας. Είναι ο ληστής του οικογενειακού μας θησαυρού
και ο εκπορνευτής των ψυχών των παιδιών μας. Η μοναδική και επείγουσα λύση είναι μία. Κλείστε το δαιμονοκούτι, όσοι κάνατε το λάθος και το αγοράσατε. Άλλη λύση δεν υπάρχει.

Αν βρούμε την δύναμιν να πετάξουμε έξω αυτό το είδωλο, τότε θα βρούμε την δύναμιν να αντισταθούμε και ες το σφράγισμα του Αντίχριστου και δεν θα τον προσκυνήσουν.

Αποτέλεσμα τής εξώσεως; ἐρωτῆστε αυτούς που με την βοήθεια του φιλάνθρωπου Θεοῦ την πέταξαν από τα σπίτια τους. Χρειάζεται όμως πολύ ηθική δύναμις και δυστυχώς οι άνθρωποι σήμερα είναι σακατεμένοι ηθικώς... Γι' αυτό, καίτοι λυπηρό, αλλά θα το πω: "στου κωφού την πόρτα, όσο θέλεις βρόντα!" Οι λίγοι όμως, οι εκλεκτοί του Θεού, το μικρόν ποίμνιον, βρίσκουν την δύναμιν ένας-ένας και την κλείνουν μία για πάντα.

Κάθε πιστό τον εξουθενώνει κυριολεκτικά, τον διαλύει, τον παραλύει, τον αποσυνθέτει η γνώση και η σκέψη ότι σε κάθε σχεδόν Ορθόδοξο χριστιανικό σπίτι, υπάρχει μία τουλάχιστον Τηλεόρασις. Από το σπίτι του άρχοντα, του επισκόπου, του ιερέως, του διδασκάλου, του καθηγητού, μέχρι και του τελευταίου κτηνοτρόφου! Πού; σ' αυτό το σπίτι, που μέχρι χθες ευωδίαζε το θυμίαμα, διαβάζοντας οι βίοι των αγίων με τον ολιγοστό φως του κεριού, και η ευλογημένη μητέρα γονατιστή μπροστά εις το ιερό εικόνισμα, έχυνε καυτά δάκρυα για την σωτηρία των παιδιών της.

Βάλαμε την φωτοχυσία του δρόμου δίπλα είς το ιλαρό φως του καντηλιού, και ο αμαρτωλός κόσμος εκτόπισε τις αχνές μορφές των αγίων εικόνων, τις έσβησε μέσα από την ίδια μας την ψυχή! Από Εκκλησία το σπίτι μας έγινε κόσμος, και ο κόσμος έδιωξε τον Θεό και την χάριν του. Αλίμονο μας!

Πώς θα επιβιώσουν πνευματικώς οι σημερινοί χριστιανοί.
Οι χριστιανοί στις ημέρες μας συνθηκολογούν σε όλους τους τομείς. Ο πόλεμος που μας κάνει ο διάβολος είναι πολυμέτωπος, κρυφός και ύπουλος.

Δεν θα επιβιώσουν πνευματικά παρά μόνον όσοι έχουν την αποφασιστικότητα να κόβουν: σχέσεις συγγενικές, σχέσεις κοινωνικές, σχέσεις με όσους έχουν εξάρτηση από τη φιλία του κόσμου και όσα αγαπά αυτός. Ο κόσμος θα ακολουθήσει τον δρόμο του, και οι μαθητές του Χριστού τον δικό τους, όσοι λίγοι και αν μείνουν. Αν θέλουμε να είμαστε με τους τελευταίους πρέπει να ξαναγίνουμε πολεμιστές.

Όπως οι σύντροφοι του Οδυσσέα βούλωσαν τ' αυτιά τους, όταν περνούσαν το νησί των Σειρήνων, και ο ίδιος δέθηκε στο κατάρτι, για να μην τους μαγέψουν οι σειρήνες και τους κρατήσουν για πάντα κοντά τους, έτσι και εμείς πρέπει να βουλώσουμε τ' αυτιά μας στις σειρήνες του κόσμου και ιδιαιτέρως σ' αυτή που λέγεται Τηλεόρασις, και να δεθούμε καλά στο κατάρτι του Σταυρού, αν θέλουμε να μη μας σκλαβώσει ο αμαρτωλός κόσμος με τα ψεύτικα θέλγητρα του, οπότε θα γίνουμε πολίτες της αιωνίου κολάσεως, που άρχισε να ανατέλλει.

Έχουμε πολλά να κόψουμε αλλά το πρώτο που έχει σειρά, είναι αυτό που μας ήρθε τελευταίο. Ας μη ξεγελιόμαστε. Δεν υπάρχουν καλά και αθώα προγράμματα στην Τηλεόρασιν, γιατί δεν υπάρχουν καλές κυβερνήσεις για να τα δώσουν.

Όλα είναι ζυμωμένα με το ίδιο κοσμικό πνεύμα και την ίδια αντίχριστη νοοτροπία. Δεν χωρούν ημίμετρα και συμβιβασμοί.
Ο Χριστός μας κάλεσε στην ελευθερία του πνεύματος. Η λύση είναι μία μόνη: να κόψουμε τα καλώδια της συνήθειας και να πετάξουμε το χαζοκούτι στα σκουπίδια. Αυτή ας γίνη η κήρυξη της επανάστασης, η αρχή του πολέμου καταπάνω στον άρχοντα του κόσμου τούτου.

Η νέα τάξη των πραγμάτων κυβερνά με τους τρόπους της όλη την οικουμένη. Η παγκόσμια δικτατορία με κέντρο τον Αντίχριστο πλησιάζει, είναι ήδη κοντά. Και ενώ το μελλούμενα είναι ήδη γραμμένα στην αποκάλυψη του Ιωάννη του Αποστόλου, αναμένεται η δευτέρα και ένδοξη και τρομερά παρουσία του Κυρίου υμών Ιησού Χριστού. Αδελφοί, προετοιμαστείτε.

Αν μετανιώσουμε αγαπητοί μου ειλικρινώς και εξομολογηθούμε, η χάρις του Θεού θα μας δυναμώσει να νικήσουμε εις την μάχη εναντίον του Σατανά και των υπηρετών του, στην μάχη που θα γίνει στήθος με στήθος στις επερχόμενες φοβερές ημέρες! Αδελφοί αγωνίζεστε και έχετε πίστη αληθινή.

Ιερομόναχος Μελέτιος
400 05 Βερδικούσα.